Abdurrahman Önül – Mesneviden Ders Aldım Şarkı Sözleri ve Yorumları

Abdurrahman Önül’ün “Mesneviden Ders Aldım” İlahisinde Mevlana’nın İzinde Bir Ruhsal Yolculuk

Abdurrahman Önül’ün gönüllere dokunan eseri “Mesneviden Ders Aldım”, dinleyicisini derin bir manevi yolculuğa çıkarıyor. Bu ilahi, sadece bir şarkı olmanın ötesinde, Mevlana Celaleddin-i Rumi’nin felsefesine ve tasavvufi öğretisine bir saygı duruşu niteliğinde. Şarkı sözleri, bir dervişin ilahi aşka ulaşma arzusunu, Mevlana’nın izinden giderek kemale erme çabasını adeta resmediyor. Abdurrahman Önül’ün yorumuyla hayat bulan bu sözler, her dinleyende farklı bir kapı aralıyor.

Mesnevi’nin Bilgeliği ve Ummanlara Dalışın Sembolizmi

Şarkının ilk dizeleri, bu manevi arayışın başlangıç noktasını belirliyor:

Mesneviden ders aldım Oldum Mevlana gibi Uçsuz ummana daldım Yüzdüm Mevlana gibi

Burada “Mesneviden ders aldım” ifadesi, sadece okumakla kalmayıp, Mevlana’nın eşsiz eserindeki hikmetleri hayatına rehber edinme azmini vurgular. Bu dersler, kişinin kendisini dönüştürmesi için birer araçtır ve nihayetinde “Mevlana gibi” olma idealini taşır. “Uçsuz ummana daldım” dizesi ise, ilahi aşkın ve bilginin sınırsızlığını, bu sonsuzluğa kendini bırakmanın getirdiği teslimiyeti anlatır. Bu umman, sadece fiziksel bir deniz değil, aynı zamanda varoluşun, hakikatin ve ilahi sırların enginliğini temsil eder. Bu ummanda “yüzmek”, pasif bir dalıştan ziyade, aktif bir arayış ve keşfetme eylemidir; tıpkı Mevlana’nın kendi içsel yolculuğunda yaptığı gibi. Abdurrahman Önül, bu sözlerle dinleyiciyi de kendi içsel ummanlarına dalmaya davet eder.

Semahın Hareketi ve Kalbin Dili: “Döndüm Mevlana Gibi”

İlahinin en can alıcı ve tekrarlayan kısımlarından biri, semahın fiziksel hareketlerini ve ruhsal anlamlarını bir araya getiriyor:

Sağ elimi kaldırdım Sol elimi daldırdım Dilim kalbe indirdim Döndüm Mevlana gibi

Bu dizeler, semahın temel duruşunu tarif eder: sağ el göğe açılarak Hakk’tan feyz almayı, sol el yere dönük olarak alınan feyzi halka ulaştırmayı simgeler. Bu, bir nevi “Hakk’tan alıp halka vermektir.” Ancak asıl derinlik “Dilim kalbe indirdim” ifadesinde yatar. Bu, sadece sözlerin değil, tüm düşüncelerin, niyetlerin ve idrakin akıldan kalbe indirilmesi, yani hakikatin akılla değil, kalp gözüyle idrak edilmesi anlamına gelir. Kalp, tasavvufta ilahi aşkın ve idrakin merkezidir. Bu içsel dönüşümün ardından gelen “Döndüm Mevlana gibi” ifadesi, hem fiziksel olarak dönmeyi (sema) hem de ruhsal olarak Mevlana’nın ulaştığı mertebeye erişme arzusunu ifade eder. Abdurrahman Önül, bu hareket ve söz birleşimiyle, dinleyicinin de aynı ruhsal dönüşümü tecrübe etmesini hedefler.

Manevi Yükseliş ve Vuslat Düğününe Hazırlık

Şarkının ilerleyen bölümlerinde, bu dönüşümün getirdiği yükseliş ve nihai hedef dile getirilir:

Yüceldim döne, döne Umudum hep o güne Giderken o düğüne Gülsem Mevlana gibi

“Yüceldim döne, döne” dizesi, semahın verdiği vecd haliyle ruhun dünyevi bağlardan sıyrılıp manevi âlemlere yükselişini anlatır. Her dönüş, bir arınma ve daha yüksek bir idrak seviyesine ulaşma çabasıdır. “Umudum hep o güne / Giderken o düğüne” ifadeleri ise, Sufi geleneğindeki “Şeb-i Arus” yani sevgiliye kavuşma, Hakk’a vuslat günü kavramına gönderme yapar. Mevlana için ölüm, bir son değil, âşıkların sevgililerine kavuştuğu bir düğün günüdür. Bu düğüne “gülerek” gitme arzusu, ölüm korkusunun aşılması ve ilahi aşka olan derin teslimiyetin bir göstergesidir. Abdurrahman Önül, bu sözlerle dinleyeni de aynı tevekkül ve aşkla yaşamaya ve ölüme bakmaya çağırır.

Şems’in Yoldaşlığı ve Kemal Mertebesi

İlahinin son kısımlarından biri, Mevlana’nın hayatındaki kilit bir figüre gönderme yaparak, manevi yolculukta yoldaşlığın önemine değinir:

Hay’r Ali der aşk versin Şems gibi yoldaş versin Canlar kemale ersin Ersem Mevlana gibi

“Şems gibi yoldaş versin” dileği, Mevlana ile Şems-i Tebrizi arasındaki eşsiz manevi dostluğa atıftır. Şems, Mevlana’nın hayatında bir dönüm noktası olmuş, onu kuru bilginin ötesine, ilahi aşkın coşkunluğuna taşımıştır. Bu dize, kişinin kendi manevi yolculuğunda da hakikat rehberi olacak bir dost, bir mürşit arayışını ifade eder. “Canlar kemale ersin” dileği, sadece kendisi için değil, tüm varlıklar için olgunlaşma, ruhsal mükemmelliğe ulaşma arzusudur. Abdurrahman Önül, bu dileklerle, ilahi aşkın bireysel bir deneyim olmaktan öte, tüm canları kapsayan bir kemal yolculuğu olduğunu vurgular. Abdurrahman Önül’ün “Mesneviden Ders Aldım” ilahisi, tekrar eden nakaratlarıyla adeta bir zikir halini alır ve dinleyicisini Mevlana’nın öğretileri ışığında kendi içsel dünyasında bir yolculuğa çıkarmaya davet eder. Bu şarkı, ruhsal bir uyanışın ve ilahi aşka duyulan özlemin samimi bir ifadesidir.