
🎵 Ahiyan – Üsküdar Sahildeyim Sözleri
Beni sevmek için yeterli doneler birinde mevcut mu?
Herkes "Kendini sev önce" diyor bana
"Manyak mısınız?" diyesim geliyor (Pu)
Bi' de kendimi mi sevmek zorundayım?
Eğer öyleyse bile beni kendim bile daha çok sevmiş sana nazaran
Daha rahat anlıyorum yaşlandıkça
Başlangıçta bir attan düşme, inatla düşman, haber dalgıçtan
Nefes almış ve hasetten geçmiş çünkü or'da insanlar yokmuş (Pu)
Çocuğa anlatır gibiyim yüzünüzden zaten asla yetişkine anlatmam
Yetişemеdim bildiğim sebeplerdеn
Kendi içimde savaşçıya dönüştüm (Pu)
E nerde yaşamak? Hayat bi' basamak, ya
Olanlara rağmen gülmeyi denemek
Üsküdar sahildeyim, sanırsın tatildeyim, ya
Ben de böyle mutlu oldum kimse olmayınca, of
Ben de böyle mutlu oldum kimse olmayınca
Kendimi açıklayamıyorum, bin çeşit boyaları var, aseton olundum
Kimseden de bir şey anlamıyorum
Herhâlde şeytanın içkisi, su oluyor
İnsanların alkolü gibi mi?
Bi' ara bu gençlik de çekti pimini
Bi' insan sorunu var, bi' de park yeri bulamam
Yüzleri güldüren bir iç karartıcı
Gülmeye hasretiz, seviye psikopat
Dostların dosya çok ve yüz karartıcı
Olmadı dostum düşmanım kadar (Pu)
Sadık olamadı kimse benim kadar (Pu)
Fenolojik olarak biz yeşeriverdik, sözlerin başı bağlı
Hayatım masallık, başa sağlık
Yeniden doğmamı bekler misin? (Pu)
Hiç kimse güçsüz bir herifi sağlamaz (Ooo)
Her şeyin büyüyebilir, kalp gelişemiyor
Her arabası olan yolu bitiremiyor
Beden kalabilir, ruh ileri gidiyor
E nerde yaşamak? Hayat bi' basamak, ya
Olanlara rağmen gülmeyi denemek
Üsküdar sahildeyim, sanırsın tatildeyim, ya
Ben de böyle mutlu oldum kimse olmayınca, of
Ben de böyle mutlu oldum kimse olmayınca
(So sneakily pretty kill a game)
(Dolla billan name Ahi till again)
(Not try again)
(Okay, okay)
(Not again, not again, not again, not again)
Editörün Şarkı Sözü Yorumu
✍️ Editör YorumuAhiyan’ın “Üsküdar Sahildeyim” Şarkısı: Yalnızlığın ve İçsel Hesaplaşmanın Melodisi
Ahiyan’ın son dönemdeki dikkat çekici parçalarından biri olan “Üsküdar Sahildeyim”, dinleyicisini derin bir iç hesaplaşmaya ve modern dünyanın getirdiği yalnızlığa davet ediyor. Şarkının adından da anlaşılacağı gibi, Üsküdar sahili, bu içsel yolculuğun adeta bir fonu, bir sığınak noktası oluyor. Gelin, Ahiyan’ın bu çarpıcı sözlerinde neler gizli, birlikte keşfedelim.
Kendini Sevme Dayatmasına İsyan ve İlişkiler Üzerine Sorgulamalar
Şarkı, dinleyiciyi hemen başından itibaren keskin bir sorgulamayla karşılıyor:
Ahiyan, günümüzün popüler “önce kendini sev” mottosuna ironik bir dille yaklaşıyor. Bu, bir dayatma halini alan kendini sevme fikrine karşı çıkan, belki de bu denli içsel bir çabanın zaten yeterince yorucu olduğunu ima eden bir serzeniş. Sanatçı, ilişkilerdeki beklentilere ve hayal kırıklıklarına atıfta bulunarak, kendisini bile bir başkasından daha çok sevdiğini, bu sevginin bile dışarıdaki sevgiden daha gerçek olduğunu belirtiyor. Bu dizeler, “Ahiyan – Üsküdar Sahildeyim” şarkısının temelindeki yalnızlık hissinin ilk tohumlarını atıyor.
