Nazan Öncel – Vertigo Şarkı Sözleri ve Yorumları

Nazan Öncel’in “Vertigo”su: Duygusal Bir Denge Kaybının Şarkı Sözlerine Yansıması

Nazan Öncel’in müziği, her zaman derinlikli ve katmanlı anlatımlarıyla dinleyicisini yakalamayı başarmıştır. “Vertigo” şarkısı da bu geleneğin en çarpıcı örneklerinden biri. Şarkının adından da anlaşılacağı gibi, bir denge kaybı, bir baş dönmesi hali söz konusu; ancak bu fizikselden ziyade, ruhsal ve duygusal bir karmaşayı işaret ediyor. Gelin, Nazan Öncel’in bu özel eserinin sözlerine yakından bakalım ve hissettirdiklerini birlikte çözümleyelim.

Beklentiler ve Hayal Kırıklıkları Arasında Bir Salınım

Saçım başım makyajım hepsi tamam
Ayda yürüyormuş gibiyim şu an
Bugün gelir o hıyar dedim
Ama nerede

Şarkı, adeta bir sahneye çıkış hazırlığıyla başlıyor. “Saçım başım makyajım hepsi tamam” dizesi, özenle yapılmış bir hazırlığı, belki de bir buluşma, bir karşılaşma için duyulan heyecanı ve bu heyecanın getirdiği titizliği anlatıyor. Ardından gelen “Ayda yürüyormuş gibiyim şu an” ifadesi, bu hazırlığın yarattığı hafifliği, neredeyse gerçeküstü bir mutluluğu ve beklentinin yarattığı o eşsiz hissi vurguluyor. Ancak bu pembe tablo, “Bugün gelir o hıyar dedim / Ama nerede” dizeleriyle aniden dağılıyor. Beklenen kişinin gelmemesi, o “hıyar” kelimesiyle ifade edilen küçümseme ve hayal kırıklığı, bu özenli hazırlığın ve yüksek beklentinin boşa çıkışını acı bir ironiyle ortaya koyuyor. Nazan Öncel, “Vertigo” şarkısının bu başlangıcıyla dinleyiciyi hemen bir duygusal iniş-çıkışın içine çekiyor.

Duvarlara Çarpan Umutlar ve Bilinçaltının Savaşları

Gecikmeli bir akşam treniyle
Kalktım geldim elimde bir cümleyle
Baktım bütün kapılar duvar
Ah işte bir de o var

Bu dizelerde, kahramanın bir çaba sarf ettiğini görüyoruz. “Gecikmeli bir akşam treniyle / Kalktım geldim” ifadesi, belki de uzun süren, zorlu bir yolculuğu veya bir ilişkinin son demlerini simgeliyor. Elinde “bir cümleyle” gelmesi, söylenmek istenen önemli bir şeyi, bir itirafı ya da bir son kararı akla getiriyor. Ancak bu çaba, “Baktım bütün kapılar duvar” diyerek acımasızca sekteye uğruyor. Karşılaşılan umursamazlık, reddedilme veya çözümsüzlük karşısında duyulan çaresizlik çok net. Ve son darbe: “Ah işte bir de o var.” Bu “o”, dışarıdaki engellerden ziyade, kişinin içindeki bitmek bilmeyen sorunları, aşılamayan engelleri veya sürekli tekrarlayan hayal kırıklıklarını temsil ediyor olabilir. Bu, Nazan Öncel’in “Vertigo”sunda hissedilen o içsel karmaşanın bir yansıması.

Olur olmaz ağlıyorum
Düştükçe kalkıyorum
Bilinçaltı işliyor
Bunlar beni dişliyor
Ne ararsan artık var bende

