Koray Avcı – Yazımı Kışa Çevirdin (Leylam) Şarkı Sözleri ve Yorumları

Koray Avcı’nın “Yazımı Kışa Çevirdin (Leylam)” Şarkı Sözleri: Aşkın Mevsimsiz Kışı

Müziğin derinliklerinde kaybolduğumuz anlarda, bazen öyle şarkılar çıkar ki karşımıza, sadece kulaklarımıza değil, ruhumuza da fısıldar. Koray Avcı’nın yorumuyla hayat bulan “Yazımı Kışa Çevirdin (Leylam)” şarkısı da tam olarak böyle bir etki yaratıyor. Bu eser, sözleriyle dinleyicisini alıp başka diyarlara götüren, aşkın ve ayrılığın en keskin hallerini anlatan bir ağıt adeta. Gelin, bu dokunaklı şarkının sözlerine bir yolculuk yapalım ve Koray Avcı’nın sesinden dökülen bu dizelerin ardındaki anlam katmanlarını keşfedelim.

Yazın Kışa Dönüşümü: Kaybolan Neşe ve Huzur

Şarkının ilk dizeleri, dinleyicide hemen bir hüzün perdesi aralıyor:

Yazımı gışa çevirdin
Garlar yağdı başa, Leyla’m

Bu dizeler, bir ilişkinin ya da bir durumun, bir zamanlar neşe ve sıcaklık dolu olan bir dönemin nasıl bir anda soğuk ve kasvetli bir hale büründüğünü anlatıyor. “Yazımı gışa çevirdin” ifadesi, sadece mevsimsel bir dönüşümü değil, aynı zamanda ruh halindeki köklü bir değişimi, mutluluktan umutsuzluğa geçişi sembolize eder. Leyla’nın varlığı ya da yokluğu, anlatıcının hayatındaki tüm renkleri alıp götürmüş, yerine “başımıza yağan garlar” gibi dondurucu bir yalnızlık bırakmıştır. Koray Avcı’nın “Yazımı Kışa Çevirdin (Leylam)” şarkısındaki bu metaforik anlatım, dinleyicinin kendi yaşamındaki kayıplarla empati kurmasını sağlıyor.

Viran oldu evim, yurdum
Ne söylesem boşa, Leyla’m
Ne söylesem boşa, Leyla’m
Boşa, Leyla’m

Ardından gelen “Viran oldu evim, yurdum” dizesi, bu içsel yıkımın dış dünyaya yansımasını gözler önüne seriyor. Ev ve yurt, sadece fiziksel mekanlar değil, aynı zamanda huzur, aidiyet ve güven duygularını temsil eder. Leyla’nın etkisiyle bu duygular tamamen yok olmuş, geriye sadece enkaz kalmıştır. “Ne söylesem boşa” tekrarı ise çaresizliği, iletişimsizliği ve anlatıcının sesinin duyulmadığı hissini vurgular. Bu derin acı ve yalnızlık, Koray Avcı’nın “Yazımı Kışa Çevirdin (Leylam)” şarkısının temelini oluşturuyor.

Aşkın Perdesi ve Ayrılık Duası

Şarkı, Leyla’nın anlatıcının zihnindeki kaçınılmaz varlığını şu sözlerle dile getiriyor:

Her an gözümde perdesin
Nereye baksam sen or’dasın?

Bu dizeler, sevilen kişinin sadece fiziksel olarak değil, zihinsel ve ruhsal olarak da her an mevcut olduğunu gösterir. Leyla, anlatıcının bakış açısını, algısını şekillendiren bir “perde” gibidir; her yere baktığında onu görür, ondan başka bir şey düşünemez. Bu, hem derin bir aşkın hem de bu aşkın getirdiği takıntılı bir durumun ifadesidir. Koray Avcı’nın “Yazımı Kışa Çevirdin (Leylam)” yorumunda bu dizeler, aşkın insan zihnini nasıl ele geçirdiğini muazzam bir şekilde hissettirir.

Mevla’m ayrılık vermesin
Gökte uçan kuşa, Leyla’m
Gökte uçan kuşa, Leyla’m
Kuşa, Leyla’m

Ardından gelen dua, ayrılık korkusunun ne denli büyük olduğunu ortaya koyar. “Mevla’m ayrılık vermesin” yakarışı, sadece kendisi için değil, “gökte uçan kuşa” bile ayrılık yaşatılmaması dileğiyle evrensel bir acıya dönüşür. Bu, ayrılığın insanı ne kadar derinden yaraladığını ve bu acının ne kadar bulaşıcı olduğunu gösteren güçlü bir ifadedir. Koray Avcı’nın bu içten dileği, “Yazımı Kışa Çevirdin (Leylam)” şarkısının duygusal doruk noktalarından biridir.

Kaderin Zulmü ve Garip Bir Baş

Şarkının son bölümü, ayrılık acısının ölümle eşdeğer tutulduğu ve kaderin acımasızlığına boyun eğildiği bir tablo çizer:

Yârdan ayrı kalmak ölüm
Söyle, ne olacak hâlim?

“Yârdan ayrı kalmak ölüm” dizesi, ayrılığın yarattığı boşluğun ve acının hayatın sonuyla eşdeğer olduğunu ifade eder. Bu, abartılı bir ifade olmaktan ziyade, anlatıcının yaşadığı derin çöküntüyü ve yaşama sevincini yitirişini vurgular. “Söyle, ne olacak hâlim?” sorusu ise bir çaresizlik haykırışı, geleceğe dair tüm umutların tükenişidir. Koray Avcı’nın “Yazımı Kışa Çevirdin (Leylam)” şarkısı, bu sözlerle dinleyicide derin bir empati uyandırır.

Böyle gader, böyle zulüm
Gelir garip başa, Leyla’m
Gelir garip başa, Leyla’m
Başa, Leyla’m

Son dizeler, yaşanan tüm bu acıların bir kader, bir zulüm olarak kabul edildiğini gösterir. “Böyle gader, böyle zulüm” ifadesi, yaşananların kaçınılmazlığına ve haksızlığına bir isyandır. Ancak bu isyanın ardından gelen “Gelir garip başa” sözü, bu acıların hep kimsesiz, “garip” insanların başına geldiği inancını taşır. Leyla’nın adı tekrarlandığında, bu kaderin ve zulmün doğrudan onunla ilişkili olduğu, onun yokluğunun bu acıları getirdiği bir kez daha vurgulanır. Koray Avcı’nın “Yazımı Kışa Çevirdin (Leylam)” şarkısı, bu sözlerle bir aşkın nasıl yıkıcı bir kadere dönüşebileceğini anlatarak dinleyicisini derin bir düşünceye sevk eder.