Çanakkale Şehitlerine Şiiri: Tam Metin, Anlamı ve 9 Unutulmaz Dize

📁 Şiir Alıntıları 🕒 14 Kas 2026

Son güncelleme: 14 Kasım 2026

Türk edebiyatının en güçlü epik ve lirik metinlerinden biri olan Çanakkale Şehitlerine, Mehmet Akif Ersoy’un 1915 yılında Necid Çölü’nde kaleme aldığı ve Safahat‘ın altıncı kitabı Asım‘ın sonunda yer alan ölümsüz eseridir. “Şu Boğaz harbi nedir? Var mı ki dünyada eşi?”, “Bedr’in aslanları ancak bu kadar şanlı idi” ve “Ey şehit oğlu şehit, isteme benden makber” gibi hafızalara kazınan dizeleri içeren bu seçkiyi; şiirin kronolojik akışını, edebi sanatlarını ve tarihsel bağlamını somut verilerle bir araya getirerek hazırladık.

Çanakkale Şehitler Abidesi ve Türk bayrağı görseli
Görsel: Çanakkale Şehitler Abidesi ve Türk bayrağı / Wikimedia Commons

Önce kısaca: Çanakkale Şehitlerine şiirinin yazılış hikayesi ve künyesi

  • Şair: Mehmet Akif Ersoy (1873–1936)
  • Yazılış Tarihi ve Yeri: 1915, Necid Çölü (El-Muazzam İstasyonu, Hicaz Demiryolu)
  • Yayımlandığı Eser: Safahat — Altıncı Kitap: Asım (1924)
  • Nazım Şekli: Mesnevi (aa bb cc… kafiye düzeni)
  • Ölçü: Aruz vezni — Feilâtün feilâtün feilâtün feilün
  • Ana Tema: Çanakkale Savunması, şehadet, emperyalizme karşı direniş ve manevi yücelik

Mehmet Akif Ersoy, Birinci Dünya Savaşı yıllarında Teşkilat-ı Mahsusa görevlisi olarak Arabistan yarımadasına yaptığı yolculuk sırasında, Necid Çölü’ndeki El-Muazzam istasyonunda Çanakkale Zaferi’nin haberini alır. Cepheden gelen bu haberin yarattığı derin sarsıntı ve heyecanla şiiri o gece kaleme aldığı bilinmektedir. Şiir, Safahat külliyatının altıncı kitabı olan Asım‘da, eserin ana karakteri Asım’ın nesline ve cephedeki fedakârlığa adanmış bir bölüm olarak yer alır; bu yönüyle yalnızca bir savaş anlatısı değil, aynı zamanda bir nesil tasviridir.

Bu sayfadaki 9 maddelik seçkiyi oluştururken dört somut ölçütü esas aldık: 1) Şiirin başlangıçtan doruk noktasına uzanan kronolojik ve dramatik akışını koruması, 2) Okuyucular tarafından en sık alıntılanan ve ezberlenen dizeleri içermesi, 3) Bedir Savaşı ve İslam tarihi gibi tarihsel telmihleri barındırması, 4) İstifham, teşbih, mübalağa ve nida gibi edebi sanatların zirve noktalarını temsil etmesi.

1. Giriş: Şu Boğaz Harbi Nedir? Var Mı Ki Dünyada Eşi

Eser / Bölüm: Asım — Giriş Dizeleri · Ölçü / Tema: Feilâtün feilâtün feilâtün feilün / Savaşın Eşsizliği

Şu Boğaz harbi nedir? Var mı ki dünyada eşi?
En kesif orduların yükleniyor dördü beşi,
Tepeden yol bularak geçmek için Marmara’ya
Kaç donanmayla sarılmış ufacık bir karaya.

