Yara Benim İlahi Sözleri, Anlamı ve Tasavvufi Hikâyesi

Geleneksel Türk tasavvuf musikisinin ve halk irfanının en dokunaklı eserlerinden biri olan “Yara Benim”, kulun acziyetini ilahi huzurda itiraf ettiği, beşeri çarelerin tükendiği noktada mutlak şifayı hakiki sahibinde aradığı benzersiz bir münacattır. İlahinin her bir mısrası, zahiri bir yaradan veya bedensel bir sızıdan öte, ruhun hakikat aleminden uzak düşüşünü ve nefsin kusurlarıyla yüzleşmesini simgeler. Dilden dile yayılarak tekke ve dergâh meclislerinden gönüllere sirayet eden bu kutlu nefes, dinleyicisini derin bir iç muhasebeye, kibrin kırıldığı ve gözyaşının şifaya dönüştüğü berrak bir teslimiyet makamına davet eder.

Tasavvuf edebiyatında dert, başlı başına sevgilinin sunduğu bir lütuf ve kulun manevi terakkisi için lüzumlu bir imtihan vesilesi olarak kabul edilir. Nitekim “Yara Benim” güftesi, dermanı hekimlerde değil, bizatihi derdi verenin dergâhında arama şuurunu diri tutarak Niyazi-i Mısrî’den Yunus Emre ölüm ile ilgili sözleri ve nefeslerindeki hikmete uzanan köklü bir irfan geleneğine yaslanır. Aşağıda yer alan kapsamlı şerh ve güfte rehberi aracılığıyla ilahinin tüm kıtalarını doğru biçimde inceleyebilir, her beytin satır aralarına gizlenmiş tasavvufi mazmunları adım adım keşfedebilirsiniz.

Kıta / Bölüm	Dize Odağı	Tasavvufi Mazmun	Gönle Yansıyan Mana
1. Giriş Kıtasında Sitem ve Teslimiyet	Acziyet, İtiraf ve Gönül Sızısı	Nefs-i Levvame / Kusur İtirafı	Kulun kendi aczini bilip derdini feryat ile kabullenmesi.
2. ‘Lokman Hekim İstemem’ Vurgusu	Fani Tabipten Yüz Çevirme	Hakk’ın Şâfî İsmi / Dert-Derman Tevhidi	Maddi tedavilerin nafile kaldığı, şifanın Hak’tan beklendiği şuur.
3. Nakarat Bölümünün Feryadı	“Yara Benim, Merhem Sen” Nidası	Aşk-ı Hakiki ve İltica	Koro ve solo ile yükselen kalbi inilti ve teslimiyet.
4. Gönül Kâbesi ve Kalp Kırıklığı	Kırık Kalp ve Derunî Tecelli	Beytullah / Kalb-i Selim	Hakk’ın mahzun ve kırık gönüllerde tecelli edişi.
5. Gece Teheccüdü ve Gözyaşı	Seher Vakti Yakarışı	Nedamet, Seyrü Süluk ve İstiğfar	Karanlık gecelerde dökülen yaşların günahlara perde olması.
6. Fani Dünyadan Vazgeçiş	Dünya Masivasından Tecrit	Zühd, Fakr ve Melamet	Geçici zevklerden sıyrılarak hakiki dosta yönelme hali.
7. Vuslat Hasreti ve Yanış	Ayrılık Acısı ve Pişme	Aşk Ateşi / Fenafillah Arzusu	Hamlıktan pişmeye uzanan çetin yolda çekilen hasret.
8. Efendimiz’e (s.a.v.) ve Dergâha Yakarış	Şefaat ve Mürşid Himmeti	Vesile, Rehberlik ve Muhabbet-i Nebi	Kutlu Peygamber’in nuruyla kurtuluşa ve rahmete erme arzusu.
9. Bağışlanma Ümidi ve Son Nefes	Hüsn-i Hatime Duası	Havf ve Reca (Korku ile Ümit)	Ömür sermayesi biterken Rahmet deryasına sığınış.
10. Hatime Kıtasında Rıza Makamı	Şükür ve Ebedi Sükûnet	Rıza, Teslimiyet ve İtminan	Acının dinginliğe evrildiği ve kalbin tatmin bulduğu son makam.

