Ozbi – Öldüm Ben Kaç Kere Şarkı Sözleri ve Yorumları

Ozbi – Öldüm Ben Kaç Kere Şarkı Sözleri: Hayata Dair Bir Direniş Hikayesi

Ozbi’nin “Öldüm Ben Kaç Kere” şarkısı, dinleyicisini derin bir iç hesaplaşmanın ve yılmaz bir direnişin ortasına bırakıyor. Şarkı sözleri, sadece acıları değil, aynı zamanda bu acılardan beslenerek yeniden doğma arzusunu da cesurca haykırıyor. Bu parçayı dinlerken, yaşamın inişli çıkışlı döngüsünde defalarca düşüp kalkan, ancak her seferinde daha güçlü ayağa kalkan bir ruhun sesiyle karşılaşıyoruz.

Aşkın ve Yanılgının Ağır Bedeli

Ozbi, “Öldüm Ben Kaç Kere” şarkısının açılışında, aşkın ve hayal kırıklıklarının insan ruhunda bıraktığı derin izleri çarpıcı bir dille anlatıyor:

Bilmem öldüm ben kaç kere
Sevdim, yanıldım lan bin kere
Aşktan dağıldım yerlere ben, yanar gibi

Bu dizeler, yaşanan duygusal yıkımların sıradan olaylar olmadığını, aksine her birinin küçük bir ölüm deneyimi olduğunu vurguluyor. “Bin kere yanıldım” ifadesi, tecrübenin acımasızlığını ve tekrar eden döngüsünü gözler önüne seriyor. Aşkın bir yangın gibi yakıp kül etmesi, dağılan benliğin parçalarını toplama çabasını da beraberinde getiriyor. Ozbi’nin bu içten anlatımı, dinleyicinin kendi benzer deneyimleriyle kolayca bağ kurmasını sağlıyor.

Acılara Yürüyen Bir Ruhun Manifestosu

Şarkının ilerleyen bölümlerinde, sanatçı acıya karşı duruşunu ve hayata karşı sergilediği mücadeleyi net bir şekilde ortaya koyuyor:

Bilmem acılara yürüdüm deli gibi kaç kere
Düştüm, dağıldım lan bin kere
Kalktım, savaştım sen diye
Yalan diye, yalan diye

Burada “acılara yürüdüm deli gibi” ifadesi, pasif bir kabullenişten ziyade, bilinçli bir yüzleşmeyi ve adeta acıyı kucaklamayı ifade ediyor. Ozbi, defalarca düşmesine rağmen, her seferinde “kalkıp savaştığını” belirtiyor. Ancak bu savaşın ardında yatan “sen” ve bu “sen”in bir “yalan” olduğu gerçeği, mücadelenin ironik ve trajik boyutunu sergiliyor. Bu tekrar eden “yalan diye” nidaları, zihinde yankılanan şüpheyi ve hayal kırıklığını adeta somutlaştırıyor. Ozbi – Öldüm Ben Kaç Kere şarkı sözleri, bu noktada, bir yanılsama uğruna verilen çetin bir mücadelenin resmini çiziyor.

Masallar, Gerçekler ve Büyümenin Acısı

Şarkı, metaforik anlatımını bir masal imgesiyle zenginleştiriyor:

Bir adam, arar hep geceyi
Bir yalan, bulurum diye bak
Bir umut bir de aşk, “bir masaldım” demek için
Bi’ çocuk büyüyor, bi’ adam oluyo’
Bi’ masal biter, havada ben kalırım
Masala ben kanarım, bir yalan kadar

Geceyi arayan adam figürü, karanlıkta bile olsa bir arayış içinde olmayı, belki de gerçeği değil, bir yalanı bulma umudunu simgeliyor. “Bir masaldım” demek, geçmişteki saf, idealize edilmiş benliğe duyulan özlemi veya onun artık var olmadığını ifade ediyor. Çocukluktan adamlığa geçiş, bir masalın bitişiyle eşleşiyor; bu da büyümenin getirdiği masumiyet kaybını ve gerçeklerle yüzleşmenin acısını anlatıyor. Ozbi, bu geçişte “havada kalma” hissini ve hala bir yalan kadar olsa da masallara kanma eğilimini dürüstçe ortaya koyuyor. “Ozbi – Öldüm Ben Kaç Kere” bu bölümde, hayaller ve gerçekler arasındaki ince çizgide salınan bir ruh halini betimliyor.

Ayakta Kalma Savaşı ve Kimlik Oluşumu

Şarkının sonlarına doğru, Ozbi’nin kararlılığı ve kimliğine dair ipuçları daha belirginleşiyor:

Yok olmam, kolay kolay yok olmam ben
Yok olmam kolay değil, yok olmam ben
Yok olmak kolay ama bu olmam ben
Yok oldum, kaç kere yok oldum zaten?

Bu dizeler, şarkının en güçlü direniş mesajlarından birini taşıyor. Sanatçı, defalarca yok olma eşiğinden dönse de, nihai olarak teslim olmayacağını ilan ediyor. Bu, yaşamın zorluklarına karşı yılmaz bir duruşun ve kendini var etme çabasının sembolü. Geçmişteki “yok oluşlar” kabul ediliyor, ancak gelecekteki bir yok oluşa izin verilmeyeceği vurgulanıyor.

Dağıldım çok, yanıldım hep
Kaç kere düştüm yerlere?
Kalktım, yürüdüm hep
Yarı yollar durağıyım lan ben
Ben Nurtepe’de bir şair, sen frankofon
Yok olurum sandın ya, danke schön

Ozbi, burada da yine düşüşlerini ve yanılmalarını itiraf ediyor, ancak her seferinde kalkıp yürüdüğünü ekliyor. “Yarı yollar durağıyım” ifadesi, sürekli bir arayış, tamamlana(maya)mışlık ve bitmeyen bir yolculuk hissini veriyor. Nurtepe’den bir şair olarak kendi kimliğini ortaya koyarken, “sen frankofon” göndermesiyle toplumsal veya kültürel farklılıklara da değiniyor. “Yok olurum sandın ya, danke schön” cümlesi ise, kendisini küçümseyenlere karşı alaycı ve meydan okuyan bir tavır sergiliyor. Bu bölüm, Ozbi – Öldüm Ben Kaç Kere şarkısının sadece bireysel bir acıyı değil, aynı zamanda toplumsal bir duruşu da barındırdığını gösteriyor. Şarkı, tüm bu mücadele ve direnişin ardından, tekrar eden “Ama boş, ama boş, ama boş, hepsi” nidalarıyla sona eriyor. Bu son, tüm bu çabalara rağmen, belki de her şeyin anlamsız olduğu veya beklenen karşılığın bulunamadığı acı bir gerçeği fısıldıyor. Bu çarpıcı bitiş, dinleyiciyi düşüncelere dalmaya ve hayatın anlamı üzerine kendi sorgulamalarını yapmaya davet ediyor.