Mehmet Akif Ersoy

Şiir, 1915 Çanakkale Deniz ve Kara Savaşları’nın devasa boyutunu okurun zihninde canlandıran doğrudan bir soruyla başlar. Mehmet Akif, Gelibolu Yarımadası gibi dar bir coğrafyaya (“ufacık bir karaya”) dünyanın en büyük deniz güçlerinin (“en kesif orduların”) aynı anda yüklenmesini somut bir tablo hâlinde çizer. İtilaf Devletleri’nin İstanbul’a ve Marmara’ya ulaşma hedefi, coğrafi darlık ile askeri yığınak arasındaki keskin tezat üzerinden verilir.

Edebi açıdan ilk dizede yer alan istifham (soru sorma) sanatı, cevabı bilinen bir gerçeği vurgulayarak anlatıma güçlü bir başlangıç ivmesi kazandırır. “Dördü beşi” ve “ufacık bir kara” ifadeleri arasındaki orantısızlık ise tezat sanatının ilk örneğidir. Akif, süslü benzetmeler yerine doğrudan sahneyi kuran bu gerçekçi üslubuyla okuru daha ilk beyitlerde cephenin ortasına taşır.

Mehmet Akif Ersoy’un portre fotoğrafı görseli
Görsel: Mehmet Akif Ersoy’un portre fotoğrafı / Wikipedia

2. Kimi Hindu, Kimi Yamyam, Kimi Bilmem Ne Bela

Eser / Bölüm: Asım — İtilaf Ordularının Tasviri · Ölçü / Tema: Feilâtün feilâtün feilâtün feilün / Emperyalizm Eleştirisi

Eski Dünya, Yeni Dünya, bütün akvam-ı beşer,
Kaynıyor kum gibi, tufan gibi, mahşer mahşer.
Yedi iklimi cihanın duruyor karşısında,
Ostralya’yla beraber bakıyorsun: Kanada!
Çehreler başka, lisanlar, deriler rengarenk;
Sade bir hadise var ortada: Vahşetler denk.
Kimi Hindu, kimi yamyam, kimi bilmem ne bela…

Mehmet Akif Ersoy

Bu bölüm, Birinci Dünya Savaşı’nın sömürgeci karakterini belgeleyen en çarpıcı dizeleri barındırır. İngiltere ve Fransa’nın Avustralya’dan Kanada’ya, Hindistan’dan Afrika’ya kadar dünyanın dört bir yanından (“Eski Dünya, Yeni Dünya”) topladığı askerleri Çanakkale’ye sürmesi, tarihsel bir gerçeklik olarak şiire yansır. Şair, “yedi iklimi cihanın” ifadesiyle Osmanlı askerinin karşısındaki çok uluslu koalisyonun büyüklüğünü somutlaştırır.

Mehmet Akif burada teşbih (benzetme) sanatını yoğun biçimde kullanır: “kum gibi, tufan gibi, mahşer mahşer” benzetmeleri kalabalığın dehşetini aktarır. Aynı zamanda dillerin, derilerin ve çehrelerin farklılığına rağmen “vahşetler denk” diyerek sömürgeci devletlerin savaş politikasına sert bir eleştiri yöneltir. Akif’in konuşma diline yakın, sert ve tavizsiz üslubu bu dizelerde belirginleşir.

Çanakkale Cephesi’nde toplanmış insan kemikleri ve kafatasları görseli
Görsel: Çanakkale Cephesi’nde toplanmış insan kemikleri ve kafatasları / Wikimedia Commons

3. Bomba Şimşekleri Beyninden İner Her Siperin

Eser / Bölüm: Asım — Cephe ve Ateş Gücü · Ölçü / Tema: Feilâtün feilâtün feilâtün feilün / Siper Savaşı

Bomba şimşekleri beyninden iner her siperin;
Sönüyor göğsünün üstünde o arslan neferin.
Yerin altında cehennem gibi binlerce lağam,
Atılan her lağamın yaktığı yüzlerce adam.