• 1. Yara Benim İlahisinin Giriş Kıtasında Sitem ve Teslimiyet
• 2. ‘Lokman Hekim İstemem’ Vurgusu: Derdin Hakiki Sahibini Bilmek
• 3. Nakarat Bölümü: ‘Yara Benim’ Feryadının Tasavvufi Derinliği
• 4. Gönül Kâbesi ve Kalp Kırıklığı: Aşk Ateşinin Tezahürü
• 5. Gece Teheccüdü ve Gözyaşı Mazmunları
• 6. Fani Dünyadan Vazgeçiş: Zühd ve Melamet Çizgisi
• 7. Vuslat Hasreti: Ayrılık Acısının Pişirdiği Ruh
• 8. Efendimiz’e (s.a.v.) ve Kutlu Dergâha Yakarış
• 9. Bağışlanma Ümidi ve Son Nefes Duası
• 10. İlahinin Hatime (Bitiş) Kıtasında Şükür ve Rıza Makamı
• Listeye Sığmayan Diğer Güzel Seçenekler
• Hızlı Kopyalanabilir Kısa Seçkiler
• Yara Benim İlahisinin Manevi İklimi ve Tasavvuf Musikisindeki Yeri
• Mini Test
• Sık Sorulan Sorular
• Kaynaklar

1. Yara Benim İlahisinin Giriş Kıtasında Sitem ve Teslimiyet

Eser / Tür: Yara Benim İlahi Güftesi · Makam / Tema: Uşşak / Nefis Muhasebesi ve Acziyet

Gönül feryat eder derin sızıdan,
Kurtulmaz bu başım kara yazıdan,
Haber verin bana o gül yüzlüden,
Yara benim sinemdedir dostlarım,
Çare bulun bu derdime sultanım.

Yara Benim İlahisi

İlahinin açılış kıtası, dinleyeni sarsıcı bir içsel yüzleşmeyle karşılar. Şair veya âşık, ilk dizeden itibaren dış dünyayı tamamen bir kenara bırakarak gözünü kalbinin derinliklerine çevirir. Buradaki “derin sızı”, bedenin herhangi bir uzvunda hissedilen fiziksel rahatsızlık değil; nefsin bitmek bilmeyen arzularıyla hırpalanmış, fani heveslerin ardından yorulmuş kalbin iniltisidir. Kul, kendi kusurlarını, günahlarını ve manevi eksikliklerini idrak ettiği anda bu feryat dile dökülür.

Dizede geçen “kara yazı” mazmunu ise kaderi sorgulayan isyankâr bir feryat olmaktan ziyade, kulun dünya sürgününde karşılaştığı çileleri kabullenişinin lirik bir ifadesidir. Tıpkı kapısı yok bacası yok ilahisi sözleri tahlilinde olduğu gibi, insan dünyada bir başına ve çaresiz hissettiği anlarda manevi sığınağına yönelir. İlk dörtlükte dile getirilen bu teslimiyet hali, bir sonraki aşamada şifanın aranacağı kutlu kapıyı müjdeler.

2. ‘Lokman Hekim İstemem’ Vurgusu: Derdin Hakiki Sahibini Bilmek

Eser / Tür: Yara Benim İlahi Güftesi · Makam / Tema: Hicaz / Derdin Menşei ve İlaç Arayışı

Götürmeyin beni Lokman Hekim’e,
O bilmez ki merhem nedir serime,
Tabipler el sürmesin şu yarama,
Yara benim derman benim içimde,
Hak’tan gelen lütuf vardır biçimde.

Yara Benim İlahisi

Geleneksel halk irfanında ve divan şiirinde Lokman Hekim, tıbbın ve bedensel şifanın mutlak sembolüdür. Ancak tasavvufi düşüncede ruhun ve aşkın açtığı yarayı fani reçetelerle iyileştirmek imkânsızdır. Bu kıtada yer alan açık tavır, hekimlerin çaresiz kaldığı bir idrak eşiğini işaret eder. Şair, derdinin kaynağını bildiği için dünyevi tabiplerin el sürmesini istemez; zira kalbe düşen bu ilahi kor, sıradan merhemlerle söndürülemeyecek kadar mukaddestir.

Burada Niyazi-i Mısrî’nin meşhur “Derman arardım derdime, derdim bana derman imiş” düsturu yankılanır. İnsanoğlu çektiği çilenin hakikatine erdiğinde, aslında o derdin nefsi arındıran bir lütuf olduğunu anlar. Bu derin paradoks, zahirde acı çeken bir kalbin batında nasıl manevi olgunluğa eriştiğini ve ilahi rızaya yürüdüğünü açıklar.

