
🎵 Ayaz Erdoğan – Zaman Sözleri
Sen de benimle yandıysan bana bomboş bakma
Her gece uykundan göz yaşıyla uyandıysan
Dur inadın boğar bizi, kaybolur zaman
Bir tarafım boş (boş) istediğin buysa tamam
İsterdim bir yolunu bulmak
Karanlık nereye adım atsam
Uyandım uykularımdan
Yarım kalan yokluğuna
Alışamam, hep bir şeyler eksiliyor
Çaresi yok
Denedim çıkış yolum yok, çıkış yolum yok
Yine mi güneş batıyor, yarım kalıyor gecemiz
Bir yanım hep boş, bir yanım hep boş
Elimi tut düşmeden, önüm neden hep zifiri
Ya misafirinim, ya esaretin
Vicdanım rahat inan helâl ettim
Bir şans daha yok, kışa küs, yaza koş
Çoktan ziyan ettik
Sen de benimle yandıysan bana bomboş bakma
Her gece uykundan göz yaşıyla uyandıysan
Dur inadın boğar bizi, kaybolur zaman
Bir tarafım boş (boş) istediğin buysa tamam
Yine başa döndüm inandım yarınlara
Neden sensiz bu evin çatısı yok
Yok hesabın kalmasın üzerimde
Öldürdün bizi kaderimize
Ömrümüzü ziyan edemem ben
Bir başkasını inan sevemem de
Kül olur giderim sağım solumu inan göremem
Yanarsa yansın, biterse bitsin
Bu şarkılar da umrumda değil
Sözümde durdum, büyük konuştum
Aramam asla gururumdan
Gidene gel diyemem
Biliyorum mahvedecek ya da
Seni de yar edecek gönül
Koparsa fırtına
Sen de benimle yandıysan bana bomboş bakma
Her gece uykundan göz yaşıyla uyandıysan
Dur inadın boğar bizi, kaybolur zaman
Bir tarafım boş (boş) istediğin buysa tamam
Editörün Şarkı Sözü Yorumu
✍️ Editör YorumuAyaz Erdoğan’ın “Zaman” Şarkısı: Kaybolan Aşkın Hüznü ve İnatlaşmanın Bedeli
Her şarkı bir hikaye anlatır, bazıları ise ruhumuzun en derin köşelerine dokunur. Ayaz Erdoğan’ın “Zaman” şarkısı, bitmek bilmeyen bir ayrılığın, inatlaşmanın ve kaybedilen zamanın acı dolu portresini çiziyor. Bu şarkıda, aşkın ateşiyle yanıp tutuşan bir kalbin, boş bakışlar ve gözyaşlarıyla yoğrulmuş çaresizliğini hissediyoruz. Sözlerin her bir dizesi, yaşanan derin hayal kırıklıklarını ve pişmanlıkları fısıldıyor adeta.
İnatlaşmanın Boğduğu Zaman ve Boş Kalan Bir Taraf
Ayaz Erdoğan, şarkısının daha ilk dizelerinde, ilişkinin her iki tarafında da yaşanan ortak acıya vurgu yapıyor. “Sen de benimle yandıysan bana bomboş bakma” derken, yaşananların ciddiyetini ve karşılıklı olduğunu ifade ediyor. Bu, bir yandan bir sitem, diğer yandan ise “benim kadar sen de acı çekiyorsan, neden bu soğukluk?” sorusunun cevabını arayan bir yakarış. “Her gece uykundan göz yaşıyla uyandıysan” dizesi, uykuların bile huzursuz olduğunu, derin bir kederin peşlerini bırakmadığını gösteriyor. Ve asıl can alıcı kısım: “Dur inadın boğar bizi, kaybolur zaman.” Bu cümle, ilişkinin bitişindeki temel faktörlerden birini, yani inatlaşmayı ve bunun sonucunda geri dönülmez bir şekilde yitirilen değerli zamanı işaret ediyor. Ayaz Erdoğan’ın “Zaman” şarkısı, bu inatlaşmanın her iki tarafı da nasıl tükettiğini gözler önüne seriyor.
Burada, ilişkinin tek taraflı bir fedakarlığa dönüştüğü hissiyatı var. “Bir tarafım boş (boş) istediğin buysa tamam” ifadesi, karşı tarafın isteği üzerine kendi bütünlüğünden vazgeçildiğini, içsel bir boşluğa razı olunduğunu gösteriyor. Ancak bu rıza, beraberinde derin bir çaresizliği de getiriyor. “Karanlık nereye adım atsam” dizesi, hayatın her alanına yayılan bir umutsuzluğu ve yolunu kaybetmişliği betimliyor. “Yarım kalan yokluğuna alışamam, hep bir şeyler eksiliyor” ise, ayrılığın yarattığı boşluğun ne kadar derin ve doldurulamaz olduğunu vurguluyor. Ayaz Erdoğan’ın “Zaman” adlı bu parçasında, çaresizliğin ve eksik kalmışlığın ağırlığı, dinleyicinin üzerine çöküyor.