Yaş aldıkça gelen olgunlukla birlikte, hayatın acı gerçeklerinin daha net anlaşıldığı vurgulanıyor. “Nefes almış ve hasetten geçmiş çünkü or’da insanlar yokmuş” dizesi, insanların olmadığı bir ortamda nefes almanın, kıskançlıktan uzak kalmanın huzurunu dile getiriyor. Bu, insan ilişkilerinin getirdiği toksik etkilere karşı duyulan bir bıkkınlık. Sanatçı, karşısındaki kişiye olan güven eksikliğini “Çocuğa anlatır gibiyim yüzünüzden zaten asla yetişkine anlatmam” diyerek ifade ediyor ve bu dünyanın getirdiği zorluklar karşısında kendi içinde bir savaşçıya dönüştüğünü belirtiyor. “Ahiyan – Üsküdar Sahildeyim” şarkı sözleri, bu içsel dönüşümü net bir şekilde gözler önüne seriyor.
Üsküdar Sahili’nde Bulunan Huzur: Yalnızlığın Tesellisi
Şarkının nakaratı, tüm bu içsel çatışmaların ortasında bir sığınak sunuyor:
“Hayat bir basamak” metaforu, yaşamın sadece bir geçiş evresi olduğunu ve asıl amacın bu süreçte “olanlara rağmen gülmeyi denemek” olduğunu vurguluyor. İşte burada “Üsküdar Sahildeyim” dizesi devreye giriyor; kalabalıklar içinde yalnızlığı seçmek, kimsenin olmadığı bir anda gerçek mutluluğu bulmak. Bu, Ahiyan’ın kendi içsel huzurunu bulduğu, dış dünyanın karmaşasından uzakta bir anı temsil ediyor. Bu nakarat, “Ahiyan – Üsküdar Sahildeyim” şarkısının en can alıcı noktalarından biri.
Modern Dünyanın Çelişkileri ve İnsan İlişkilerinin Çıkmazı
İkinci verse, modern hayatın getirdiği çelişkileri ve insan ilişkilerindeki bozulmayı daha da derinleştiriyor:
Sanatçı, kendini ifade etme zorluğunu ve insanların karmaşık, yapay “boyalarını” eleştiriyor. Bu durum, onu adeta bir aseton gibi, tüm bu yapaylıkları silmeye çalışan bir konuma itiyor. Şeytanın içkisinin suya dönüştüğü, insanların alkolü gibi olduğu metaforu, gerçekliğin çarpıtılmasını ve yanılsamaların yaygınlığını anlatıyor. “Bir insan sorunu var, bir de park yeri bulamam” gibi, hayati sorunlarla gündelik dertleri aynı cümlede anması, modern insanın önceliklerinin ne denli karıştığına ironik bir gönderme. Dostlukların bile güvenilmez olduğu, sadakatin nadir bulunduğu bir dünyada, Ahiyan kendi sadakatini vurguluyor. “Ahiyan – Üsküdar Sahildeyim” şarkı sözleri, bu toplumsal eleştirileri cesurca dile getiriyor.
Bu son dizelerde, insanın doğayla olan bağına ve içsel gelişimine odaklanılıyor. “Fenolojik olarak biz yeşeriverdik”, doğal bir büyüme ve dönüşüme işaret ederken, “sözlerin başı bağlı” ifadesi, söylenmeyenlerin, içte kalmışların ağırlığını vurguluyor. Hayatın bir masal gibi gelmesi ve yeniden doğma beklentisi, geçmişin yüklerinden arınma arzusunu gösteriyor. Ancak “Hiç kimse güçsüz bir herifi sağlamaz” gerçeği, bu yeniden doğuşun ne denli zorlu olacağının altını çiziyor. En çarpıcı dizelerden biri olan “Her şeyin büyüyebilir, kalp gelişemiyor / Her arabası olan yolu bitiremiyor / Beden kalabilir, ruh ileri gidiyor”, fiziksel ve materyalist gelişimin, ruhsal ve duygusal gelişimin gerisinde kaldığına dikkat çekiyor. Ahiyan, bu sözlerle “Üsküdar Sahildeyim” şarkısında ruhun bedenden bağımsız bir yolculukta olduğunu anlatıyor.
Son Sözler: Yalnızlığın Ortasında Bir Umut
Ahiyan’ın “Üsküdar Sahildeyim” şarkısı, modern insanın yalnızlığını, toplumsal eleştirilerini ve içsel sorgulamalarını cesurca dile getiren derinlikli bir eser. Şarkı, acı gerçeklerle yüzleşirken bile, Üsküdar sahilinde olduğu gibi, kendi iç dünyasında bir huzur adası bulmanın mümkün olduğunu fısıldıyor. Dinleyiciyi hem düşündüren hem de kendi içine dönmeye davet eden bu parça, Ahiyan’ın müziğindeki samimiyetin ve derinliğin güzel bir örneği.