Ebru Yaşar & Burak Bulut – Affet Şarkı Sözleri ve Yorumları

Müzik, bazen en derin pişmanlıklarımızı, en samimi özürlerimizi kelimelere döker. Ebru Yaşar ve Burak Bulut’un sesinden yükselen “Affet” şarkısı da tam olarak bu hissin, yani pişmanlığın ve af dilemenin güçlü bir yansıması. Şarkının her dizesi, bir ilişkinin en kırılgan anlarından birine, o “keşke”lerle dolu köprüye davet ediyor bizi.

Özrün Tekrarı ve Derinliği: “Tanıyamadım Gözlerini, Affet”

Şarkının açılışı, adeta bir itirafın başlangıcı:

Affet Tanıyamadım gözlerini, affet Umutsuz sözlerimi affet Tutarsız benliğimi affet

Burada “Affet” kelimesinin tekrarı, sadece bir rica değil, adeta bir yakarışın, bir vicdan azabının yankısı gibi. “Tanıyamadım gözlerini” ifadesi, ilişkinin sadece yüzeysel bir iletişimden ibaret olmadığını, aksine derin bir ruhsal körlüğü, karşısındakinin iç dünyasına nüfuz edememenin pişmanlığını işaret ediyor. Belki de sevilenin gözlerindeki acıyı, beklentiyi, kırgınlığı görememiş olmanın yükü bu. Ardından gelen “Umutsuz sözlerimi affet” cümlesi, ilişkinin geleceğine dair inancını yitirmiş, belki de yıkıcı etkiler yaratmış kelimelerin ağırlığını taşıyor. Ve en can alıcı itiraflardan biri: “Tutarsız benliğimi affet.” Bu, sadece bir hata değil, kişinin kendi doğasındaki istikrarsızlığın, değişimlerin, belki de verdiği sözleri tutamayışının kabullenişi. Ebru Yaşar ve Burak Bulut, bu dizelerle dinleyiciyi doğrudan bir öz hesaplaşmanın içine çekiyor.

Yaraların Şelalesi ve Kalbin Tribi

Şarkı ilerledikçe, pişmanlığın boyutu daha da derinleşiyor, somut acılara dönüşüyor:

Pare pare Yaralar dökülür, şelale Olur gönlüme, hakkın’ helal et Kalbimin tribi

“Pare pare” ifadesi, parçalanmışlığı, dağılmışlığı öyle güçlü anlatıyor ki, bu kelime bile tek başına bir enkazın tasviri gibi. Ardından gelen “Yaralar dökülür, şelale olur gönlüme” benzetmesi ise müthiş edebi bir güç taşıyor. Yaralar sadece var olmakla kalmıyor, akıyor, çoğalıyor ve kalbi bir şelale gibi kaplıyor. Bu, acının pasif bir durum olmaktan çıkıp, yıkıcı bir güce dönüşmesinin tasviri. Gönlün bu acı seliyle dolup taşması, affedilmeyen bir ruhun içsel çöküşünü simgeliyor. “Hakkın’ helal et” isteği ise, sadece bir özür değil, aynı zamanda manevi bir borcun, bir günahın affedilmesini dilemek. Şarkının bu bölümündeki “Kalbimin tribi” ifadesi, daha gündelik bir dille de olsa, bu içsel karmaşanın, kalbin kendi içinde yarattığı dramın, küskünlüğün bir yansıması olarak karşımıza çıkıyor. Ebru Yaşar ve Burak Bulut’un “Affet” şarkısı, bu içsel tribin dışa vurumu gibi.

Son Bir Tutunma ve Veda İhtimali

Şarkının son bölümleri, bir yandan umutsuz bir yakarış barındırırken, bir yandan da acı bir kabullenişi içeriyor:

Sana geliyo’ ayaklarım, tut Bırakma kollarımdan Sevmiyorsan anlarım Gözleri yaman yaralım

Bu dizelerdeki “Sana geliyo’ ayaklarım, tut / Bırakma kollarımdan” ifadesi, fiziksel bir yakınlaşma arayışının yanı sıra, duygusal bir tutunma, bir kurtarılma çağrısı. İlişkinin bitme noktasına geldiği, her şeyin pamuk ipliğine bağlı olduğu bir anda son bir çırpınış bu. Ancak hemen ardından gelen “Sevmiyorsan anlarım” cümlesi, bu çırpınışın ne denli kırılgan olduğunu gösteriyor. Sevilenin sevgisizliğini bile kabullenmeye hazır bir ruh hali. Bu, özrün ne kadar derin, pişmanlığın ne kadar büyük olduğunu vurguluyor. Ve son dize: “Gözleri yaman yaralım.” Burada “yaralım” kelimesi, hem özür dileyenin kendi yarasını, hem de sevilenin gözlerindeki acıyı, belki de ilişkinin her iki tarafta da açtığı derin izleri anlatıyor. Bu, acı ve pişmanlık dolu bir ilişkinin ortak yazgısı. Ebru Yaşar ve Burak Bulut’un “Affet” şarkısı, bu karmaşık duygusal döngüyü tüm çıplaklığıyla gözler önüne seriyor.