Mehmet Akif Ersoy

Çanakkale Savaşı’nın en belirleyici unsurlarından biri, siper savaşları ve yer altına kazılan lağım (tünel) patlatmalarıdır. Mehmet Akif, modern savaş teknolojisinin yarattığı yıkımı hiçbir romantizme kapılmadan, adeta bir savaş muhabiri gerçekçiliğiyle aktarır. Top mermilerinin ve bombaların siperlerin tam ortasına düşmesi, yerin altından gelen patlamalarla birleşerek cephedeki fiziksel şartların ağırlığını gözler önüne serer.

“Bomba şimşekleri” ifadesinde istiare ve teşbih bir arada kullanılır; patlamaların çıkardığı ışık ve ses şimşeğe benzetilir. “Yerin altında cehennem gibi binlerce lağam” dizesi ise hem mübalağa hem de teşbih içerir. Şairin “arslan nefer” nitelemesi, bu korkunç ateş yağmuru altında bile yerini terk etmeyen askerin direncini vurgular.

4. Ölüm İndirmede Gökler, Ölü Püskürmede Yer

Eser / Bölüm: Asım — Savaşın Dehşeti · Ölçü / Tema: Feilâtün feilâtün feilâtün feilün / Mübalağa ve Tezat

Ölüm indirmede gökler, ölü püskürmede yer;
O ne müthiş tipidir: Savrulur enkaz-ı beşer…
Kafa, göz, gövde, bacak, kol, çene, parmak, el, ayak,
Boşanır sırtlara, vadilere, sağnak sağnak.

Mehmet Akif Ersoy

Bu dörtlük, Türk edebiyatında savaşın dehşetini en çıplak biçimde anlatan bölümlerden biridir. Gökten yağan mermiler ve yerden fışkıran toprakla birlikte savrulan insan uzuvları, Çanakkale siperlerindeki çatışmaların ne kadar yakın ve şiddetli geçtiğini gösterir. Akif, savaşın yalnızca zaferden ibaret olmadığını, arkasındaki ağır insani bedeli de tüm gerçekliğiyle kayıt altına alır.

İlk dizedeki “gökler” ve “yer” kavramları arasında güçlü bir tezat kurulurken, “ölü püskürmede yer” ve “sağnak sağnak” ifadelerinde mübalağa (abartma) sanatı zirveye ulaşır. Vücut parçalarının arka arkaya sıralanması ise tedriç ve sayıp dökme tekniğiyle okurun zihninde sarsıcı bir ritim oluşturur.

Çanakkale siperlerinde görev yapan Osmanlı askerleri ve gözlem aracı görseli
Görsel: Çanakkale siperlerinde görev yapan Osmanlı askerleri ve gözlem aracı / Wikimedia Commons

5. Bedr’in Aslanları Ancak Bu Kadar Şanlı İdi

Eser / Bölüm: Asım — Tarihsel Telmih · Ölçü / Tema: Feilâtün feilâtün feilâtün feilün / Manevi Yüceltme

Ey, bu topraklar için toprağa düşmüş, asker!
Gökten ecdad inerek öpse o pak alnı değer.
Ne büyüksün ki kanın kurtarıyor Tevhid’i…
Bedr’in arslanları ancak bu kadar şanlı idi.

Mehmet Akif Ersoy

Şiirin bu bölümünde ton, savaşın fiziksel dehşetinden manevi ve tarihsel bir yüceltmeye doğru evrilir. Mehmet Akif, Çanakkale’de hayatını kaybeden askerleri İslam tarihinin dönüm noktalarından biri olan 624 tarihli Bedir Savaşı’nın sahabeleriyle kıyaslar. Bu benzetme, şairin gözünde Çanakkale savunmasının yalnızca bir toprak mücadelesi değil, aynı zamanda inanç ve varoluş mücadelesi olduğunu gösterir.

Burada en belirgin edebi sanat telmih (hatırlatma) sanatıdır; “Bedr’in arslanları” ifadesi doğrudan Bedir Savaşı’na gönderme yapar. İlk dizedeki “Ey… asker!” seslenişi ise nida sanatının örneğidir. Akif, “ecdad” kavramıyla geçmiş kuşakları da sahneye davet ederek tarihsel bir süreklilik kurar.

