Tekir – Olmazlar Şarkı Sözleri ve Yorumları

Müzik, bazen en derin acılarımızı, en gizli isyanlarımızı ve yaşanmışlıklarımızı kelimelere döken sihirli bir aynadır. Tekir’in “Olmazlar” şarkısı da tam olarak bu aynanın bir yansıması. Dinleyeni, terk edilişin, pişmanlıkların ve kabullenemeyişin girdabına çeken bu eser, her bir dizesiyle içimizde bir yerlere dokunuyor. Bir şarkı sözü yorumcusu olarak, “Olmazlar”ın katmanlı anlam dünyasına edebi bir yolculuk yapmaya hazır olun.

Vedanın Acı Yankısı ve İçerideki Kor

Tekir’in “Olmazlar” şarkısının ilk dizeleri, bir ayrılığın bıraktığı onulmaz yarayı derinden hissettiriyor. Şarkı, kaybolan bir sevginin ardından gelen boşluğu ve çaresizliği dile getirirken, dinleyenin de kendi geçmişindeki benzer acılara doğru bir yolculuk yapmasına neden oluyor.

Bir gittin hiç gelmedin yüreğimin zoruna
Gitme seni dağlarlar
Bu kahpe gitmelerin içerimde koru var
Közü beni bağlar ah

“Bir gittin hiç gelmedin yüreğimin zoruna” ifadesi, sadece fiziksel bir ayrılığı değil, aynı zamanda ruhsal bir terk edilişi de anlatıyor. Gidenin dönüş umudunu tamamen yitirmesiyle oluşan o dayanılmaz boşluk, yüreğin en hassas noktasına saplanmış bir hançer gibi. “Gitme seni dağlarlar” dizesi ise, sadece gidenin değil, geride kalanın da bu ayrılıktan nasıl etkilendiğini, bir yaranın açıldığını ve bu yaranın zamanla daha da derinleşeceğini metaforik bir dille ifade ediyor. Tekir’in kaleminden dökülen bu sözler, vedaların ardında bıraktığı yıkımı ustaca resmediyor.

“Bu kahpe gitmelerin içerimde koru var” cümlesi, ayrılıkların sadece bir anlık bir acı olmadığını, aksine içte sürekli yanan, sönmeyen bir kor gibi varlığını sürdürdüğünü anlatıyor. Bu kor, geçmişin izlerini, yaşanan anıların ağırlığını taşıyor. “Közü beni bağlar ah” ise, bu acının, bu özlemin aslında bir tür bağımlılık yarattığını, kişinin o acıya, o özleme rağmen bir şekilde bağlı kaldığını gösteriyor. Tekir’in “Olmazlar”ındaki bu derinlik, dinleyenin kendi içsel dünyasında yankı buluyor.

Yaralı Bir Kalbin Bileğindeki Zor ve Sahte Gülüşler

Şarkının ikinci bölümünde, yaşanan incinmişlik ve dış dünyaya karşı takınılan maske daha belirgin hale geliyor. Tekir, bu dizelerde, içsel mücadelenin ve dışarıya yansıtılan imajın çelişkisini gözler önüne seriyor.

İncittin hiç sevmedin bileğimin zoru var
Gözüm seni ağlar ya…
Hep sahte gülmelerim, yine benim yorulan
Üzerimde dağlar var…

“İncittin hiç sevmedin bileğimin zoru var” sözleri, ilişkinin getirdiği duygusal yükün, kişinin omuzlarında taşıdığı bir ağırlığa dönüştüğünü ifade ediyor. Sevilenin sevgisizliği, tıpkı bileğe vurulan bir kelepçe gibi, kişiyi kısıtlıyor ve acı veriyor. Bu acı, “Gözüm seni ağlar ya…” dizesiyle gözyaşlarına dönüşüyor, bitmek bilmeyen bir matemin işareti oluyor. Tekir’in “Olmazlar”ı, bu gözyaşlarında gizli kalan tüm hayal kırıklıklarını fısıldıyor.

“Hep sahte gülmelerim, yine benim yorulan” cümlesi, dış dünyaya karşı takınılan sahte mutlu maskeyi ve bu maskenin ardında yatan yorgunluğu anlatıyor. İçsel olarak yıpranmış, kırık dökük bir ruh haliyle, dışarıya mutlu görünme çabası, kişiyi daha da yoruyor. “Üzerimde dağlar var…” ifadesi ise, bu yorgunluğun ve acının büyüklüğünü, aşılamaz bir engel gibi görünen sorunların ağırlığını metaforik bir şekilde dile getiriyor. Tekir’in “Olmazlar”ı, bu dağların altında ezilen bir ruhun feryadı.

Gözlerdeki Hikaye ve Büyüyen Acılar

Şarkının bu kısmında, duyguların artık saklanamaz bir hal alması ve geçmişin izlerinin ruhu nasıl şekillendirdiği vurgulanıyor. Tekir, kalbin sesini gözler aracılığıyla duyuruyor.

