Kayahan – Şikayetim Var Şarkı Sözleri ve Yorumları

Kayahan’ın “Şikayetim Var” Şarkısı: Ruhun Derinliklerinden Yükselen Bir Ah

Müzik dünyamızın eşsiz sesi Kayahan’ın “Şikayetim Var” şarkısı, dinleyenin ruhunda derin izler bırakan, isyan ve kabulleniş arasında gidip gelen bir ağıt. Bu şarkı, sadece bir melodi ve sözler bütünü değil, aynı zamanda yaşamın acımasız gerçekleriyle yüzleşmiş bir kalbin feryadı. Kayahan, bu eseriyle dinleyicisine kendi iç dünyasının kapılarını aralarken, ortak insanlık hallerine dokunmayı başarıyor. “Şikayetim Var” sözleri, birçoğumuzun zaman zaman hissettiği çaresizliği ve hayal kırıklığını dile getiriyor.

Kaderin Acımasız Dokunuşu ve Sonsuz Hüsran

Şarkının ilk dizesi, doğrudan bir itirafla başlıyor:

Şikâyetim var Çok üzdünüz beni, beni, beni, beni, beni, of

Buradaki “siz” ifadesi, belirsiz ancak çoklu bir kaynağa işaret ediyor. Bu, bireysel ilişkilerdeki hayal kırıklıklarından, toplumsal baskılara, hatta belki de hayatın kendisine yönelik bir sitem olabilir. “Beni, beni, beni” tekrarı, acının kişisel ve yoğunluğunu vurgularken, “of” nidası ise bir yorgunluk, bıkkınlık ve çaresizliğin dışavurumu. Kayahan, “Şikayetim Var” ile dinleyicisine bu derin üzüntünün boyutlarını hemen hissettiriyor. Ardından gelen dizeler, bu üzüntünün kaynağını daha da netleştiriyor:

Gülmedi hiç yüzüm, güldürmedi kader Neden, neden, neden, neden bilmem

Burada “kader” kavramı devreye giriyor. Şarkıcının yüzünün hiç gülmemiş olması, yaşamının baştan sona bir hüzün perdesiyle örtülü olduğunu gösteriyor. Kader, bir dış güç olarak tanımlanıyor ve kişinin mutluluğuna engel oluyor. “Neden, neden bilmem” tekrarı ise, bu acının anlamsızlığını, mantıksızlığını ve bir türlü açıklanamayan derinliğini vurguluyor. Bu, evrensel bir sorgulama; neden bazı insanlar daha az şanslı, neden acılar böylesine haksızca dağıtılıyor?

Çalınan Hayaller ve Çocukluk Mirası Gözyaşları

Şarkının kalbine doğru ilerledikçe, Kayahan daha kişisel ve trajik detaylara iniyor:

Hayallerimi çalmışlar, almış kaçmış insafsızlar Gözyaşlarım çocukluktan miras bana İnanmışım, aldanmışım, karanlıktan korkarmışım Bu korkular çok eskiden kalmış bana

“Hayallerimi çalmışlar” ifadesi, sadece umutların değil, geleceğe dair beklentilerin de acımasızca yok edildiğini anlatıyor. “İnsafsızlar” kimlerdir? Hayatın kendisi mi, yoksa belirli kişiler mi? Bu belirsizlik, dinleyicinin kendi “insafsızlarını” bu boşluğa yerleştirmesine olanak tanıyor. “Gözyaşlarım çocukluktan miras bana” dizesi, acının kökeninin ne denli derin ve erken yaşlara dayandığını gözler önüne seriyor. Bu, sadece bugünün değil, geçmişin de birikmiş bir yükü. Çocukluk, genellikle masumiyet ve neşe ile anılsa da, Kayahan için bir gözyaşı mirasıdır. “İnanmışım, aldanmışım” ile gelen ihanet duygusu, güvenin sarsılmasına ve bunun getirdiği hayal kırıklığına işaret ediyor. “Karanlıktan korkarmışım / Bu korkular çok eskiden kalmış bana” ise, fiziksel bir korkudan ziyade, bilinmeyene, yalnızlığa, çaresizliğe duyulan derin, köklü bir endişeyi ifade ediyor. Bu korkular, yeni değil, aksine çok eski, kişinin varoluşuna sinmiş durumda. Kayahan’ın “Şikayetim Var” şarkı sözleri, bu derinlemesine işlenmiş acıları dinleyicisine aktarıyor.

Mevsimlerin İsyanı ve Dünyaya Sitem

Nakarat, lirik bir imgelemle acının evrenselliğini pekiştiriyor:

Karlar yağar baharda dallarıma Günüm, gecem karıştı gözyaşıma Yeter, yeter, dünya düşman mı bana? Yeter, yeter, yeter, reva mı bana?

“Karlar yağar baharda dallarıma” dizesi, doğanın bile düzeninin bozulduğunu, umut ve yenilenme mevsimi olan baharda bile soğuk ve ölümün hüküm sürdüğünü anlatır. Bu, iç dünyadaki kışın, dış dünyadaki bahara rağmen devam ettiğinin güçlü bir metaforudur. “Günüm, gecem karıştı gözyaşıma” ise, zamanın akışının, yaşamın rutin döngüsünün gözyaşlarıyla iç içe geçtiğini, her anın hüzünle yoğrulduğunu gösterir. Şarkının en can alıcı noktalarından biri olan “Yeter, yeter, dünya düşman mı bana? / Yeter, yeter, yeter, reva mı bana?” dizeleri, bir isyan çığlığıdır. Kişi, yaşadığı tüm bu acıların haksızlığını sorguluyor, dünyanın kendisine karşı bir düşmanlık beslediğini düşünüyor. Bu, adaletsizliğe karşı duyulan derin bir öfke ve çaresizliğin dile getirilişidir. Kayahan, “Şikayetim Var” ile bu evrensel soruyu soruyor: Bu acılar bana layık mı?

Çocukluk Masumiyetinin İkinci Kez Çalınışı

Şarkının ikinci bölümünde, benzer temalar “misketler” metaforuyla yeniden işleniyor:

Misketlerimi çalmışlar, almış kaçmış insafsızlar Gözyaşlarım çocukluktan miras bana İnanmışım, aldanmışım, karanlıktan korkarmışım Bu korkular çok eskiden kalmış bana

“Misketlerimi çalmışlar” ifadesi, “hayallerimi çalmışlar” ile aynı derinliği taşır ancak daha somut, çocukluğa özgü bir nesne üzerinden masumiyetin ve oyunun kaybını vurgular. Misketler, çocukluğun neşesini, basit mutluluklarını temsil eder. Bunların çalınması, kişinin sadece hayallerini değil, çocukluğunu ve onun getirdiği tüm saf sevinçleri de yitirdiğini gösterir. Bu tekrar, Kayahan’ın “Şikayetim Var” eserindeki acının ne denli kalıcı ve dönülmez olduğunu pekiştirir. Kayahan’ın “Şikayetim Var” şarkısı, derin bir hüznün, haksızlığa uğramışlık hissinin ve kaderle hesaplaşmanın destansı bir anlatımıdır. Bu şarkı, sadece dinlenmekle kalmaz, aynı zamanda hissedilir ve her bir dizesiyle dinleyenin kendi içindeki “şikayetleri” uyandırır. O, bir sanatçının ruhunun en savunmasız anlarını paylaştığı, zamansız ve evrensel bir eserdir.