Dalgalanan Türk bayrağı ve gökyüzü görseli
Görsel: Dalgalanan Türk bayrağı ve gökyüzü / Wikimedia Commons

6. Sana Dar Gelmeyecek Makberi Kimler Kazsın?

Eser / Bölüm: Asım — Zamanın Ötesine Geçiş · Ölçü / Tema: Feilâtün feilâtün feilâtün feilün / Tarihe Gömülme

Sana dar gelmeyecek makberi kimler kazsın?
“Gömelim gel seni tarihe” desem, sığmazsın.
Herc ü merc ettiğin edvara da yetmez o kitab…
Seni ancak ebediyyetler eder istiab.

Mehmet Akif Ersoy

Mehmet Akif, şehitlerin yaptığı fedakârlığın fiziksel bir mezara (“makber”) sığmayacak kadar büyük olduğunu vurgular. “Gömelim gel seni tarihe desem, sığmazsın” dizesi, Çanakkale’de sergilenen direnişin bilinen tarih kitaplarının ve çağların (“edvar”) ölçütlerini aştığını ifade eder. Bu dizeler, şiirin en sık alıntılanan ve anma törenlerinde en çok okunan bölümlerindendir.

Edebi açıdan istifham (“kimler kazsın?”) ve mübalağa sanatları iç içe geçmiştir. Tarihe sığmama ve ancak “ebediyyetler” tarafından kapsanabilme (istiab) düşüncesi, şehitliği geçici dünya zamanından çıkarıp sonsuzluğa bağlayan güçlü bir metafor olarak işlenir.

Çanakkale Savaşı’nın simge ismi Seyit Onbaşı anıtı görseli
Görsel: Çanakkale Savaşı’nın simge ismi Seyit Onbaşı anıtı / Wikimedia Commons

7. Vurulup Tertemiz Alnından, Uzanmış Yatıyor

Eser / Bölüm: Asım — Şehadet Anı · Ölçü / Tema: Feilâtün feilâtün feilâtün feilün / Hüzün ve Gurur

Vurulup tertemiz alnından, uzanmış yatıyor,
Bir hilal uğruna, ya Rab, ne güneşler batıyor!

Mehmet Akif Ersoy

Şiirin en yalın, ancak duygusal yükü en ağır beyitlerinden biri budur. Önceki bölümlerdeki gürültülü top sesleri ve patlamalar yerini derin bir sessizliğe bırakır; okur, alnından vurulup toprağa uzanmış tek bir askerin görüntüsüyle baş başa kalır. “Bir hilal uğruna” ifadesi, Türk bayrağındaki hilali ve bağımsızlık sembolünü temsil eder.

Bu beyitte istiare ve tezat sanatları ustalıkla kullanılır: Şehit düşen her bir genç asker “güneş”e benzetilirken, bayraktaki “hilal” ile gökyüzündeki güneş arasında parlak bir imge kurulur. Güneşin batması hem ölümün hüznünü hem de bir ideal uğruna feda edilen yaşamın büyüklüğünü tek bir dizede özetler.

Ağacın tepesinde Türk bayrağı açan genç görseli
Görsel: Ağacın tepesinde Türk bayrağı açan genç / Wikimedia Commons

8. Ey Şehit Oğlu Şehit, İsteme Benden Makber

Eser / Bölüm: Asım — Şiirin Doruk Noktası · Ölçü / Tema: Feilâtün feilâtün feilâtün feilün / Nida ve Teselli

Ey şehid oğlu şehid, isteme benden makber,
Sana ağuşunu açmış duruyor Peygamber.

