
🎵 Kurtuluş Kuş – Dermanım Sözleri
Dermanım
Daha Kalmadı Allah’ım
Fermanım
Yazıldı aldın ahımı
Müptelayım gözlerine
Yüzüm güler hep bu yüzden
Süzülür yaş gözlerimden
Gel gel gel
Korkuyorum inan sana daha çok bağlanırım
Çözemedim seninle olan aramızda ki kör bağları
Bizsizlik senin de içini hiç mi hiç bi dağlamadı mı
Söyle kalbin ben gibi oturup ağlamadı mı
Gözlerimden anla dermanım kalmadı
Bende şaşkınım dost sandım ama sırtına almadın
Halime çok üzülüyorum olsun canın sağ olsun
Kalbimde kocaman Yarken oldun yara bandı
Dermanım
Daha Kalmadı Allah’ım
Fermanım
Yazıldı aldın ahımı
Müptelayım gözlerine
Yüzüm güler hep bu yüzden
Süzülür yaş gözlerimden
Gel gel gel
Sokak sokak gezen bi berduş halim
Durak durak seni soran bi alim
Bırak bu nazı ellere seni soran bendim
Senin için verdiğim bu savaşı yendim
Otuzuma girmedim dert var sırtımda
Hatırlarım babamda yalnızdı kırkında
Yaşım genç ama kalbim her şeyin farkında
Bi sen değil ama Herkes eksik çıktı tartımda
Bi el uzatıp etmedin yardım da
Sevdiğimden düştü benim sana olan gardım da
Verdiğim savaşı yendim sandım dedim yenilmişim
Bundan sonra sana gam ve dert bırakırım ardımda
Dermanım
Daha Kalmadı Allah’ım
Fermanım
Yazıldı aldın ahımı
Müptelayım gözlerine
Yüzüm güler hep bu yüzden
Süzülür yaş gözlerimden
Gel gel gel
Kurtuluş Kuş – Dermanım Şarkı Sözleri
Editörün Şarkı Sözü Yorumu
✍️ Editör YorumuKurtuluş Kuş’un son dönemde dikkat çeken şarkısı “Dermanım”, dinleyicinin kalbine dokunan samimi ve derin sözleriyle adeta bir iç dökme seansı sunuyor. Bu şarkının sözleri, aşkın ve hayal kırıklığının getirdiği çaresizliği, aynı zamanda umut kırıntılarını ve içsel bir hesaplaşmayı çok çarpıcı bir şekilde işliyor. Kurtuluş Kuş, “Dermanım” ile dinleyicisine sadece bir melodi değil, aynı zamanda ruhunun en ücra köşelerinden gelen bir feryadı ulaştırıyor.
Çaresizliğin Fermanı ve Gözlerdeki Tebessüm: Kurtuluş Kuş Dermanım Nakaratı
Şarkının nakaratı, adeta bir girdap gibi dinleyiciyi içine çekiyor. Sözler, derin bir acının ve ilahi bir teslimiyetin izlerini taşıyor. Kurtuluş Kuş, “Dermanım” şarkısında şu dizelerle başlıyor:
Burada şair, yaşam enerjisinin tükendiğini, çaresizliğin en derin noktasına ulaştığını "Dermanım daha kalmadı Allah'ım" ifadesiyle dile getiriyor. "Fermanım yazıldı aldın ahımı" dizesi ise, yaşanan acının kaderin bir cilvesi olduğunu, belki de haksızlığa uğradığına dair bir inancı ve bu durumun ilahi bir karşılığı olduğunu düşündüğünü gösteriyor. Ancak bu derin acının hemen ardından gelen dizeler, aşkın paradoksal doğasını gözler önüne seriyor:
Bu sözler, Kurtuluş Kuş’un "Dermanım" şarkısının en çarpıcı noktalarından biri. Gözlerine duyulan müptelalık, tüm acıya rağmen yüzünde bir tebessüme yol açarken, aynı gözlerden süzülen yaşlar bu tebessümün ardındaki hüznü fısıldıyor. "Gel gel gel" çağrısı ise, tüm bu gelgitlere rağmen sevilenin varlığına duyulan tarifsiz özlemi ve ihtiyacı vurguluyor.