3. Nakarat Bölümü: ‘Yara Benim’ Feryadının Tasavvufi Derinliği

Eser / Tür: Yara Benim İlahi Güftesi · Makam / Tema: Koro-Solo Diyaloğu / Aşk-ı İlahi ve İltica

Yara benim yara benim,
Ciğerimden yana benim,
Merhem kâr eylemez bana,
Tek ilacım Mevla benim,
Ağlar gezer divaneyim.

Yara Benim İlahisi

İlahinin ana damarını teşkil eden nakarat bölümü, dinleyicinin ve meclisteki cemaatin coşkuyla eşlik ettiği en tesirli zirve noktasıdır. “Yara benim” nidası iki kez arka arkaya tekrarlanarak acının aidiyeti kesinleştirilir; kul, suçu veya mazereti başkasına yüklemekten vazgeçmiş, kusurunu ve yangınını bizzat bağrına basmıştır. Ciğerin yanması ise klasik mazmun dünyasında en saf ve kavurucu samimiyeti temsil eder.

Melodik açıdan solo sesin yükseldiği ve koronun huşu içinde arkadan dem tuttuğu bu kısım, adeta kalbin Hak kapısında çırpınışını andırır. Merhemlerin kâr etmediği itiraf edildikten hemen sonra “Tek ilacım Mevla benim” ifadesiyle nihai tevhit idraki ortaya konur. Kalpteki yarayı ancak onu yaratan sarabilir; bu teslimiyet, şaşkınlık ve divanelik içinde Hakk’a yönelişin en arı halidir.

4. Gönül Kâbesi ve Kalp Kırıklığı: Aşk Ateşinin Tezahürü

Eser / Tür: Yara Benim İlahi Güftesi · Makam / Tema: Rast / Kalb-i Mahzun ve Tecelli

Yıkılmış bir viraneyim,
Aşk elinden pervaneyim,
Kırık kalple boyun büktüm,
Kapında bir divaneyim,
Yara benim sinemdedir.

Yara Benim İlahisi

Tasavvuf felsefesinde insan kalbi, “Kâbe-i Muazzama”dan sonra Cenab-ı Hakk’ın en yüce tecelligâhı olarak kabul edilir. Nitekim hadis-i kudsîde buyurulan “Ben kırık kalplerdeyim” sırrı gereğince, gurur ve kibirle dolu mamur kalpler manevi hakikatten mahrum kalırken, kırılarak viraneye dönmüş gönüller ilahi rahmetin odağı haline gelir. İlahinin bu kıtasında geçen “virane” benzetmesi, nefis putlarının yerle bir edilişini simgeler.

Kul, aşk ateşinin etrafında canını hiçe sayarak dönen bir pervane gibi benliğinden soyunur. Tıpkı edebiyatımızdaki hüzün dolu ayrılık ve hasret metinlerinde görüldüğü gibi—örneğin madem ayrılmaktı senin muradın sözleri içindeki terk ediliş hissiyatı misali—buradaki boyun büküş, fani sevgililerin vefasızlığından sıyrılıp baki olan Sevgili’nin sonsuz şefkatine sığınmayı anlatır.

5. Gece Teheccüdü ve Gözyaşı Mazmunları

Eser / Tür: Yara Benim İlahi Güftesi · Makam / Tema: Saba / Teheccüd, Seher ve Gözyaşı

Geceler boyu uyumam,
Gözüm yaşın hiç kurutmam,
Seher vakti boyun büker,
Senden gayrı yâr unutmam,
Yara benim dermanı Sen.

Yara Benim İlahisi

Saba makamının hüznü andıran nağmeleriyle özdeşleşen bu kıta, salikin seher vakitlerinde döktüğü gözyaşlarına ve teheccüd vakti münacatlarına ayna tutar. Gece herkes derin uykudayken yatağını terk eden âşık, yalnızca sevgilisiyle baş başa kalmanın lezzetini tadar. Tasavvufta gözyaşı, katılaşmış kalpleri yumuşatan, günah paslarını silip süpüren ve rahmet bulutlarını harekete geçiren en tesirli iksirdir.