Mehmet Akif Ersoy

Çanakkale Şehitlerine şiirinin final ve doruk noktası olan bu beyit, önceki dizelerde kurulan tüm gerilimi manevi bir teselliyle çözer. Şair, “şehid oğlu şehid” diyerek askerin yalnızca kendisinin değil, atalarının da aynı yoldan yürüdüğünü hatırlatır. Fiziksel bir mezarın (“makber”) yetersizliği, yerini Hz. Muhammed’in kucağının (“ağuşunu”) şehide açıldığı inancına bırakır.

Nida (seslenme) ve telmih sanatlarının birleştiği bu final beyti, Mehmet Akif’in dini duyarlılığını ve sanat gücünü en özlü biçimde yansıtır. Şiir boyunca süren savaşın yıkıcılığı, bu son iki dizede yerini sarsılmaz bir huzur ve teslimiyet duygusuna bırakarak tamamlanır.

9. Tam Metin: Çanakkale Şehitlerine (Asım’dan)

Eser / Bölüm: Safahat (6. Kitap: Asım) · Ölçü / Tema: Feilâtün feilâtün feilâtün feilün / Bütünlük

Şu Boğaz harbi nedir? Var mı ki dünyada eşi?
En kesif orduların yükleniyor dördü beşi,
Tepeden yol bularak geçmek için Marmara’ya
Kaç donanmayla sarılmış ufacık bir karaya.
Ne hayasızca tehaşşüd ki ufuklar kapalı!
Nerde gösterdiği vahşetle “bu: bir Avrupalı”
Dedirir yırtıcı, his yoksulu, sırtlan kümesi,
Varsa gelmiş, açılıp mahbesi, yahut kafesi!
Eski Dünya, Yeni Dünya, bütün akvam-ı beşer,
Kaynıyor kum gibi, tufan gibi, mahşer mahşer.
Yedi iklimi cihanın duruyor karşısında,
Ostralya’yla beraber bakıyorsun: Kanada!
Çehreler başka, lisanlar, deriler rengarenk;
Sade bir hadise var ortada: Vahşetler denk.
Kimi Hindu, kimi yamyam, kimi bilmem ne bela…
Hani, tauna da züldür bu rezil istila!
Ah o yirminci asır yok mu, o mahluk-ı asil,
Ne kadar gözdesi mevcut ise hakkıyla sefil,
Kustu Mehmetçiğin aylarca durup karşısına;
Döktü karnındaki esrarı hayasızcasına.
Maske yırtılmasa hala bize afetti o yüz…
Medeniyyet denilen kahbe, hakikat, yüzsüz.
Sonra mel’undaki tahribe müvekkel esbab,
Öyle müthiş ki: Eder her biri bir mülkü harab.

Öteden saikalar parçalıyor afakı;
Beriden zelzeleler kaldırıyor a’makı;
Bomba şimşekleri beyninden iner her siperin;
Sönüyor göğsünün üstünde o arslan neferin.
Yerin altında cehennem gibi binlerce lağam,
Atılan her lağamın yaktığı yüzlerce adam.
Ölüm indirmede gökler, ölü püskürmede yer;
O ne müthiş tipidir: Savrulur enkaz-ı beşer…
Kafa, göz, gövde, bacak, kol, çene, parmak, el, ayak,
Boşanır sırtlara, vadilere, sağnak sağnak.
Saçıyor zırha bürünmüş de o namerd eller,
Yıldırım yaylımı tufanlar, alevden seller.
Veriyor yangını, durmuş da açık sinelere,
Sürü halinde gezerken sayısız tayyare.
Top tüfekten daha sık, gülle yağan mermiler…
Kahraman orduyu seyret ki bu tehdide güler!
Ne çelik tabyalar ister, ne siner hasmından;
Alınır kal’a mı göğsündeki kat kat iman?
Hangi kuvvet onu, haşa, edecek kahrına ram?
Çünkü te’sis-i İlahi o metin istihkam.

