Şahiden – Deniz Şarkı Sözleri ve Yorumları

🎤 Şahiden 🕒 17 Oca 2026
Şahiden – Deniz video

🎵 Şahiden – Deniz Sözleri

Senden önceydi
Çok yara aldım ben
Senden önceydi
Aşkı bilmezdim de
Ne savaşlarla tek başa çıktım bilsen

Çok hata yaptım
Çok kabul ettim ben
Senden önceydi
Kendimi bilmezdim
Ne uzun yollar ne ağır yükler bilsen

Çok zaman sonra
Bir masal yazdın sen
Sen bir vardın da
Bense bir yokmuşken
Gel otur şöyle, kal biraz sevdim dersen

Gel benim yarim
Gel içim gitsin gel
Sende durdum ben
Yıllarca savruldum
Gel güneş ol gel
Ben karanlıktım zaten

Gel benim yarim
Gel yaram iyileşsin
Senle vardım ben
Yıllarca kayboldum
Gel deniz ol gel
Damlaya muhtaçken ben

Şahiden – Deniz Şarkı Sözleri

Editörün Şarkı Sözü Yorumu

✍️ Editör Yorumu

Şahiden – Deniz: Geçmişin Yaralarını Saran Bir Masalın İzinde

Her şarkı bir hikâye anlatır, bazıları ise bir dönüşümün kapılarını aralar. Şahiden’in “Deniz” adlı eseri tam da böyle bir şarkı. Dinlerken, geçmişin derin izlerini taşıyan bir ruhun, yeni bir varoluşla nasıl tanıştığını hissetmek mümkün. Bu şarkı, sadece bir aşk hikâyesi değil, aynı zamanda kendini bulma ve iyileşme yolculuğunun dokunaklı bir anlatımı.

Geçmişin Gölgesinde Kalan Bir Benlik

Şahiden – Deniz şarkısının ilk mısraları, dinleyiciyi hemen anlatıcının geçmişine götürüyor.

Senden önceydi / Çok yara aldım ben / Senden önceydi / Aşkı bilmezdim de / Ne savaşlarla tek başa çıktım bilsen
Bu dizeler, “sen” ile karşılaşmadan önceki dönemin, acılarla dolu, aşkın anlamının bilinmediği bir zaman dilimi olduğunu açıkça ortaya koyuyor. Anlatıcı, bu evrede tek başına verdiği mücadeleleri, yaşadığı zorlukları dile getirerek, o dönemdeki yalnızlığını ve direncinin kaynağını gözler önüne seriyor. Bu, aslında pek çoğumuzun hayatının belirli evrelerinde hissettiği bir boşluk ve mücadele halinin dışavurumu.

Şarkının devamında gelen

Çok hata yaptım / Çok kabul ettim ben / Senden önceydi / Kendimi bilmezdim / Ne uzun yollar ne ağır yükler bilsen
sözleri, bu geçmişin sadece acılarla değil, aynı zamanda yanlış kararlar ve kişinin kendini tanımadığı bir dönemle de şekillendiğini vurguluyor. Anlatıcı, taşınan ağır yüklerin, kat edilen uzun yolların ve yapılan hataların, “sen”den önceki kimliğini nasıl oluşturduğunu samimiyetle itiraf ediyor. Bu, bir nevi “sen” olmadan önceki benliğin bir muhasebesi, bir kabullenişi.

Yeni Bir Masalın Başlangıcı: “Sen Bir Vardın da Bense Bir Yokmuşken”

Şahiden – Deniz, tam da bu karanlık geçmişin ardından gelen aydınlık bir dönüm noktasını işaret ediyor.

Çok zaman sonra / Bir masal yazdın sen / Sen bir vardın da / Bense bir yokmuşken / Gel otur şöyle, kal biraz sevdim dersen
Bu dizeler, “sen”in hayatına girişiyle her şeyin nasıl değiştiğini anlatıyor. “Bir masal yazdın sen” ifadesi, bu yeni ilişkinin sadece bir yakınlaşma değil, aynı zamanda hayatın tüm seyrini değiştiren, mucizevi bir başlangıç olduğunu imliyor. “Sen bir vardın da bense bir yokmuşken” sözü ise, “sen”in varlığının, anlatıcıya kendi varoluşunu hissettiren temel bir unsur olduğunu, adeta “sen” sayesinde yeniden doğduğunu dile getiriyor. Bu, varoluşsal bir boşluğun, sevilen kişinin gelişiyle nasıl dolduğunu gösteren güçlü bir metafor.

Güneş ve Deniz Olmak: Tamamlanma Arzusu

Şarkının nakarat kısmı, bu derin bağlılık ve tamamlama arzusunu en güçlü şekilde ifade ediyor.

Gel benim yarim / Gel içim gitsin gel / Sende durdum ben / Yıllarca savruldum / Gel güneş ol gel / Ben karanlıktım zaten
Bu çağrı, sadece bir sevgiliye değil, aynı zamanda bir kurtarıcıya yapılan içten bir yakarış gibi. “Yıllarca savruldum” ifadesi, geçmişteki istikrarsız ve belirsiz dönemi özetlerken, “sende durdum ben” sözü, sevilen kişinin bir liman, bir sığınak olduğunu belirtiyor. “Gel güneş ol gel / Ben karanlıktım zaten” ise, bu ilişkinin anlatıcının hayatına getirdiği aydınlığı ve umudu vurguluyor. Güneş, karanlık bir yaşamı aydınlatan, ona yön veren bir güç olarak karşımıza çıkıyor.

Şahiden – Deniz şarkısının son nakaratı, bu tamamlanma arzusunu daha da derinleştiriyor.

Gel benim yarim / Gel yaram iyileşsin / Senle vardım ben / Yıllarca kayboldum / Gel deniz ol gel / Damlaya muhtaçken ben
Burada “yarim” çağrısı, artık sadece bir aşkın değil, bir şifanın da beklentisi. “Senle vardım ben / Yıllarca kayboldum” sözleri, “sen”in varlığının anlatıcıya kimliğini ve varoluş amacını geri verdiğini anlatıyor. Yıllarca süren kayboluşun ardından, “sen”le birlikte var olmanın anlamı yeniden keşfediliyor. Ve en etkileyici metaforlardan biri: “Gel deniz ol gel / Damlaya muhtaçken ben.” Bu, anlatıcının ne kadar büyük bir boşluk içinde olduğunu ve “sen”in bu boşluğu dolduracak, yaşamsal bir kaynak olduğunu gösteriyor. Bir damlanın denize olan ihtiyacı gibi, anlatıcının da sevilen kişiye olan ihtiyacı, bu ilişkinin ne denli temel ve yaşamsal olduğunu gözler önüne seriyor.

Şahiden – Deniz, geçmişin yaralarını sarmak, kendini bulmak ve sevgiyle yeniden var olmak isteyen herkesin yüreğine dokunan, derin anlamlar taşıyan bir eser.