Poizi – Kimseler Duymasın Şarkı Sözleri ve Yorumları

Poizi’nin “Kimseler Duymasın” Şarkısının Gizemli Fısıltıları

Müzik, bazen en derin sırlarımızı fısıldayan bir dost gibidir. Poizi’nin “Kimseler Duymasın” adlı şarkısı da tam olarak böyle bir dostluk sunuyor dinleyicisine; gizli, yasaklı ya da imkansız bir aşkın dehlizlerinde yankılanan hüzünlü bir melodi. Bu şarkının sözleri, bir ilişkinin çıkmaz sokaklarında kaybolan iki ruhun sessiz çığlıklarını, kabullenişlerini ve belki de son vedalarını anlatıyor. Bir şarkı sözü yorumcusu olarak, Poizi’nin bu eserindeki edebi derinliği ve gizlenmiş duyguları katman katman açığa çıkarmak istiyorum.

Uzaklık, İmkansızlık ve Sır Perdesi

Şarkı, daha ilk dizeden itibaren bir ayrılık ve mesafe hissiyle dinleyiciyi sarıyor:

Sen çok uzakta bi’ yerdesin Seninle olmaz artık, kimseler duymasın, aman aman Öyle bakmasın yalan yalan Benimle olmasın

“Sen çok uzakta bi’ yerdesin” ifadesi, sadece fiziksel bir mesafeyi değil, aynı zamanda duygusal, sosyal ya da kaderin çizdiği bir uzaklığı da işaret ediyor olabilir. Bu uzaklık, ilişkinin önündeki en büyük engel. Hemen ardından gelen “Seninle olmaz artık” cümlesi ise, bu imkansızlığın acı dolu bir kabullenişi. Ancak burada asıl dikkat çekici olan, “kimseler duymasın, aman aman” fısıltısı. Bu, ilişkinin doğasındaki gizemi, belki de toplum tarafından kabul görmeyecek bir durumu ya da sadece bu acının kişisel ve saklı kalması gerektiği inancını vurguluyor. “Aman aman” ifadesi, bu sırrın ağırlığını ve saklanma arzusunun şiddetini pekiştiriyor. “Öyle bakmasın yalan yalan” dizesi, karşı taraftan gelen bakışların aldatıcı olabileceğine dair bir uyarı ya da kendi içindeki umut kırıntılarını bastırma çabası gibi duruyor. Ve nihayet “Benimle olmasın” cümlesi, bu imkansızlığın kesin bir hükmü olarak karşımıza çıkıyor; bir vazgeçiş, bir kendini koruma içgüdüsü.

Geçmişin Yankısı ve Çaresiz Bir Soru

Poizi’nin “Kimseler Duymasın” şarkısındaki anlatıcı, geçmişe dönüp bakarken, o anki duygusal durumunun kökenlerini de ortaya koyuyor:

Bu kalbim aynı yerde, atmıyor senden önce Bakıştık aynalarda aylar önce, yıllar önce Düşmüşüm aşka sen’le, söyle, sen, var mı çare?

“Bu kalbim aynı yerde, atmıyor senden önce” dizesi, aşkın dönüştürücü gücünü ve öncesiyle sonrası arasındaki farkı net bir şekilde ortaya koyuyor. Kalp, sanki bu aşkla birlikte atmaya başlamış, ondan önce varoluş bir nevi donuklukmuş. “Bakıştık aynalarda aylar önce, yıllar önce” ifadesi ise derin bir nostalji barındırıyor. “Aynalarda bakışmak,” sadece fiziksel bir karşılaşma değil, ruhların birbirini yansıttığı, derin bir anlayışın ve belki de gelecekteki aşkın tohumlarının atıldığı anları çağrıştırıyor. Bu bakışmalar, zamanın ötesinde bir bağın göstergesi. Bu denli derin bir geçmiş ve bağlamın ardından gelen “Düşmüşüm aşka sen’le, söyle, sen, var mı çare?” sorusu ise, anlatıcının çaresizliğini ve umutsuzluğunu gözler önüne seriyor. Bu bir yardım çığlığı, bir çıkış yolu arayışı. Aşkın kaçınılmazlığı karşısında duyulan acizlik, bu imkansız durum için bir çözüm arayışına itiyor onu.

Gizli Randevular ve Sessiz Bir Veda

Şarkının ilerleyen dizelerinde Poizi, gelecekteki olası karşılaşmalara dair bir senaryo çiziyor ve bu durumun da gizli kalması gerektiğinin altını çiziyor:

Bi’ yerde denk gelirsek bakma öyle, otur şöyle, ya Kimseler duymasın, aman aman Öyle bakmasın yalan yalan Benimle olmasın

“Bi’ yerde denk gelirsek bakma öyle, otur şöyle, ya” cümlesi, ilişkinin kamusal alanda yaşanamayacağının, gizliliğin korunması gerektiğinin bir göstergesi. “Bakma öyle” uyarısı, o eski, derin bakışların yeniden filizlenecek umutları ve dikkatleri çekmesini engelleme çabası. “Otur şöyle, ya” ise, durumu sıradanlaştırma, aradaki mesafeyi koruma ve belki de kalbinin incinmesini engelleme isteğini yansıtıyor. Bu, acı bir kabullenişin ve kendini korumanın bir yolu. Ardından gelen tekrarlarla “Kimseler duymasın, aman aman,” “Öyle bakmasın yalan yalan” ve “Benimle olmasın” dizeleri, Poizi’nin bu şarkıda işlediği ana temayı, yani imkansız bir aşkın gizli kalma zorunluluğunu ve nihai kabullenişini pekiştiriyor. Bu tekrarlar, anlatıcının zihninde dönüp duran bu düşüncelerin takıntılı ve acı dolu doğasını vurguluyor. Poizi’nin “Kimseler Duymasın” şarkısı, dinleyiciyi hem hüzünlü bir melodiyle sarıyor hem de gizli kalmış aşkların evrensel dramına davet ediyor.