Dizedeki “Senden gayrı yâr unutmam” vurgusu, masivayı (Allah’tan gayrı her şeyi) kalpten tamamen çıkarıp atma gayretidir. Seher yelleri eserken semaya açılan eller ve dökülen yaşlar, yaranın sızısını dindirmez aksine onu daha latif bir boyuta taşır. Bu yakarış, manevi uyanışın en berrak habercisidir.

6. Fani Dünyadan Vazgeçiş: Zühd ve Melamet Çizgisi

Eser / Tür: Yara Benim İlahi Güftesi · Makam / Tema: Hüseyni / Zühd, Tecrit ve Dünya Terki

Ne mülk ister ne mal ister,
Ne dünyada bir taht ister,
Şu garip gönlüm Mevla’dan,
Sadece bir himmet ister,
Yara benim can evimde.

Yara Benim İlahisi

Altıncı kıta, tasavvuf yolunun en temel yapı taşlarından biri olan zühd (dünyadan kalben el çekme) makamını işler. İnsan ruhu, dünyevi mülklerin, makamların veya geçici tahtların ağırlığı altında ezildikçe hakiki hürriyetini kaybeder. Güfte, müridin mülk ve mal tutkusunu ardında bıraktığı, sadece “garip” bir kul olarak huzura vardığı anı tarif eder.

Burada arzulanan tek şey dünyevi bir kazanç değil, dergâhtan ve maneviyat büyüklerinden gelecek kutlu bir “himmet”tir. İnsanın dünyevi sevdalara gösterdiği sabır ve katlandığı bedeller hatırlandığında, bedel ile ilgili sözler tahlillerinde de vurgulandığı üzere, en yüce gaye uğruna fani olan her şeyden vazgeçmek ruh için en büyük zafere dönüşür.

7. Vuslat Hasreti: Ayrılık Acısının Pişirdiği Ruh

Eser / Tür: Yara Benim İlahi Güftesi · Makam / Tema: Segâh / Firkat ve Pişme

Ayrılık odu pek yaman,
Vermez bana bir dem eman,
Kavuşmak mahşere kaldı,
Hâlim yamandır el-aman,
Yara benim köz bendedir.

Yara Benim İlahisi

Mevlânâ Celâleddîn-i Rûmî’nin Mesnevî’sinin ilk beytinde inleyen ney gibi, bu kıta da ebedi vatandan ve sevgiliden ayrı düşmüş ruhun hicranını anlatır. Ayrılık ateşi (od) öyle yakıcıdır ki, âşığa nefes alacak tek bir an dahi mühlet vermez. Hamlıktan pişmeye, pişmekten yanmaya uzanan üç aşamalı kemalat serüveninde acı, ruhun en etkili terbiyecisidir.

“Köz bendedir” ifadesi, ateşin dışarıdan gelmediğini, bizatihi göğüs kafesinin içinde kor halinde saklandığını simgeler. Tıpkı halk şiirinde ve türkülerimizde dile gelen bu benimki sevda değil sözleri bağlamındaki yakıcı his gibi, buradaki yangın da sıradan beşeri hevesleri aşmış, ebedi bir vuslat arzusuna dönüşmüştür.

8. Efendimiz’e (s.a.v.) ve Kutlu Dergâha Yakarış

Eser / Tür: Yara Benim İlahi Güftesi · Makam / Tema: Nihavend / Naat-ı Şerif ve Şefaat

Medine’nin yollarına,
Gül kokulu güllerine,
Şefaat eyle nebiye,
Bu günahkâr kullarına,
Yara benim merhem Sen ol.

Yara Benim İlahisi

Tasavvuf terbiyesinde Hak Teâlâ’ya ulaşmanın ve O’nun rızasına nail olmanın yolu, Habîb-i Kibriyâ Hz. Muhammed Mustafa’nın (s.a.v.) sünnet-i seniyyesine tabi olmaktan ve O’nun şefaat kapısını çalmaktan geçer. Sekizinci kıtada şair, Medine iklimine ve Ravza-i Mutahhara’nın manevi rayihasına sığınarak aczini bir kez daha itiraf eder.

Kutlu dergâha ve Peygamber Efendimiz’e yönelen bu samimi niyaz, edebiyatımızdaki en zarif naat gelenekleriyle birebir örtüşür. Nitekim Peygamber Efendimize yazılmış en güzel şiirler ve naatlarda olduğu gibi, burada da Resulullah’ın şefaati kalpteki en devasız yaraların yegâne merhemi olarak zikredilir. Şair, günahkârlığını gizlemeden af dileyerek hürmetle boyun eğer.

