Pinhani – Şerefine Şarkı Sözleri
Şerefine kaldırdım bugün kadehleri
Giderken yaktım bütün bu sözleri
İçin için ağlarken yüzümle gülmeyi
Bıraktım artık idare etmeyi
Yokluğun, varlığın kadar üzüntü vermiyor
Gençliğim, olduğu kadar, sevinçten ağlıyor
Şerefine kaldırdım bugün kadehleri
Gülerken yazdım bütün bu sözleri
Sana yine rast gelsem güzel bi’ sofrada
Rakıyla sarhoş, kederle kavgada
Yokluğun, varlığın kadar üzüntü vermiyor
Gençliğim, olduğu kadar, sevinçten ağlıyor
Pinhani – Şerefine Şarkı Sözleri
Bu sözlerde öncelikle bir vedanın ardından gelen rahatlama hissi öne çıkıyor. Kadeh kaldırmak, burada sadece bir kutlama değil; aynı zamanda geçmişle hesaplaşmanın sembolü gibi duruyor. Giderken yakılan sözler, söylenmiş ama artık taşınmak istenmeyen duyguların geride bırakıldığını gösteriyor. Buna bağlı olarak anlatıcının, için için ağlarken yüzüyle gülmeyi bırakması, rol yapmaktan ve idare etmekten yorulduğunu hissettiriyor.
Devamında yokluk ve varlık karşılaştırması dikkat çekiyor. İlginç bir şekilde, yokluk varlıktan daha az acı veriyor. Bu noktada anlatıcı, ayrılığın zamanla daha dürüst ve katlanılabilir bir hâl aldığını ima ediyor. Gençliğin “sevinçten ağlaması” ise, yaşanan her şeye rağmen hayata tutunma ve yeniden hissetme gücünü yansıtıyor.
Nakaratla birlikte duygu tonu değişiyor ve daha kabullenici bir hâl alıyor. Yazılan sözler bu kez hüzünle değil, gülerek ortaya çıkıyor. Ayrıca olası bir karşılaşmanın güzel bir sofrada hayal edilmesi, kırgınlığın yerini daha yumuşak bir mesafeye bıraktığını gösteriyor. Rakı ve keder yan yana dururken, bu durum bir çöküşten çok hayatın gerçekliği gibi sunuluyor.
Sonuç olarak bu şarkı sözleri, ayrılığın ardından gelen olgunlaşmayı anlatıyor. Acı inkâr edilmiyor; ancak onun insanı daha güçlü ve daha dürüst bir noktaya taşıdığı hissi veriliyor. Bu da parçaya sakin, samimi ve hayata yakın bir ton kazandırıyor.