Çıkış Yolu Arayışları ve Ziyan Edilenler
Bu kısımda, Ayaz Erdoğan’ın “Zaman” şarkısı, bir kurtuluş arayışının tükenmişliğini ifade ediyor. Tekrar eden “çıkış yolum yok” vurgusu, tüm denemelere rağmen bir çözüm bulunamadığını gösteriyor. “Yine mi güneş batıyor, yarım kalıyor gecemiz” dizesi, her günün aynı hüzünle bittiğini, mutluluğun hep eksik kaldığını metaforik bir şekilde anlatıyor. “Elimi tut düşmeden, önüm neden hep zifiri” cümlesi, düşmek üzere olan birinin son bir yardım çağrısı niteliğinde. İlişkinin tanımı ise oldukça çarpıcı: “Ya misafirinim, ya esaretin.” Bu, ilişkinin sınırlarının belirsizliğini, ya geçici bir konuk ya da tamamen bağımlı bir köle olma ikilemini yansıtıyor. “Vicdanım rahat inan helâl ettim” ifadesi, kişisel bir affedişi ve kabullenişi simgelese de, hemen ardından gelen “Bir şans daha yok, kışa küs, yaza koş / Çoktan ziyan ettik” sözleri, ilişkinin tamamen bittiğini ve geri dönüşü olmadığını kesinleştiriyor. “Kışa küs, yaza koş” dizesi, boşuna çabalamayı, nafile bir umut peşinde koşmayı anlatıyor. Her şeyin çoktan ziyan edildiği acı gerçeğiyle yüzleşiliyor.
Yıkılan Yuvalar ve Gururun Duvarları
Ayaz Erdoğan, “Zaman” şarkısının bu bölümünde, umut döngüsünün kırılganlığını ve ilişkinin yıkıcı etkilerini ele alıyor. “Yine başa döndüm inandım yarınlara” cümlesi, defalarca hayal kırıklığına uğramasına rağmen geleceğe dair bir umut kırıntısına tutunma çabasını gösteriyor. Ancak bu umut, “Neden sensiz bu evin çatısı yok” gibi güçlü bir metaforla paramparça oluyor; sensiz bir yuva kurmanın imkansızlığı, bir evin çatısız kalması gibi korunmasız ve eksik olduğu vurgulanıyor. “Öldürdün bizi kaderimize” ise, ilişkinin sonunun bir kaderden çok, karşı tarafın eylemleriyle geldiği yönünde ağır bir suçlama içeriyor. Şarkının öznesi, kendi ömrünü ziyan etmek istemese de, “Bir başkasını inan sevemem de / Kül olur giderim sağım solumu inan göremem” dizeleriyle, bu aşkın kendisinde yarattığı derin etkiyi, başka birine yer olmadığını ve onsuz tam anlamıyla yaşayamayacağını itiraf ediyor. Bu, Ayaz Erdoğan’ın “Zaman” şarkısında hissettiğimiz, bir aşkın insanı nasıl tüketebileceğinin en acı ifadelerinden biri.
Şarkının sonlarına doğru Ayaz Erdoğan, bir tür kabulleniş ve gurur duvarı örüyor. “Yanarsa yansın, biterse bitsin” derken, yaşanan acıya karşı bir kayıtsızlık maskesi takınıyor. Hatta “Bu şarkılar da umrumda değil” diyerek, kendi sanatını bile bu büyük acının yanında önemsizleştirdiğini ifade ediyor ki bu, yaşanan kederin büyüklüğünü gösteren çarpıcı bir detay. “Sözümde durdum, büyük konuştum / Aramam asla gururumdan / Gidene gel diyemem” cümleleri, gururun aşkın önüne geçtiği, geri dönülmez bir kararlılığı ortaya koyuyor. Bu, belki de kendisini koruma içgüdüsüyle alınmış, ama aynı zamanda büyük bir bedeli olan bir karar. Şarkının son dizeleri, “Biliyorum mahvedecek ya da / Seni de yar edecek gönül / Koparsa fırtına,” yaklaşan fırtınanın hem kendi iç dünyasında hem de karşı tarafta yaratacağı yıkımı öngörüyor. Bu, bir sonun kaçınılmazlığını ve bu sonun getireceği yıkımın şiddetini vurgulayan, Ayaz Erdoğan’ın “Zaman” şarkısının etkileyici kapanışı.