Gökhan Türkmen – Ezberime Şarkı Sözleri ve Yorumları

Gökhan Türkmen’in “Ezberime” Şarkı Sözleri: Zamanın Aşındıramadığı Bir Kırgınlığın İzleri

Müzik, bazen en derin hislerimizi dile getirmenin en naif yoludur. Hele ki Gökhan Türkmen gibi duyguları incelikle işleyen bir sanatçının kaleminden dökülen şarkı sözleri, dinleyeni alıp başka diyarlara götürür. Bugün sizinle, Gökhan Türkmen’in “Ezberime” adlı parçasının sözlerini mercek altına alacağız. Bu şarkı, bitmiş bir ilişkinin ardından kalan hüzünlü bir muhasebeyi, sessiz bir sitemi ve hiç dinmeyen bir özlemi nasıl da ustaca anlattığını gözler önüne seriyor.

Yüzeydeki İyilik Dileklerinin Altındaki Gizli Kırgınlık

Şarkının açılışı, sanki sıradan bir hal hatır sorma gibi başlar;

Umarım iyisindir bunca zamandan sonra / Seni kırdılar mı üzdüler mi

Ancak bu cümleler, aslında bir buzdağının görünen yüzü gibidir. “Umarım iyisindir bunca zamandan sonra” ifadesi, aradan geçen zamana rağmen karşı tarafa duyulan bir merakı, belki de hala süren bir bağı işaret eder. Fakat hemen ardından gelen “Seni kırdılar mı üzdüler mi” sorusu, aslında kendi kırgınlığını dile getiremeyen bir kalbin, dolaylı yoldan bir sitemidir. Sanki, “Başkaları sana benim davrandığım gibi mi davrandı, yoksa sen başkalarından mı yara aldın?” der gibidir. Gökhan Türkmen Ezberime şarkı sözleri, bu ilk dizelerde bile dinleyicide derin bir empati uyandırır.

Devam eden dizeler ise, bu kırgınlığın neden bu kadar derine işlediğini açıklar:

Susarım adetimdir sen bana sakın bakma / Beni kırmadın da sormadın da

Burada “susarım adetimdir” diyerek, duygularını içine atmayı seçen, belki de gururundan ya da alışkanlığından sessiz kalmayı tercih eden bir karakterle karşılaşıyoruz. Ancak asıl acı, “Beni kırmadın da sormadın da” cümlesinde gizlidir. Bu, doğrudan bir kırılmaktan ziyade, yok sayılmanın, önemsenmemenin, akla bile gelmemenin verdiği derin bir acıdır. Gökhan Türkmen Ezberime şarkısındaki bu dizeler, bir ilişkinin bitişinde en çok yaralayan şeyin bazen yaşanan büyük kavgalar değil, sessizce unutulup gitmek olduğunu hissettirir.

Kayboluşun ve Kimlik Arayışının Yankıları

Şarkının nakarat kısmı, ilişkinin aniden ve geri dönülmez bir şekilde sona erişini, bir sürgün hikayesi gibi anlatır:

Yollarına sürgün / Kayboldu bir gün / Neydim nasıldım yar / Görünce üzüldüm

“Yollarına sürgün” olmak, kendi isteği dışında bir yere gönderilmek, hayatından çıkarılmak anlamına gelir. Anlatıcı, kendini karşı tarafın hayatından sürgün edilmiş, dışlanmış hissetmektedir. “Kayboldu bir gün” ifadesi ise, ilişkinin ve dolayısıyla anlatıcının o ilişkideki kimliğinin, bir anda, iz bırakmadan yok oluşunu temsil eder. “Neydim nasıldım yar” sorusu, bu ani kayboluşun ardından gelen bir kimlik krizini, varoluşsal bir sorgulamayı yansıtır. Karşı tarafı “Görünce üzüldüm” cümlesi ise, tüm bu yaşanmışlıklara rağmen duyguların hala taze olduğunu, kapanmayan bir yaranın varlığını gözler önüne serer. Gökhan Türkmen’in Ezberime şarkısı, bu nakaratla dinleyicisine derin bir hüzün katmanı sunar.

Büyüten mi Çürüten mi? Sorumluluğun Sorgulanması

İkinci nakarat, ilişkiyi doğa imgeleri üzerinden ele alır ve daha keskin bir sorgulamaya girer:

Dallarına kırgın / Çiçeklerde açtım yar / Ben mi büyüttüm / Sen mi çürüttün

“Dallarına kırgın” olmak, ilişkinin temel direklerinin, taşıyıcı unsurlarının zarar gördüğünü, yıprandığını ifade eder. Ancak anlatıcı, bu kırgınlığa rağmen “çiçeklerde açtım yar” diyerek, kendi payına düşeni, sevgiyi ve umudu yeşertmeye çalıştığını vurgular. Bu, tek taraflı bir çabanın, belki de karşılıksız bir sevginin itirafıdır. Ardından gelen “Ben mi büyüttüm / Sen mi çürüttün” sorusu, ilişkinin sonundan kimin sorumlu olduğuna dair acı bir muhasebedir. Bu, doğrudan bir suçlama değil, cevabı karşı tarafa bırakılan, vicdanlara seslenen bir sorudur. Gökhan Türkmen Ezberime şarkı sözlerindeki bu bölüm, okuyucuyu da bu sorgulamaya ortak eder.

Beyhude Bir Aşkın Ezberde Kalan İzleri

Şarkının son bölümü, duygusal yoğunluğun zirveye ulaştığı noktadır:

Nasılda vuruldum beyhude gözlerine / Her şeyi sevdim de en baştan koydum ellerine / Mahvoluyor yüreğim baktıkça benzerine / Ezberime

“Beyhude gözlerine vurulmak”, baştan boşuna olduğu bilinen ya da sonradan boşuna olduğu anlaşılan bir sevdaya tutulmanın acısını anlatır. Anlatıcı, bu aşkın aslında bir sonu olmadığını, bir çaba gerektirmediğini belki de en başından beri hissetmiştir. “Her şeyi sevdim de en baştan koydum ellerine” dizesi, koşulsuz bir teslimiyeti, bütün benliğiyle kendini adamanın pişmanlığını ve kırılganlığını gözler önüne serer. Bu teslimiyet, ne yazık ki karşılığını bulamamış, acıyla sonuçlanmıştır.

Şarkının en can alıcı noktalarından biri ise, “Mahvoluyor yüreğim baktıkça benzerine” dizesidir. Bu, zamanın iyileştiremediği bir yaranın kanıtıdır. Karşı tarafın benzerini görmek bile, eski acıları, özlemleri ve kırgınlıkları yeniden canlandırır. Ve son kelime: “Ezberime”. Bu kelime, tüm bu yaşanmışlıkların, o kişinin, o aşkın, o acının, anlatıcının zihnine, ruhuna ve kalbine o kadar derinden kazındığını gösterir ki, adeta ezberlenmiş bir bilgi gibi silinmesi imkansızdır. Gökhan Türkmen Ezberime şarkısı, bu son kelimeyle, unutulmaz bir aşkın ve bitmek bilmeyen bir sitemin ölümsüz bir anıtını diker.