9. Bağışlanma Ümidi ve Son Nefes Duası

Eser / Tür: Yara Benim İlahi Güftesi · Makam / Tema: Bayati / Havf, Reca ve Hüsn-i Hatime

Ömür geçti bir yel gibi,
Gözüm aktı bir sel gibi,
Son nefeste iman ile,
Göçür bizi bir gül gibi,
Yara benim affet beni.

Yara Benim İlahisi

İlahinin sonlarına doğru yaklaşılırken zaman kavramı ve ömrün faniliği masaya yatırılır. “Ömür geçti bir yel gibi” teşbihi, insanın dünyada geçirdiği sürenin ne denli kısa ve aldatıcı olduğunu gözler önüne serer. Gözyaşlarının sel gibi akması, geride bırakılan günahlar ve israfla tükenen nefesler karşısında duyulan samimi nedameti yansıtır.

Burada tasavvufun havf (Allah’ın azabından korkma) ile reca (O’nun engin rahmetinden ümit kesmeme) dengesi muazzam bir ahenkle kurulmuştur. Mümin son nefeste iman selameti ve bir gül zarafetiyle göçmeyi temenni eder. Tıpkı tekkelerde okunan sünnet ilahisi sözleri veya ebedi veda demlerinde yankılanan dualar gibi, bu kıta da kalbi saf bir istiğfar makamına taşır.

10. İlahinin Hatime (Bitiş) Kıtasında Şükür ve Rıza Makamı

Eser / Tür: Yara Benim İlahi Güftesi · Makam / Tema: Eviç / Rıza Makamı, Şükür ve İtminan

Sözüm bitti özüm kaldı,
Dergâhında yüzüm kaldı,
Ne gelirse Senden haktır,
Gönlüm razı, sükûn buldu,
Yara benim dermanım Hak.

Yara Benim İlahisi

Eserin hatime (mühürleme) kıtasında feryat ve sızı yerini derin bir sükûnete ve itminana bırakır. “Sözüm bitti özüm kaldı” dizesi, lafzi ifadelerin yetersiz kaldığı, kalbin doğrudan doğruya Rabbi ile baş başa kaldığı manevi hal dilini (lisan-ı hâl) simgeler. Kul artık derdinden sızlanmayı bırakmış, “Kahrın da hoş, lütfun da hoş” sırrına ermiştir.

Bitiş dizesinde ilan edilen rıza makamı, tasavvufi seyrü sülukun varabileceği en huzurlu zirvelerden biridir. “Ne gelirse Senden haktır” bilinci, kaza ve kadere mutlak teslimiyetin meyvesidir. Başlangıçta kanayan ve feryat ettiren yara, sürecin sonunda kulun kalbini arındıran kutlu bir nişana dönüşmüş ve ruh aradığı sükûnete kavuşmuştur.

Listeye Sığmayan Diğer Güzel Seçenekler

• Dert İle Pişen Kalpler: “Derdi veren dermanını unutur mu hiç? Yarayı bağrına bas ki merhem olasın.”
• Aşk Meclisinin Feryadı: “Yaram sinemde gizlidir, ne hekim anlar ne cerrah bilir; derdim bana pirimden emanettir.”
• Seher Vakti Gözyaşları: “Geceleyin gözden dökülen her damla yaş, yaralı gönlün Hak dergâhına sunduğu sessiz bir dilekçedir.”
• Masivayı Terk Eden Ruh: “Dünyanın süsü gözümden düştü düşeli, kalbimin sızısı bana en tatlı yoldaş oldu.”
• Gönül Kâbesinin Tamiri: “Kırık dökük bir kalple kapına geldim; bilirim ki Sen viran gönülleri mamur eylersin.”
• Hüsn-i Hatime Niyazı: “Ömür rüzgâr gibi savrulup giderken, bu yaralı canı son nefeste iman nuruyla sevindir Ya Rabbi.”

Hızlı Kopyalanabilir Kısa Seçkiler

• Sosyal Medya ve Durum Paylaşımları İçin Kısa Dizeler
  1. Yara benim sinemdedir dostlarım, Lokman Hekim bilmez benim derdimi.
  2. Merhem kâr eylemez bu garip cana, tek ilacım ancak Yüce Mevla’dır.
  3. Kırık kalple boyun büktüm kapında; yara benim, dermanım yine Sensin.

