Erkan Oğur & İsmail Hakkı Demircioğlu – Divane Aşık Gibi Şarkı Sözleri ve Yorumları

Erkan Oğur & İsmail Hakkı Demircioğlu – Divane Aşık Gibi: Karadeniz’den Yükselen Bir Aşk Feryadı

Müziğin kalbine dokunan bazı şarkılar vardır; sadece dinlemez, aynı zamanda hissedersiniz. Erkan Oğur ve İsmail Hakkı Demircioğlu’nun eşsiz yorumuyla hayat bulan “Divane Aşık Gibi” de tam olarak böyle bir eser. Karadeniz’in hırçın rüzgarlarını, yaylaların serinliğini ve yüreğin en derinliklerindeki özlemi mısra mısra işleyen bu şarkı, dinleyeni alıp başka diyarlara götürüyor. Bugün, bu ölümsüz eserin sözlerinin derinliklerine inerek, bize neler fısıldadığını anlamaya çalışalım.

İstanbul’da Mahsur Kalan Bir Divane Âşık

Şarkı, dinleyeni doğrudan bir aşkın girdabına çekiyor. İlk dizeler, âşığın içsel çalkantısını ve bir şehre hapsoluşunu gözler önüne seriyor:

Divane âşuk gibi da dolaşurum yollarda
Divane âşuk gibi da dolaşurum yollarda
Kız senin sebebune, kız senin sebebune
Kaldım İstanbul’larda, kaldım İstanbul…

“Divane âşuk gibi da dolaşurum yollarda” ifadesi, sevda yüzünden aklını yitirmiş, huzursuz bir ruh halini betimler. Bu âşık, yollarda amaçsızca dolaşırken, aslında kalbindeki boşluğu doldurmaya çalışıyor gibidir. Bu durum, Erkan Oğur & İsmail Hakkı Demircioğlu’nun “Divane Aşık Gibi” şarkı sözlerinde, aşkın insanı ne denli teslim aldığını ve mantık sınırlarını zorladığını gösterir. Ve tüm bu hallerin sebebi tek bir kişidir: “Kız senin sebebune, kaldım İstanbul’larda.” Büyük şehir İstanbul, burada bir özgürlük alanı olmaktan çok, âşığın sevdası yüzünden mahsur kaldığı, ayrılıkla sınandığı bir mekân olarak karşımıza çıkar. Bu durum, âşığın ait olduğu topraklardan, Karadeniz’den uzaklaşmasının acısını da içinde barındırır.

Karadeniz Uşağının Cesur Çağrısı

İkinci kıta, âşığın sevdiğine yönelik doğrudan çağrısını ve bir umut kırıntısını barındırır:

Sar belune, belune da Karadeniz uşağı
Sar belune, belune da Karadeniz uşağı
E kız sen da der musun, e kız acap der musun?
Alsam ha bu uşağu, alsam ha bu…

“Sar belune, belune da Karadeniz uşağı” dizesi, hem bir aidiyet beyanı hem de sevdiğine yönelik samimi bir davettir. Karadeniz uşağı kimliği, bu aşkın coğrafi köklerini ve kültürel dokusunu vurgular. Bu, aynı zamanda bir güven ve sahiplenme çağrısıdır. Âşık, sevdiğinin de kendisini isteyip istemediğini büyük bir merak ve umutla sorar: “E kız sen da der musun, e kız acap der musun? Alsam ha bu uşağu.” Bu tekrarlar, âşığın içindeki tereddüdü, bekleyişi ve cevabı duymaya duyduğu derin özlemi yansıtır. Erkan Oğur ve İsmail Hakkı Demircioğlu’nun yorumladığı “Divane Aşık Gibi” şarkısında, bu dizeler âşığın kırılganlığını ve aşkındaki samimiyeti gözler önüne serer.

Aşka Adanmış Bir Kuşun Kararlılığı

Şarkının üçüncü bölümü, aşk için her türlü engeli aşma kararlılığını simgeler:

Yüksek dağun kuşuyim da selviye konacağum
Yüksek dağun kuşuyim da selviye konacağum
İste beni babamdan, iste beni anamdan
Vermezse kaçacağum, vermezse kaça…

“Yüksek dağun kuşuyim da selviye konacağum” metaforu, âşığın özgür ruhunu ve aynı zamanda nihai durağını bulma arayışını anlatır. Yüksek dağların kuşu, engin özgürlüğü temsil ederken, selvi ise âşığın ulaşmak istediği, huzur bulacağı sevgilisini işaret eder. Bu, bir yuva kurma, bir yere ait olma arzusudur. Âşık, “İste beni babamdan, iste beni anamdan” diyerek geleneksel yolları denemeye hazır olduğunu belirtse de, arkasından gelen “Vermezse kaçacağum” ifadesi, bu aşk uğruna her şeyi göze aldığını, hiçbir engelin kendisini durduramayacağını açıkça ortaya koyar. Bu kararlılık, “Divane Aşık Gibi” şarkısının ruhunu oluşturan en güçlü öğelerden biridir.

Yağmur ve Bulut Misali Birleşme Arzusu

Son kıta, aşkın zirvesini, doğayla iç içe birleşme arzusunu ve umudu dile getirir:

Al şalum, yeşil şalum da dağları dolaşalum
Al şalum, yeşil şalum da dağları dolaşalum
Sen yağmur ol ben bulut, sen yağmur ol ben bulut
Maçka’da buluşalum, Maçka’da bulu…

“Al şalum, yeşil şalum da dağları dolaşalum” çağrısı, sevilenle birlikte doğanın kucağında, özgürce ve neşeyle bir hayat sürme arzusudur. Bu, sadece bir birliktelik değil, aynı zamanda ortak bir yaşam tarzının, Karadeniz ruhunun bir yansımasıdır. “Sen yağmur ol ben bulut” metaforu, aşkın en saf ve ayrılmaz halini sunar. Yağmur ve bulut birbirini tamamlayan, bir olmadan diğerinin var olamayacağı iki unsurdur. Bu, âşığın sevdiğiyle ruhsal ve bedensel bir bütünlük arayışını ifade eder. Ve tüm bu hayallerin buluşma noktası: “Maçka’da buluşalum.” Maçka, sadece bir coğrafi konum değil, aynı zamanda bu aşkın kök salacağı, yeşereceği, tüm umutların gerçekleşeceği kutsal bir mekân olarak karşımıza çıkar. Erkan Oğur & İsmail Hakkı Demircioğlu’nun “Divane Aşık Gibi” eseri, bu dizelerle sadece bir aşk hikayesi anlatmakla kalmaz, aynı zamanda bir coğrafyanın, bir kültürün ve insan ruhunun derinliklerine inen bir destan sunar.