Kör Bağlar, Dağlanmış Kalpler ve Yarımlık Hissi
“Dermanım” şarkı sözlerinin ilerleyen bölümünde, ilişkinin karmaşık ve yıpratıcı doğası daha net bir şekilde ortaya konuyor. Kurtuluş Kuş, şu dizelerle bir iç hesaplaşmaya girişiyor:
Bu sözler, sevilen kişiye karşı duyulan derin bir korkuyu, daha fazla incinme endişesini ve çözülemeyen "kör bağları" anlatıyor. Şarkıcı, bu tek taraflı acının karşılıksız kalıp kalmadığını sorguluyor, sevilenin de aynı derinlikte bir hüzün yaşayıp yaşamadığını merak ediyor. Bu merak, aslında kendi acısının büyüklüğünü ve yalnızlığını pekiştiriyor. Kurtuluş Kuş, "Dermanım" ile bu noktada dinleyiciye bir ayna tutuyor, benzer hisleri yaşayan herkesin sesine dönüşüyor.
Bu dizelerdeki "dost sandım ama sırtına almadın" ifadesi, güvenin sarsılmasını ve hayal kırıklığını çok net bir şekilde dile getiriyor. En acısı ise, kalpte açılan kocaman bir "yar"ın, aynı zamanda bir "yara bandı"na dönüşmesi. Bu paradoks, ilişkinin hem acı kaynağı hem de bir şekilde bağımlılık yaratan bir teselli olma halini özetliyor. Kurtuluş Kuş, “Dermanım” şarkı sözleriyle bu karmaşık duygusal düğümü ustaca çözüyor.
Bir Berduşun Araması ve Kazanılan Savaş
Şarkının bir sonraki bölümünde, arayış ve mücadelenin farklı bir boyutu işleniyor. Kurtuluş Kuş, sevdiği kişiyi arayışını şu imgelerle anlatıyor:
"Sokak sokak gezen bir berduş" ile "durak durak seni soran bir alim" arasındaki tezat, hem dışarıdan görünen perişan hali hem de içseldeki derin arayışı ve bilgeliği vurguluyor. Sevilenin nazını başkalarına bırakıp, onu gerçekten arayanın kendisi olduğunu belirtmesi, ilişkinin dinamiklerindeki gurur ve sahiplenme duygusunu ortaya koyuyor. "Senin için verdiğim bu savaşı yendim" cümlesi ise, bu arayışın ve çabanın bir zaferle sonuçlandığını, en azından kendi içinde bir noktaya ulaştığını düşündürüyor.
Genç Yaşta Yüklenilen Dertler ve Veda
“Dermanım” şarkısının son bölümü, kişisel bir dönüşüm ve vedanın izlerini taşıyor. Kurtuluş Kuş, genç yaşına rağmen taşıdığı yükleri ve aldığı dersleri şu sözlerle ifade ediyor:
Bu dizeler, şairin genç yaşına rağmen omuzlarına binen yükleri ve bu yüklerin nesiller arası bir aktarımı olduğunu düşündüren bir göndermeyi içeriyor. Babasının yalnızlığıyla kendi yalnızlığını bağdaştırması, derin bir içgörü ve farkındalık taşıdığını gösteriyor. "Herkes eksik çıktı tartımda" ifadesi, genel bir hayal kırıklığını ve kimseye tam anlamıyla güvenememe hissini yansıtıyor. Kurtuluş Kuş, “Dermanım” şarkı sözleriyle bu evrensel yalnızlık hissine tercüman oluyor.
Yardım eli uzatılmaması, sevgi yüzünden savunmasız kalınması ve kazanıldığı sanılan bir savaşın aslında bir yenilgi olduğunun farkına varılması, bu bölümün ana temaları. Son dize ise, tüm bu acılardan sonra bir dönüm noktasını işaret ediyor: "Bundan sonra sana gam ve dert bırakırım ardımda." Bu, bir veda, bir arınma ve geçmişin yükünü geride bırakma kararlılığı. Kurtuluş Kuş, “Dermanım” ile sadece bir aşk hikayesini değil, aynı zamanda kişisel bir büyüme ve güçlenme sürecini de anlatıyor. Şarkı, dinleyiciyi bu duygusal yolculuğun sonunda bir nefes almaya, kendi derdiyle yüzleşip onu geride bırakmaya davet ediyor.