Kalbim gözlerimde; bak, oku!
Sözlerime dert dokur; çürüttüğün anılar
Sönsem közlerim hedef olur
Özlemime defodur büyüttüğüm acılar

“Kalbim gözlerimde; bak, oku!” dizesi, duygusal yaraların artık saklanamayacak kadar belirginleştiğini, gözlerin bir kitabın sayfaları gibi tüm acıyı okuyabildiğini anlatıyor. Bu, bir davet, bir serzeniş aynı zamanda. “Sözlerime dert dokur; çürüttüğün anılar” ise, geçmişte yaşananların, özellikle de çürütülmüş, değersizleştirilmiş anıların, kişinin sözlerine, varlığına nasıl bir doku kattığını ifade ediyor. Tekir’in “Olmazlar”ı, bu anıların tortusunu kelimelere döküyor.

“Sönsem közlerim hedef olur” cümlesi, acıların ve özlemlerin ne denli kalıcı olduğunu, kişinin varlığı sona erse bile, geride kalan izlerin ve közlerin hala bir hedef, bir hatırlatıcı olacağını vurguluyor. “Özlemime defodur büyüttüğüm acılar” ifadesi ise, geçmişin acılarının zamanla birikerek, büyüyerek kişinin özlemine dönüşen bir kusur, bir eksiklik haline geldiğini gösteriyor. Tekir’in “Olmazlar”ında, acılar sadece yaşanmışlık değil, aynı zamanda kişiyi tanımlayan birer parça haline geliyor.

Gökyüzüne Uzanan Bir Özlem ve Yazgıdaki Yer

Bu kısımda, içsel bir arayış, bir özgürlük ve ifade etme arzusu öne çıkıyor. Tekir, dertlenmeden, içten bir şekilde var olma isteğini dile getiriyor.

Dertlenmeden deli yasımla
Gök’yüzüne dokunasım var
Yer vermesem bile yazımda
Her sözümde okunasın var

“Dertlenmeden deli yasımla / Gök’yüzüne dokunasım var” dizeleri, yaşanan tüm acılara rağmen, bir umut kırıntısıyla daha yüksek, daha özgür bir yere ulaşma arzusunu ifade ediyor. Deli yas, belki de kabullenilmiş bir acı; ancak bu acıyla bile gökyüzüne uzanma isteği, bir nevi ruhsal yükselişi temsil ediyor. Tekir’in “Olmazlar”ı, bu yükseliş arzusunu dile getiriyor.

“Yer vermesem bile yazımda / Her sözümde okunasın var” cümlesi, kişinin dış dünyadan onay beklemeden, kendi içsel dünyasını, duygularını ifade etme gerekliliğini vurguluyor. Yazıda yer bulamasa bile, her bir sözde, her bir nefeste okunmak, anlaşılmak, var olmak isteği var. Bu, bir nevi edebi bir başkaldırı, varoluşsal bir haykırış. Tekir’in “Olmazlar”ında, sözler sadece kelime değil, aynı zamanda birer varlık beyanı.

Olmazların Yollara Düşen Gönlü

Şarkının nakaratı, Tekir’in “Olmazlar”ında, hayal kırıklıklarının, gerçekleşmeyen umutların ve bitmek bilmeyen acının doruk noktasını temsil ediyor. Bu kısım, şarkının duygusal ağırlığını ve ana temasını pekiştiriyor.

Yollarda
Yine kaldı gönlüm yollarda
Olmazlar
Düştü payımıza olmazlar
Doymazsan
Ekle dur acıma tonlarca
Duymazsam
Sokul yamacıma korkarsan

“Yollarda yine kaldı gönlüm yollarda” ifadesi, kalbin geçmişte, kaybolmuş anılarda ve gerçekleşmeyen umutlarda takılıp kaldığını anlatıyor. Bu, bir nevi zamana ve mekana sıkışmışlık hali. “Olmazlar düştü payımıza olmazlar” cümlesi, gerçekleşmesi mümkün olmayan hayallerin, imkansızlıkların, kaderin bir cilvesi olarak kabul edilişini ve bu durumun yarattığı derin acıyı vurguluyor. Tekir’in “Olmazlar”ı, bu kabullenemeyişin ve aynı zamanda kabullenişin çelişkisini gözler önüne seriyor.

“Doymazsan ekle dur acıma tonlarca” dizesi, içsel acının artık dayanılmaz boyutlara ulaştığını, ancak bu acının bir türlü bitmediğini, aksine sürekli büyüdüğünü ifade ediyor. Bu, bir nevi acıya meydan okuma, onunla yüzleşme hali. Son olarak, “Duymazsam sokul yamacıma korkarsan” cümlesi, yalnızlık ve korku temasını işliyor. Bu, bir taraftan bir yakınlık arayışı, bir sığınma isteği; diğer taraftan ise bu yakınlığın gerçekleşmemesi durumunda duyulan korku ve belirsizlik. Tekir’in “Olmazlar” şarkısı, bu son dizelerle dinleyeni, hem kendi içsel korkularıyla yüzleşmeye hem de insan ilişkilerindeki mesafelere dair derin bir düşünceye sevk ediyor.

Tekir’in “Olmazlar”ı, aşkın ve ayrılığın sadece yaşanıp biten deneyimler olmadığını, aksine ruhun derinliklerinde iz bırakan, kişiyi dönüştüren ve sürekli bir içsel mücadeleye iten güçlü birer kuvvet olduğunu gösteriyor. Şarkı, her bir dizesiyle bu karmaşık duygusal yolculuğu dinleyiciye hissettiriyor.