Burada, duygusal bir kırılganlık ve aynı zamanda bir direniş görüyoruz. “Olur olmaz ağlıyorum” ifadesi, kontrolsüz bir duygu selini, hassasiyeti işaret ederken, “Düştükçe kalkıyorum” dizesi, hayatın zorlukları karşısında gösterilen yılmaz mücadeleyi anlatıyor. Ancak bu mücadelenin arkasında daha derin bir sebep var: “Bilinçaltı işliyor”. Bu, farkında olmadan yaşanan, kökleri derinlere inen psikolojik süreçlerin yüzeye çıkışını ifade ediyor. “Bunlar beni dişliyor” dizesi, bu içsel savaşın yarattığı yıpratıcı etkiyi, adeta görünmez bir düşman tarafından kemirilme hissini çarpıcı bir şekilde dile getiriyor. Son olarak “Ne ararsan artık var bende” diyerek, yaşanan tüm tecrübelerin, acıların ve bilgeliğin kişide biriktiğini, onu zenginleştirdiğini ama aynı zamanda ağırlaştırdığını ima ediyor. Bu, Nazan Öncel şarkı sözlerinin tipik derinliği ve “Vertigo”nun ruhsal katmanlarını gözler önüne seriyor.

“Vertigo”nun Tanımı: Tekrar Eden Baş Dönmeleri

Hep bunlar vertigo
Hep bunlar yersen o
Hep bunlar antin kuntin
Bak bak bak
Hep bunlar dejavu
Hep bunlar tuzak soru
Hep bunlar kara kutu
Ay yay yay

Şarkının en can alıcı noktası burası. “Hep bunlar vertigo” ile, yaşanan tüm bu karmaşanın, duygusal iniş çıkışların adını koyuyor: Bir denge kaybı, bir baş dönmesi hali. Bu sadece fiziksel değil, zihinsel ve ruhsal bir dengesizlik. “Yersen o” ifadesi, bu durumu kabullenmeye ya da inanmaya bir meydan okuma içeriyor gibi. “Antin kuntin” kelimesi, tüm bu yaşananların aslında ne kadar anlamsız, boş veya kafa karıştırıcı olduğunu vurgularken, “dejavu” ile benzer olayların, duyguların sürekli tekrarlandığına dikkat çekiyor. Sanki aynı döngü içinde sıkışıp kalmışlık hissi. “Tuzak soru” ise, belki de cevabı olmayan soruları, kişiyi çıkmaza sokan düşünceleri temsil ediyor. “Kara kutu” ifadesi ise, tüm bu bilinmezliklerin, çözülemeyen sırların ve içsel karanlıkların bir metaforu. Bu nakarat, Nazan Öncel’in “Vertigo” şarkısının özünü oluşturuyor, bu karmaşık duygusal manzaranın bir özetini sunuyor.

Kitaplara Dönüş: İçsel Bir Sığınak

Ne gözyaşları bıraktım
Rakı masalarında
Ne acılar kaldı o kollarda
Baktım her gün başka bir roman yazıyor
Ben de geri döndüm kitaplarıma

Son bölümde, geçmişe dönük bir muhasebe ve nihai bir kabulleniş görüyoruz. “Ne gözyaşları bıraktım / Rakı masalarında” dizeleri, paylaşılan acıları, dertleşmeleri ve alkolün etkisiyle dağılan hüzünleri anlatıyor. “Ne acılar kaldı o kollarda” ise, belki de bir zamanlar sığınılan, teselli bulunan kollarda yaşanan hayal kırıklıklarını veya o kollardan geriye kalan izleri ifade ediyor. Ancak bu geçmiş muhasebesi bir dönüm noktasına varıyor: “Baktım her gün başka bir roman yazıyor”. Bu, dış dünyanın sürekli değişen, tahmin edilemez, bazen de yorucu akışına bir gönderme. İnsanların, olayların veya ilişkilerin sürekli yeni hikayeler, yeni dramlar ürettiği bir gerçeklik. Ve bu gerçeklik karşısında kahraman, “Ben de geri döndüm kitaplarıma” diyerek kendi içine, kendi bilgeliğine, kendi dünyasına sığınıyor. Bu, dışarıdaki kaostan uzaklaşıp içsel bir huzur bulma, öğrenme veya kendini yeniden keşfetme arayışının güçlü bir ifadesi. Nazan Öncel’in “Vertigo”su, bu son dizeyle adeta bir kapanış değil, yeni bir başlangıç vaat ediyor: Kendiyle yüzleşme ve içsel bir sığınak bulma yolculuğu.