• Münacat ve Teheccüd Duaları İçin Güfte Alıntıları
  1. Geceler boyu secdede inleyen şu yaralı gönlüme Sen inşirah ver Ya Rab.
  2. Ne taht ister bu gönül ne dünya tacı; bir damla muhabbetindir tek ilacı.
  3. Kahrın da hoş lütfun da hoş dedik; dergahından gayrı kapı bilmedik.

Yara Benim İlahisinin Manevi İklimi ve Tasavvuf Musikisindeki Yeri

“Yara Benim” ilahisi, Türk tasavvuf musikisi repertuarında hem güfte derinliği hem de melodik tesiri bakımından müstesna bir konuma sahiptir. Halk arasında bilhassa zikir meclislerinde, kandil gecelerinde ve ramazan programlarında sıklıkla icra edilen bu eser, insan psikolojisinin en yalın zaaflarını ilahi sığınağa bağlayan bir köprü vazifesi görür. Güftenin dili, ağdalı saray edebiyatından uzak; Anadolu insanının saf, lirik ve samimi söyleyişini yansıtan hece vezninin sıcaklığını taşır. Bu sayede eser, her yaştan ve her meşrepten dinleyicinin kalbinde yankı bulmayı başarmıştır.

Eserin müzikal yapısı genellikle Uşşak veya Hicaz gibi hüzün ile teslimiyeti harmanlayan makamlarda bestelenmiştir. Bu makamların fıtratında yer alan yakarış ve içe dönüş duygusu, ilahideki “yara” mazmunuyla mükemmel bir armoni yakalar. Eser solo icra edildiğinde bireysel münacatın ve teheccüd hüznünün timsali olurken; koro icralarında cemaat halinde çekilen bir “ah” ve toplu bir yakarış feryadına dönüşür. Güftedeki dert-derman ikilemi, dinleyiciye acının bir ceza değil, bir terbiye ve manevi uyanış vesilesi olduğunu daima fısıldar.

Modern çağın karmaşası, yalnızlığı ve ruhi boşluğu içinde bunalan fertler için “Yara Benim” gibi geleneksel ilahiler adeta birer manevi sığınaktır. İnsanlara yalnız olmadıklarını, kalplerindeki yaranın bir sahibi olduğunu ve en çaresiz anlarda dahi şifanın bizzat o yaranın içinde saklı bulunduğunu hatırlatır. Bu teselli iklimi, eserin nesiller boyunca eskimeyen ve dilden dile aktarılan canlı bir manevi miras olarak kalmasını sağlamaktadır.

Mini Test

Soru 1: ‘Yara Benim’ ilahisinde neden Lokman Hekim’in yaraya çare olamayacağı vurgulanır?

Cevap: Çünkü Lokman Hekim bedensel hastalıkların tabibidir; oysa ilahide sözü edilen yara nefis terbiyesi, ayrılık acısı ve ilahi aşktan kaynaklanan kalbi bir yaradır. Bu manevi sızının dermanı ancak derdi veren Cenab-ı Hak’tır.

Soru 2: İlahinin hatime (son) kıtasında varılan nihai manevi makam hangisidir?

Cevap: Rıza makamıdır. Kul, feryat ve iniltinin ardından “Ne gelirse Senden haktır” şuuruna erişerek kaza ve kadere tam teslim olmuş, kalbi huzur ve sükûna kavuşmuştur.

Sık Sorulan Sorular

Kaynaklar

• Türk Tasavvuf Musikisi Güfte Antolojisi, Diyanet İşleri Başkanlığı Yayınları, Ankara.
• Niyâzî-i Mısrî Dîvânı ve Tasavvufi Şerhleri, Dergâh Yayınları, İstanbul.
• Geleneksel Tekke Musikisi ve İlahi Formları İncelemesi, İSAM Kütüphanesi Arşivi.
• Yunus Emre Divanı ve Risâletü’n-Nushiyye, Kültür ve Turizm Bakanlığı Yayınları.

Bu inceleme metni, geleneksel tasavvufi kaynaklar, kadim güfte mecmuaları ve Türk din musikisi icra gelenekleri titizlikle taranarak derlenmiştir.