Sarılır, indirilir mevki-i müstahkemler,
Beşerin azmini tevkif edemez sun’-i beşer;
Bu göğüslerse Huda’nın ebedi serhaddi;
“O benim sun’-i bedi’im, onu çiğnetme” dedi.
Asım’ın nesli… diyordum ya… nesilmiş gerçek:
İşte çiğnetmedi namusunu, çiğnetmeyecek.

Şüheda gövdesi, bir baksana, dağlar, taşlar…
O, rüku olmasa, dünyada eğilmez başlar,
Vurulup tertemiz alnından, uzanmış yatıyor,
Bir hilal uğruna, ya Rab, ne güneşler batıyor!
Ey, bu topraklar için toprağa düşmüş, asker!
Gökten ecdad inerek öpse o pak alnı değer.
Ne büyüksün ki kanın kurtarıyor Tevhid’i…
Bedr’in arslanları ancak bu kadar şanlı idi.
Sana dar gelmeyecek makberi kimler kazsın?
“Gömelim gel seni tarihe” desem, sığmazsın.
Herc ü merc ettiğin edvara da yetmez o kitab…
Seni ancak ebediyyetler eder istiab.
“Bu, taşındır” diyerek Kabe’yi diksem başına;
Ruhumun vahyini duysam da geçirsem taşına;
Sonra gök kubbeyi alsam da, rida namıyla,
Kanayan lahdine çeksem bütün ecramıyla;
Mor bulutlarla açık türbene çatsam da tavan,
Yedi kandilli Süreyya’yı uzatsam oradan;
Sen bu avizenin altında, bürünmüş kanına,
Uzanırken, gece mehtabı getirsem yanına,
Türbedarın gibi ta fecre kadar bekletsem;
Gündüzün fecr ile avizeni lebriz etsem;
Tüllenen mağribi, akşamları sarsam yarana…
Yine bir şey yapabildim diyemem hatırana.

Sen ki, son ehl-i salibin kırarak savletini,
Şarkın en sevgili sultanı Salahaddin’i,
Kılıç Arslan gibi iclaline ettin hayran…
Sen ki, İslam’ı kuşatmış, boğuyorken hüsran,
O demir çemberi göğsünde kırıp parçaladın;
Sen ki, ruhunla beraber gezer ecramı adın;
Sen ki, a’sara gömülsen taşacaksın… Heyhat,
Sana gelmez bu ufuklar, seni almaz bu cihat…
Ey şehid oğlu şehid, isteme benden makber,
Sana ağuşunu açmış duruyor Peygamber.

Mehmet Akif Ersoy

Şiirin Safahat‘ın altıncı kitabı Asım‘da yer alan bu tam metni, mesnevi nazım şekliyle ve aruzun feilâtün feilâtün feilâtün feilün kalıbıyla yazılmıştır. Metnin bütünlüğü içinde dikkat çeken en önemli nokta, şairin “Asım’ın nesli… diyordum ya… nesilmiş gerçek” dizesiyle eserin ana kurgusunu Çanakkale savunmasına bağlamasıdır. Böylece şiir, bağımsız bir destan olmanın ötesinde Asım kitabının fikrî zirvesini oluşturur.

Okuma sırasında Selahaddin Eyyubi ve Kılıç Arslan gibi tarihi şahsiyetlere yapılan atıflar, Akif’in tarih bilincini ortaya koyar. Metni sesli okurken aruz kalıbının sağladığı akıcı ritim, özellikle savaş sahnelerindeki sert seslerden finaldeki yumuşak ve huzurlu tona geçişi belirgin biçimde hissettirir.

