OGI & Poizi – Seni Bir Şey Sandım Şarkı Sözleri ve Yorumları

OGI & Poizi – Seni Bir Şey Sandım: Beklentilerin Yıkılışı ve Acı Bir Veda

Müzik dünyasında bazı şarkılar vardır ki, dinleyenin ruhunda derin izler bırakır. OGI & Poizi’nin “Seni Bir Şey Sandım” isimli eseri de, adından da anlaşılacağı üzere, büyük bir hayal kırıklığının, beklentilerin ve sonrasında gelen acı bir vedanın hikayesini anlatıyor. Bu şarkının sözleri, bir ilişkinin başlangıcındaki yanılsamaları ve bitişindeki kabullenişi öyle içten bir dille işliyor ki, dinleyici kendini bu duygusal yolculuğun içinde bulmaktan alıkoyamıyor.

Yanılsamanın Başlangıcı ve Kendinden Kaçış

Şarkının ilk dizeleri, ana temanın kapısını aralıyor:

Seni bir şey sandım ben
Kaçıyordum kendimden
Ne kadar zor geliyor sen yoksan
Biliyorsun vaz geçmem
Duyar öyle herkesten
Gülüyor musun eğer ben yoksam?

Bu giriş, şarkının temel çatışmasını gözler önüne seriyor. “Seni bir şey sandım ben” ifadesi, ilişkinin bir yanılsama üzerine kurulu olduğunu, anlatıcının karşısındaki kişiye gerçekte sahip olmadığı nitelikleri atfettiğini gösteriyor. Bu durum, aynı zamanda anlatıcının kendi iç dünyasından, belki de yalnızlığından veya sorunlarından kaçma çabasıyla da ilintili: “Kaçıyordum kendimden.” İlişki, bir nevi kaçış rotası olarak görülmüş. Ancak bu kaçışın getirdiği sahte rahatlık, ayrılıkla birlikte yerini derin bir boşluğa bırakıyor: “Ne kadar zor geliyor sen yoksan.” Bu zorluğa rağmen, anlatıcının içinde hala bir direniş var gibi: “Biliyorsun vaz geçmem.” Bu, belki de vazgeçmek istemediği bir umut kırıntısı ya da gurur meselesi. Son dize ise, ayrılığın getirdiği kırılganlığı ve güvensizliği yansıtıyor: “Gülüyor musun eğer ben yoksam?” Bu soru, terk edilme hissinin ve değersizlik kaygısının bir dışa vurumu.

Pişmanlık, Tükenmişlik ve Acı Bir Veda

OGI & Poizi’nin “Seni Bir Şey Sandım” şarkısındaki bu bölüm, ilişkinin getirdiği yorgunluğu ve pişmanlığı çok net bir şekilde ifade ediyor:

Yok, yok, sana ner’den rastladım
Geceme döküldü son gözyaşlarım
Sona ersin inatların
Kimseyi takmadım kendime sakladım
Sana ner’den rastladım
Tamam sende kalsın aşklarım
Gider misin lütfen öyle fazla yormadan

“Yok, yok, sana ner’den rastladım” tekrarı, yaşanan pişmanlığın ve keşkenin ne denli yoğun olduğunu gösteriyor. Bu ilişki, anlatıcının ruhunda derin yaralar açmış; “Geceme döküldü son gözyaşlarım” dizesi, çekilen acının ve tükenmişliğin zirveye ulaştığını belli ediyor. “Sona ersin inatların” ifadesi, ilişkinin karşılıklı bir direniş, belki de uzlaşmazlıklar üzerine kurulu olduğunu düşündürüyor. Anlatıcı, bu ilişkiye o kadar odaklanmış ki, başka her şeyi göz ardı etmiş: “Kimseyi takmadım kendime sakladım.” Bu, bir saplantıya dönüşen sevginin ya da bağlılığın dış dünyayla bağlarını koparmasına neden olduğunu gösteriyor. Sonunda, bir kabulleniş ve yorgunluk haliyle, anlatıcı tüm duygusal yatırımını geri çekiyor: “Tamam sende kalsın aşklarım.” Bu, artık mücadele etme gücünün kalmadığının, pes edişin bir ilanı. “Gider misin lütfen öyle fazla yormadan” dizesi ise, kalan son enerjisini de tüketmeden, nazikçe ve olabildiğince acısız bir son dileğini taşıyor.

