Selin & Mabel Matiz – Yanılır Gibi Şarkı Sözleri ve Yorumları

Bazı şarkılar vardır, kalbinizin en derin odalarına sızar ve orada bir ayna tutar size. Selin & Mabel Matiz’in ortak çalışması “Yanılır Gibi” tam da böyle bir eser. Dinlerken, sadece bir melodi değil, aynı zamanda bir ayrılığın, bir uyanışın ve acı dolu bir kabullenişin şiirsel anlatımına tanık oluyoruz. Bu şarkı, ilişkinin bitiş çizgisinde duran bir ruhun iç hesaplaşmasını öyle incelikle işliyor ki, her dize ayrı bir duygu katmanını aralıyor. “Yanılır Gibi” ile Selin ve Mabel Matiz, dinleyicisine derin bir empati alanı sunuyor.

Gözlerdeki Kayıp Güneş ve Ayakların Altından Çekilen Dünya

Şarkı, bizi doğrudan bir kopuş anının eşiğine bırakıyor, geçmişteki ışıltının silindiği bir ana:

Gördüm bi’ sabah güneşi başka türlü gözlerinde
Gülmüyordun sanki çekilirken dünya ayaklarımın altından
Bilmiyordum

Bu dizeler, ilişkinin son demlerindeki yabancılaşmayı ve hayal kırıklığını adeta gözümüzün önüne seriyor. Sevilenin gözlerindeki “başka türlü güneş”, eskiden parlayan ışığın yerini alan bir soğukluğu, bir donukluğu ifade ediyor. Dünya ayaklar altından çekilirken bile bunun farkında olmamak, o anki şaşkınlığı ve kabulleniş zorluğunu vurguluyor. Bu, Selin & Mabel Matiz’in “Yanılır Gibi” şarkısında bir ilişkinin yavaşça nasıl çürüdüğünü ama bunun farkına varmanın ne kadar acı verici olduğunu gösteren ilk işaretlerden. Bu sözler, bir dönemin sessizce sona erişini fısıldıyor.

Ardından gelen dizeler, bu düşüşün somut bir resmini çiziyor, bir kayboluşun ve yitirilişin izlerini:

Ve ben kayıp düşerken o beyaz ellerinden günler karardı, bak
Yerine koydun mu yaslı gölge?
Hani anıların solduğu yerde
Yerde bir kez daha vurulduk, ah

“Beyaz eller”, belki de saflığı, masumiyeti ya da ilişkinin ilk zamanlarındaki temizliği simgeliyor. Bu ellerden kayıp düşmek, sadece fiziksel bir ayrılık değil, aynı zamanda bir güvenin, bir umudun yitirilişidir. “Günler karardı” ifadesi, bu kopuşun yarattığı derin melankoliyi ve içsel karanlığı betimlerken, “yaslı gölge” sorusu, geride bırakılan boşluğun neyle doldurulduğuna dair bir merak ve sitem barındırıyor. “Anıların solduğu yerde” ifadesi ise, ilişkinin sadece bitmekle kalmayıp, geçmişinin de değerini yitirdiği, anıların bile acıya dönüştüğü bir noktayı işaret ediyor. “Yerde bir kez daha vurulduk” dizesi ise, bu acının tekrarlanan bir döngü olduğunu ya da son darbenin ne kadar derinden hissedildiğini anlatıyor. Bu, “Yanılır Gibi” ile Selin & Mabel Matiz’in anlattığı derin bir kederin resmi.

