Mustafa Mert Koç – Borcu Var Şarkı Sözleri ve Yorumları

Mustafa Mert Koç – Borcu Var: Hayatla Hesaplaşmanın Melodisi

Müzik, bazen en derin hislerimizi dile getirmenin en güçlü yoludur. Mustafa Mert Koç’un “Borcu Var” şarkısı da tam olarak bu tanıma uyan, dinleyenin ruhunda derin izler bırakan bir eser. Sözleri, birçoğumuzun hayatının belirli dönemlerinde hissettiği çaresizliği, hayal kırıklığını ve isyanı o kadar samimi bir dille anlatıyor ki, şarkının her cümlesi adeta yüreğimizden bir parça koparıyor. Bu yazıda, Mustafa Mert Koç’un “Borcu Var” şarkısının sözlerini kendi uzmanlık alanım olan şarkı sözü yorumculuğu perspektifimden edebi bir bakış açısıyla ele alacağım.

Geçmeyen Zaman ve Şaşırtmayan Hayat: İlk Dizelerdeki Acı Gerçek

Şarkı, dinleyiciyi doğrudan bir kabulleniş ve hayal kırıklığı atmosferine çekiyor. İlk dizelerdeki ironi, acının ne denli köklü olduğunu gösteriyor:

Geçer sandım
Geçmiyormuş bak, yeni anladım
Gitmez sandım
Hayat yine beni şaşırtmadın

Burada, “Geçer sandım / Geçmiyormuş bak, yeni anladım” ifadesi, zamanın her şeyi iyileştireceği inancının yıkılışını resmediyor. Bu, bir olgunluk anı, acının kalıcı olduğunu kabullenme anı. Ardından gelen “Gitmez sandım / Hayat yine beni şaşırtmadın” cümlesi ise, deneyimlerle sabitlenmiş bir kaderi işaret ediyor. Sanatçı, hayatın döngüsel hayal kırıklıklarını o kadar kanıksamış ki, artık şaşırmıyor bile. Bu, Mustafa Mert Koç’un “Borcu Var” şarkısının açılışındaki derin hüzün ve teslimiyetin ilk ipuçları.

Aynı Yerde Saymak ve Umutsuz Sabahlar

Şarkının ilerleyen bölümlerinde, kahramanın içsel yolculuğunun aslında bir yanılsama olduğu ortaya çıkıyor. “Çok yol aldım / Aldığımı sanmıştım meğer / Bir ben kaldım / Hep aynı yerde saymışım” dizeleri, kat edilen mesafelerin fizikselden öteye geçmediğini, ruhun aynı noktada sıkışıp kaldığını anlatıyor. Bu, yaşamın getirdiği tüm değişimlere rağmen kişinin kendi özünde bir ilerleme kaydedemediği hissini vurguluyor. Mustafa Mert Koç, bu sözlerle dinleyiciyi, çaba sarf etmesine rağmen sonuç alamamanın getirdiği o derin boşlukla yüzleştiriyor.

Çok yol aldım
Aldığımı sanmıştım meğer
Bir ben kaldım
Hep aynı yerde saymışım

Güneş doğmaz
Bilirim olmaz hiç sabahlar
Yürek almaz
Başka tende uyumaya

“Güneş doğmaz / Bilirim olmaz hiç sabahlar” ifadesi, umutsuzluğun doruk noktasını temsil ediyor. Geleceğe dair tüm ışıkların söndüğü, yeni başlangıçlara olan inancın tamamen tükendiği bir ruh hali bu. Bu karanlık tabloya ek olarak, “Yürek almaz / Başka tende uyumaya” dizesi, kaybedilen aşkın ya da bağın yerine başkasını koymanın imkansızlığını, kalbin sadakatini ve acının derinliğini gözler önüne seriyor. Bu, sadece bir aşk acısı değil, aynı zamanda o acıya duyulan derin bir saygıdır.

Hayata İsyan: Borçlu Bir Hesaplaşma

Şarkının en can alıcı noktası, kahramanın hayatla doğrudan bir hesaplaşmaya girmesiyle başlıyor. “Dinle beni / Sana iki çift lafım var hayat” cümlesi, biriken tüm öfkenin ve hakkın talep edilişinin bir ilanıdır. Bu, pasif bir kabullenişten aktif bir isyana geçişin sinyali.

Dinle beni
Sana iki çift lafım var hayat
Bana borcu var bu hayatın
Aldıklarının hesabı var
Bitmek bilmeyen acılar
Bana reva mı yar?

“Bana borcu var bu hayatın / Aldıklarının hesabı var” dizeleri, şarkının adıyla (“Borcu Var”) doğrudan bağlantı kuruyor ve merkeze yerleşiyor. Bu, yaşamın sunduğu tüm olumsuzlukların, kayıpların ve acıların bir faturası olduğunu, bu faturanın ödenmesi gerektiğini vurgulayan güçlü bir haykırış. Sanatçı, hayatın adaletsizliğine karşı bir yargılama talep ediyor. “Bitmek bilmeyen acılar / Bana reva mı yar?” sorusu ise, bu acıların hak edilip edilmediği üzerine derin bir sorgulama. Kişi, yaşadığı eziyetin boyutunu sorgularken, aynı zamanda bu durumun bir ilahi adaletle veya kaderle bağdaşıp bağdaşmadığını da merak ediyor. Mustafa Mert Koç, bu dizelerle dinleyiciye, kendi acılarıyla yüzleşme ve hayatla hesaplaşma cesaretini aşılıyor.

Yılların Derdi: Kaderle Mücadele

Şarkının son bölümü, kahramanın kaderle ve zamanla olan kişisel mücadelesini özetliyor:

Bilmiyorum ama yılların
Benle derdi var

“Bilmiyorum ama yılların / Benle derdi var” ifadesi, yaşanan tüm bu olumsuzlukların kişisel bir hedef haline geldiğini, sanki zamanın kendisinin bile ona karşı bir tavır aldığını düşündürüyor. Bu, bireyin kendini evrenin akışına karşı tek başına kalmış hissettiği, varoluşsal bir yalnızlığın ve mücadelenin dışavurumu. Mustafa Mert Koç’un “Borcu Var” şarkısı, bu son sözlerle, dinleyicisini bir belirsizlik ve sürekli bir çatışma hissiyle baş başa bırakıyor. Şarkı, acının ve isyanın sadece bir anlık duygu olmadığını, aksine hayatın kendisiyle iç içe geçmiş, derin bir varoluş biçimi olduğunu fısıldıyor.

“Mustafa Mert Koç – Borcu Var” sadece bir şarkı değil, aynı zamanda insan ruhunun en karanlık dehlizlerinde yankılanan, hayata karşı duyulan bir isyanın ve aynı zamanda bir kabullenişin destanıdır. Şarkı, dinleyicisine kendi iç hesaplaşmalarını yapması için bir alan açarken, aynı zamanda bu derin duygularda yalnız olmadığını hissettiriyor.