Yüksel Baltacı – İnanmazdum Sözune Şarkı Sözleri ve Yorumları

Yüksel Baltacı’nın “İnanmazdum Sözune” Şarkısı: Bir Kalbin Hüzünlü Serzenişi

Müziğin derinliklerinde kaybolduğumuz anlar vardır. Bazen bir melodi, bazen bir ses tonu, ama çoğu zaman bir şarkı sözü alır bizi bizden, hiç bilmediğimiz ama tanıdık gelen bir hissin ortasına bırakır. Bugün Yüksel Baltacı’nın yüreklere dokunan eseri “İnanmazdum Sözune” şarkısının sözlerine daldığımızda, Karadeniz’in hırçın rüzgarlarıyla yoğrulmuş, samimi ve kederli bir hikayeye tanıklık ediyoruz. Bu şarkı, bir aşkın getirdiği hayal kırıklığını, teslimiyeti ve kaderle yüzleşmeyi öyle içten anlatıyor ki, dinleyeni adeta kendi geçmişine götürüyor.

Dünyadan Hayır Yok: Aşkın Yakıcı Ateşi

“İnanmazdum Sözune” şarkısı, daha ilk dizelerden itibaren dinleyiciyi derin bir melankoliye sürüklüyor. Şarkının açılışında:

Bu dünyadan yok hayir
Yanarum cayir cayir
Habu kara sevdadan
Kayir Allahum kayir

dizeleri, âşık olunan kişinin dünyaya duyulan inancı nasıl altüst ettiğini gözler önüne seriyor. “Bu dünyadan yok hayır” ifadesi, yaşanan aşkın getirdiği acının, dünyanın tüm güzelliklerini gölgede bıraktığını, hayatın anlamını yitirdiğini fısıldıyor. Ardından gelen “Yanarum çayır çayır” benzetmesi ise, bu aşkın sadece bir acı olmakla kalmayıp, adeta insanın içini yakan, küle çeviren bir ateşe dönüştüğünü gösteriyor. Bu öyle bir yangın ki, ruhu ve bedeni kavuruyor. Şarkıdaki “Habu kara sevdadan / Kayır Allahım kayır” yakarışı, bu aşkın sıradan bir sevda olmadığını, aksine bir “kara sevda” olduğunu vurguluyor. Kara sevda, umutsuz, çaresiz, hatta belki de uğursuz bir aşkı ifade eder. Şarkının kahramanı, bu yıkıcı sevdadan Allah’a sığınarak bir kurtuluş, bir esirgenme diliyor. Yüksel Baltacı, bu dizelerle dinleyiciyi hemen hikayenin kalbine, aşkın en karanlık dehlizlerine çekiyor.

İnanmazdım Sözüne: Gönlün Teslimiyeti

Şarkının nakaratı, “İnanmazdum Sözune” ismini veren ve eserin ana temasını oluşturan kilit bölümdür. Burada bir itiraf ve teslimiyet gizlidir:

İnanmazdum sozune
Bir çift çakir gözune
Gönlum olmasa sende
Bakilmazdi yuzune

Bu dizeler, aşkın mantık üzerindeki mutlak galibiyetini anlatır. Şarkının kahramanı, aslında sevdiği kişinin sözlerine ve hatta “bir çift çakır gözüne” bile inanmadığını, onlara güvenmediğini itiraf ediyor. Bu, bir önseziyi, bir şüpheyi ya da geçmişteki tecrübelerden kaynaklanan bir güvensizliği işaret edebilir. Ancak tüm bu şüphe ve güvensizliğe rağmen, “Gönlüm olmasa sende / Bakılmazdı yüzüne” diyerek, kalbinin çoktan teslim olduğunu, tüm mantıksal engelleri aştığını dile getiriyor. Aşkın, insanın en zayıf noktasından yakaladığı, akla söz geçiremediği bir hal bu. Yüksel Baltacı, bu nakaratla aşkın ironik doğasını, bir yandan şüpheyle bakarken diğer yandan tamamen teslim olmanın çelişkisini mükemmel bir şekilde işliyor. “İnanmazdum Sözune” ifadesi, bu içsel çatışmanın en net yansımasıdır.

Kara Yazı ve Kaderin Soğuk Ayazı

İkinci dörtlükte, aşkın getirdiği acının kaderle ilişkilendirildiği derin bir sorgulama yer alıyor:

Kalktum sebah nemazi
Soğuk eser ayazi
Kimler yazdi anluma
Bu nasil karayazi

“Kalktum sebah nemazı” dizesi, kahramanın çaresizlik içinde ilahi bir yardım arayışını, ruhani bir sığınma çabasını gösterir. Belki de bu namaz, yaşanan acılara bir teselli, bir çıkış yolu bulma umududur. Ancak bu arayış, “Soğuk eser ayazı” ile karşılanır. Sabahın ayazı, hem fiziksel bir soğukluğu hem de ruhsal bir üşümeyi, beklenen tesellinin gelmediğini, yalnızlığı ve çaresizliği simgeler. Ardından gelen “Kimler yazdı anlıma / Bu nasıl karayazı” sorusu, yaşanan tüm bu acıların, aşkın getirdiği kederin bir kader, bir alın yazısı olduğu inancını pekiştirir. Kahraman, bu “karayazı”dan şikayetçi, bu yazgının neden kendisine düştüğünü sorguluyor. Yüksel Baltacı, burada aşk acısını kişisel bir dertten çıkarıp, evrensel bir kader sorgulamasına dönüştürüyor.

Viranlara Gidiş ve Akılsız Başın Pişmanlığı

Şarkının son dörtlüğü, bir veda ve geleceğe dair bir öngörü taşır. Artık bir karar verilmiş, bir yol ayrımına gelinmiştir:

Giderum viranlara
Kalursun zor hallara
O akilsuz başuni
Vurursun duvarlara

“Giderum viranlara” ifadesi, kahramanın yaşadığı hayal kırıklığı ve acıyla birlikte, adeta ruhunun viraneye döndüğünü ve bu viraneye doğru çekildiğini gösterir. Bu, bir kaçış, bir inziva ya da sadece var olan durumdan bir kopuş olabilir. Ancak bu gidiş, bir intikam duygusu ya da bir kehanetle de süslenmiştir: “Kalursun zor hallara / O akılsız başını / Vurursun duvarlara.” Bu dizeler, terk edilen sevgilinin de kendi hataları yüzünden pişmanlık yaşayacağını, zor durumlara düşeceğini ve “akılsız başını duvarlara vurarak” çaresizliğini ve pişmanlığını dile getireceğini öngörüyor. Yani, Yüksel Baltacı’nın “İnanmazdum Sözune” şarkısındaki kahramanı, sadece kendi acısını değil, aynı zamanda bu acıya sebep olanın da benzer bir kaderle yüzleşeceğini adeta ilan ediyor. Bu, hüzünlü bir ayrılıkla birlikte gelen, acı bir hak ediş duygusudur.

Yüksel Baltacı’nın “İnanmazdum Sözune” eseri, Karadeniz müziğinin o eşsiz samimiyetiyle, aşkın hem yakıcı hem de pişmanlık dolu yüzünü anlatan, derinlemesine bir eser olarak dinleyicinin belleğine kazınıyor. Her bir dizesi, aşkın karmaşık yollarında kaybolmuş bir ruhun feryadını taşıyor.