Çanakkale Şehitlerine Şiir: 9 seçki bir bakışta

Bölüm / DizeAna TemaÖne Çıkan Edebi SanatTarihsel / Duygusal Etki
1. Şu Boğaz Harbi Nedir?Savaşın eşsizliği ve kuşatmaİstifham, TezatGelibolu’daki askeri orantısızlığı vurgular
2. Kimi Hindu, Kimi YamyamÇok uluslu İtilaf ordularıTeşbih, EleştiriEmperyalizmin sömürgeci yüzünü belgeler
3. Bomba ŞimşekleriSiper savaşı ve lağımlarİstiare, MübalağaModern savaş teknolojisinin yıkımını gösterir
4. Ölüm İndirmede GöklerCephedeki fiziksel dehşetTezat, Mübalağa, TedriçSavaşın insani bedelini çıplak biçimde sunar
5. Bedr’in AslanlarıManevi yüceltmeTelmih, NidaÇanakkale’yi İslam tarihinin zirvesine bağlar
6. Sana Dar Gelmeyecek MakberTarihe sığmayan fedakârlıkİstifham, MübalağaAnma törenlerinin en sık okunan dizeleridir
7. Vurulup Tertemiz AlnındanŞehadet anı ve bayrakİstiare, TezatDerin bir hüzün ve gurur dengesi kurar
8. Ey Şehit Oğlu ŞehitManevi teselli ve finalNida, TelmihŞiiri huzur ve teslimiyetle tamamlar
9. Tam Metin (Asım’dan)Eserin bütünlüğüMesnevi / Aruz ritmiTarihsel ve edebi akışı kesintisiz sunar

Hangisinden başlayacağınıza karar veremediyseniz: Şiirin edebi gücünü ve savaş atmosferini hissetmek için 1. ve 4. bölümlerden, duygusal doruk noktasını okumak için 7. ve 8. bölümlerden, bütününü tek seferde okumak için ise 9. maddedeki tam metinden başlayabilirsiniz.

Hızlı kopyalanabilir özet liste

  • En Bilinen Açılış ve Savaş Dizeleri
    1. Şu Boğaz harbi nedir? Var mı ki dünyada eşi?
    2. Ölüm indirmede gökler, ölü püskürmede yer.
    3. Bomba şimşekleri beyninden iner her siperin.
    4. Asım’ın nesli… diyordum ya… nesilmiş gerçek.
  • En Duygusal Şehadet ve Final Dizeleri
    1. Vurulup tertemiz alnından, uzanmış yatıyor / Bir hilal uğruna, ya Rab, ne güneşler batıyor!
    2. Bedr’in arslanları ancak bu kadar şanlı idi.
    3. “Gömelim gel seni tarihe” desem, sığmazsın.
    4. Ey şehid oğlu şehid, isteme benden makber / Sana ağuşunu açmış duruyor Peygamber.

Çanakkale Şehitlerine Şiiri üzerine okumalar ve benzer seçkiler

Mehmet Akif Ersoy’un Çanakkale savunmasını merkeze alan bu büyük destanını okuduktan sonra, tarih ve vatan temalı diğer edebi metinlere geçmek isterseniz Atatürk Şiirleri: En Duygusal, Kısa ve Anlamlı 15 Eser seçkimizi inceleyebilirsiniz. Türk şiirinin farklı dönemlerindeki güçlü sesleri bir arada görmek içinse Yahya Kemal Beyatlı Şiirleri: Edebiyatımızdan En Güzel 12 Şiir ile Ahmet Hamdi Tanpınar Şiirleri: En Güzel 11 Eseri başlıklı derlemelerimiz iyi birer devam okuması sunar.

Modern dönem Türk şiirinde manevi ve toplumsal duyarlılığın nasıl işlendiğini merak ediyorsanız Sezai Karakoç Şiirleri: Diriliş Şairinden Kalbe Dokunan 12 Eser ve Nurullah Genç Şiirleri: Yağmur’dan Rüveyda’ya En Güzel 12 Şiir yazılarımıza da göz atabilirsiniz.

Mini test: Çanakkale Şehitlerine Şiir seçkisini ne kadar iyi tanıyorsunuz?

1. Mehmet Akif Ersoy, Çanakkale Şehitlerine şiirini hangi yıl ve nerede kaleme almıştır?

Cevabı göster

Doğru cevap: Şiir, 1915 yılında Arabistan yarımadasındaki Necid Çölü’nde (El-Muazzam istasyonunda) Çanakkale Zaferi haberi üzerine yazılmıştır.