Yalancı Baharlar ve Acı Gerçekler

Şarkının ikinci verse’ü, hayal kırıklığının keskin bir dille ifade edildiği bölümlerden biri:

Sen yalancı baharsın
Gözlerimden tanırsın
Aşk değil sevda değil
İnşallah akıllanırsın
Çok değil hiç görmedim
Yalanlarından anladım
Beni seni çok sevmedim
Kendimden mi kıskanayım?

“Sen yalancı baharsın” metaforu, ilişkinin getirdiği umutların ve vaatlerin aslında ne kadar boş ve geçici olduğunu mükemmel bir şekilde özetliyor. Bahar, yenilenmeyi ve güzelliği temsil ederken, “yalancı bahar” aldatıcı bir başlangıcı, ardından gelecek soğuk ve hayal kırıklığını simgeliyor. “Gözlerimden tanırsın” dizesi, anlatıcının çektiği acının veya yaşadığı hayal kırıklığının dışarıdan da belli olduğunu, belki de karşısındaki kişinin bunu görmezden geldiğini ima ediyor. “Aşk değil sevda değil” net bir ayrım, yaşananların gerçek bir sevgi bağı olmadığını vurguluyor. Anlatıcının dileği, karşısındaki kişinin bu hatalardan ders çıkarması: “İnşallah akıllanırsın.” İlişkinin temelinde yatan sorunun, karşı tarafın gerçek dışı davranışları olduğu ise “Çok değil hiç görmedim / Yalanlarından anladım” dizeleriyle açıkça belirtiliyor. Anlatıcı, partnerinin gerçek yüzünü, söylediklerinden çok yalanlarından öğrenmiş. “Beni seni çok sevmedim” ifadesi, yaşanan tüm bu acılardan sonra, anlatıcının kendi duygularını sorgulamasını ve belki de bu kişiyi aslında hiç gerçekten sevmediği sonucuna varmasını gösteriyor. Bu, bir öz-koruma mekanizması olarak da yorumlanabilir. Ve son soru: “Kendimden mi kıskanayım?” Bu, artık o kişiye karşı herhangi bir kıskançlık duymadığını, çünkü ortada kıskanılacak değerli bir şeyin kalmadığını, hatta belki de kendi duygularına bile yabancılaştığını gösteren güçlü bir retorik sorudur.

Tekrar ve Vurgu

Şarkının son bölümü, ilk dizeleri tekrarlayarak, OGI & Poizi’nin “Seni Bir Şey Sandım” mesajını pekiştiriyor:

Seni bir şey sandım ben
Kaçıyordum kendimden
Sen yoksan
Vaz geçmem
Herkesten
Ben yoksam?

Bu kısaltılmış tekrar, şarkının temel temalarını daha vurucu ve ham bir şekilde sunuyor. “Seni bir şey sandım ben” ile başlayan yanılsama, “Kaçıyordum kendimden” ile gelen kaçış ve “Sen yoksan” ile gelen boşluk hissi. “Vaz geçmem” ile direnişin devamı ve “Herkesten / Ben yoksam?” ile yine o kırılgan sorgulama. Bu tekrarlar, şarkının ana fikrinin dinleyicinin zihnine daha güçlü bir şekilde yerleşmesini sağlıyor, yaşanan hayal kırıklığının ve acının döngüsel doğasını vurguluyor. OGI & Poizi’nin bu şarkısı, beklentilerin yıkıldığı bir ilişkinin ardından yaşanan duygusal enkazı, hem öfke hem de kabullenişle harmanlayarak dinleyiciye sunuyor.