“Yanılır Gibi Sevmektense” ve Kendini Bulma Yolculuğu

Şarkının nakaratı, bu acının içinden yükselen güçlü bir kararlılıkla karşımıza çıkıyor, bir vedanın ve yeni bir başlangıcın habercisi:

Kalamam sen’le bur’da artık, bu son perde
Yapamam, giderim, yanılır gibi sevmektense
Ne çıkar kırıyo’sa öğrendim kendimi aşkla
Temize çekilir inan her kalp kendisiyle

“Bu son perde” ifadesi, tiyatral bir kapanışı, bir dönemin kesin bitişini müjdeliyor. Burada kalmamak, sadece fiziksel bir ayrılık değil, aynı zamanda ruhsal bir özgürleşme arayışıdır. “Yanılır gibi sevmektense” dizesi, şarkının adıyla birebir örtüşen kilit noktası. Bu, bir yanılgı içinde, sahte bir umutla veya gerçek olmayan bir sevgiyle yaşamaktansa, acıya rağmen dürüst bir vedayı tercih etmektir. Selin & Mabel Matiz, “Yanılır Gibi” ile dinleyiciye, sahte bir mutluluktan ziyade, gerçek acıyı kucaklamanın daha onurlu bir yol olduğunu fısıldıyor.

Asıl çarpıcı olan, kırılmanın bir son değil, bir başlangıç olarak sunulmasıdır: “Ne çıkar kırıyo’sa öğrendim kendimi aşkla”. Bu, acının bir öğretmen, kırılmanın ise bir büyüme fırsatı olduğunu gösteriyor. Kalbin kendisiyle “temize çekilmesi” ise, yaşananların bir arınma süreci olduğunu, her kalbin kendi iç hesaplaşmasıyla yeniden doğabileceğini müjdeliyor. Bu, Selin & Mabel Matiz – Yanılır Gibi şarkısının en umut dolu mesajlarından biri; kendini bulmanın ve affetmenin yolu.

Yıkılan Kumdan Kaleler ve Yeniden Güçlenen Ruh

İkinci bölümde, şarkı sözleri içsel dünyamızın daha da derinlerine iniyor, bir kırılganlığı ve aynı zamanda bir direnci gözler önüne seriyor:

Gönlüm kendi rüzgârında üşüyen yamalı bi’ hırka
Şimdi olsun, o kumdan kaleyi ben ellerimle yapmıştım
Yıktım, gittim

“Yamalı bi’ hırka” metaforu, kalbin kırılganlığını, geçmiş yaralarını ve bunlara rağmen ayakta kalma çabasını anlatıyor. Kendi rüzgarında üşümek, yalnızlığı ve içsel fırtınaları temsil eder. Ancak asıl vurgu, “kumdan kale” imgesinde yatıyor. Bu kale, kişinin kendi elleriyle, belki de büyük bir emekle inşa ettiği ancak temelleri zayıf, geçici bir ilişkiyi simgeliyor. Ve bu kaleyi başkasının değil, yine kendisinin yıktığını söylemek, yaşanan hayal kırıklığına rağmen kişinin kendi kaderinin kontrolünü eline aldığını gösteriyor. “Yıktım, gittim” ifadesi, kesin bir kopuşu, bir dönüm noktasını ve özgürleşmeyi ifade ediyor. Bu, Selin & Mabel Matiz’in “Yanılır Gibi” şarkısında öne çıkan bir özgüven ve kabulleniş anı.

Tekrarlanan “Sen kopup giderken aklımın iplerinden günler karardı, bak” dizesi, acının kaynağının hem içsel hem de dışsal olabileceğine işaret ediyor. Bazen biz bırakırız, bazen de bırakılırız. Ancak her iki durumda da sonuç aynıdır: günler kararır, yaslı gölgeler kalır ve anılar solar. “Yanılır Gibi” şarkısı, bu döngüsel acıyı ve ardından gelen özgürleşme çabasını ustalıkla işliyor. Selin & Mabel Matiz’in bu eseri, bir aşkın bitişini sadece bir hüzünle değil, aynı zamanda bir olgunlaşma ve kendini tanıma süreci olarak ele alıyor. Bu şarkı, yanılmaktan korkmayan, kırılmaktan çekinmeyen ve sonunda kendi gerçekliğiyle yüzleşen her kalbin sesi olmayı başarıyor.