2. Çanakkale Şehitlerine şiiri, Mehmet Akif Ersoy’un Safahat külliyatının hangi kitabında yer alır?

Cevabı göster

Doğru cevap: Safahat‘ın altıncı kitabı olan Asım‘ın (1924) sonunda yer almaktadır.

3. Şiirde geçen “Bedr’in arslanları ancak bu kadar şanlı idi” dizesinde hangi edebi sanat kullanılmıştır?

Cevabı göster

Doğru cevap: İslam tarihindeki Bedir Savaşı’na gönderme yapıldığı için telmih (hatırlatma) sanatı kullanılmıştır.

4. Çanakkale Şehitlerine şiiri hangi nazım şekli ve aruz kalıbıyla yazılmıştır?

Cevabı göster

Doğru cevap: Mesnevi nazım şekliyle ve aruzun feilâtün feilâtün feilâtün feilün kalıbıyla yazılmıştır.

5. “Bir hilal uğruna, ya Rab, ne güneşler batıyor!” dizesindeki “güneşler” sözcüğü neyi temsil etmektedir?

Cevabı göster

Doğru cevap: Bayrağı ve bağımsızlığı simgeleyen “hilal” uğruna şehit düşen genç askerleri temsil etmektedir.

Kaynaklar

Bu seçkideki künye, yayın yılı ve eser bilgileri aşağıdaki birincil kültür-sanat, sinema, edebiyat ve müzik arşivlerinden doğrulanarak derlenmiştir:

  • Mehmet Akif Ersoy, Safahat (Altıncı Kitap: Asım), Edisyon Kritik: M. Ertuğrul Düzdağ, Kültür ve Turizm Bakanlığı Yayınları.
  • Türk Dil Kurumu (TDK) — Edebiyat Terimleri ve Aruz Vezni Arşivi.
  • İslam Ansiklopedisi (TDV) — “Mehmet Âkif Ersoy” ve “Safahat” maddeleri.
  • Milli Kütüphane ve Cumhuriyet Arşivi — Çanakkale Savaşı ve Dönem Edebiyatı Kayıtları.

Sık sorulan sorular

Çanakkale Şehitlerine şiirini kim, ne zaman ve nerede yazdı?

Şiir, Mehmet Akif Ersoy tarafından 1915 yılında, Arabistan yarımadasındaki Necid Çölü’nde (El-Muazzam istasyonunda) Çanakkale Zaferi haberi üzerine yazılmıştır.

Çanakkale Şehitlerine şiiri Safahat’ın hangi kitabında yer alır?

Şiir, Mehmet Akif Ersoy’un bütün şiirlerini topladığı Safahat külliyatının altıncı kitabı olan Asım‘ın (1924) sonunda yer almaktadır.

Çanakkale Şehitlerine şiiri kaç kıtadan veya dizeden oluşur?

Mesnevi nazım şekliyle (beyitler hâlinde) yazılan bu bölüm, Asım kitabının sonunda toplam 82 dizeden (41 beyit) oluşmaktadır.

Şiirde geçen ‘Bedr’in aslanları’ ifadesi ne anlama gelir?

Bu ifade, 624 yılında gerçekleşen Bedir Savaşı’nda mücadele eden sahabelere yapılan bir göndermedir (telmih sanatı). Şair, Çanakkale’de savaşan askerleri onların manevi derecesiyle kıyaslamaktadır.

Çanakkale Şehitlerine şiirinin ana teması ve ölçüsü nedir?

Şiirin ana teması Çanakkale Savunması, emperyalizme karşı direniş ve şehadet kavramının manevi yüceliğidir. Eser, aruz vezninin feilâtün feilâtün feilâtün feilün kalıbıyla yazılmıştır.

Yorum Yap

E-posta adresiniz yayımlanmayacaktır. Gerekli alanlar * ile işaretlenmiştir.