Seni sordum bulutlara, yağmur yağdı Aşkı buldum sandım, kandım gecelere, yalnızdım ama olsun Koştum, yokuştun, yanımda da yoktun Yorgunum, yorgunum, yorgunum (ah)
Doğ bana gün batımı, yoruyor hep kara geceler bak Derdimi gün batırır, yaklaş bana, koş, gel, gün sayarım Gözlerim Bostanlı, koca İzmir sana denk, yok farkın (yok) Gece yıldız toplarsın, ben iyiyim, güldün ondandır
Gel, nefesim ol, rüzgârların esesi yok Sen yoksan nedenim yok yaşamaya, aşkın ederi yok Bir sen ol, yeter bana, yalnız kalırım, sensiz kalamam Gidişine, hayır, öylece bakamam, sadece bana gül, sadece bana bak
Bir yağmur yağar içime, kapkara Gecelerin içinde beni yalnız bırakma (Beni yalnız bırakma)
Nefesimi tuttum, gözlerimi de yumdum, sırılsıklam âşık oldum Zordu ama kalbimi doldurdun ama olsun Korktum, soldu gecelerime sinen kokun Yorgunum, yorgunum, yorgunum (ah)
Gökyüzü mavi, gözlerinden almış rengini sahi (sahi) Olamam sensiz, düşlerimde buluşuruz artık, mavi Ay baba şahit, gecelerim ise tek sana ait Gülüşlerinse hep bana aitti, ben sabrettim (hep sabrettim)
Nereye kadar gidebilirim bilmiyorum ama kalbimi doldur tekrar gülmemi sağla Özledim de bunu söyleyemem sana asla (asla) Gel soluma, damla damla sevda birikti, doldur bardağa Düş soluma, şarkı söyleriz seninle belki, yoluna
Elyas & Taha’nın “Yorgunum” Şarkısı: Bir Aşkın Yokuşlu Yolculuğu ve Bitmeyen Özlemi
Müzik dünyasında bazı şarkılar vardır ki, dinleyenin ruhuna dokunur, içindeki saklı duyguları yüzeye çıkarır. Elyas & Taha’nın “Yorgunum” şarkısı da tam olarak bu etkiyi yaratan, derin bir aşk hikayesini ve onun getirdiği yorgunlukları anlatan güçlü bir eser. Bu blog yazımızda, “Yorgunum” şarkısının sözlerinin katmanlarını aralayacak, her bir cümlenin ardındaki hisleri ve edebi derinliği keşfedeceğiz. Elyas & Taha, bu şarkıda dinleyicisine sadece bir melodi değil, aynı zamanda bir duygu yoğunluğu sunuyor.
Bulutlara Sorulan Aşk ve Gecelerin Aldatmacası
Şarkı, adeta bir arayışla başlıyor; kayıp bir sevgilinin peşinden doğaya yönelişle:
Seni sordum bulutlara, yağmur yağdı
Aşkı buldum sandım, kandım gecelere, yalnızdım ama olsun
Koştum, yokuştun, yanımda da yoktun
Yorgunum, yorgunum, yorgunum (ah)
Burada “Seni sordum bulutlara, yağmur yağdı” dizesi, sevgilinin yokluğunun doğaya yansımasıdır. Yağan yağmur, bulutların cevabı olabileceği gibi, aynı zamanda anlatıcının içindeki hüznün, gözyaşlarının da bir dışavurumu. “Aşkı buldum sandım, kandım gecelere” ifadesi, aşkın yanıltıcı doğasına, gecelerin ise çoğu zaman yalnızlık ve yanılgı getiren atmosferine işaret eder. Koşmak, çabalamak, sevgiye ulaşmak için gösterilen tüm gayretin bir “yokuş” olduğunu, üstelik bu yokuşta sevgilinin de yanına olmadığını fark etmek, derin bir hayal kırıklığına ve nihayetinde “Yorgunum” nidasına dönüşür. Elyas & Taha’nın bu tekrarlayan “Yorgunum” feryadı, sadece fiziksel değil, ruhsal bir tükenmişliği de gözler önüne serer.
Gün Batımı Dileği ve İzmir’in Büyüsü
Şarkının ilerleyen bölümlerinde, anlatıcı karanlıktan bir çıkış yolu arar:
Doğ bana gün batımı, yoruyor hep kara geceler bak
Derdimi gün batırır, yaklaş bana, koş, gel, gün sayarım
Gözlerim Bostanlı, koca İzmir sana denk, yok farkın (yok)
Gece yıldız toplarsın, ben iyiyim, güldün ondandır
“Doğ bana gün batımı” dizesi, karanlık ve yorucu gecelerin ardından gelen, huzur veren bir bitişi veya yeni bir başlangıcı simgeler. Gün batımı, hem bir son hem de romantik bir umut vaadidir. Anlatıcı, sevgilisinin kendisi için bir “gün batımı” olmasını ister. “Gözlerim Bostanlı, koca İzmir sana denk, yok farkın” ifadesi ise, sevgilinin güzelliğini ve büyüklüğünü İzmir gibi koca bir şehre eş tutarak, ona duyulan hayranlığı ve benzersizliğini vurgular. Sevgilinin varlığı, adeta bir mucize gibidir; “Gece yıldız toplarsın” derken, onun sıradışı yeteneğine ve anlatıcının mutluluğunun (“ben iyiyim”) doğrudan onun gülüşüne bağlı olduğuna işaret edilir.
Nefes Olma İsteği ve Koşulsuz Aşkın Bedeli
Aşkın derinliği ve bağımlılığı, sonraki dizelerde daha da belirginleşir:
Gel, nefesim ol, rüzgârların esesi yok
Sen yoksan nedenim yok yaşamaya, aşkın ederi yok
Bir sen ol, yeter bana, yalnız kalırım, sensiz kalamam
Gidişine, hayır, öylece bakamam, sadece bana gül, sadece bana bak
“Gel, nefesim ol” ifadesi, sevgilinin anlatıcının varoluşunun temel direği olduğunu gösterir. Onun yokluğunda hayatın anlamsızlaştığı, “yaşamaya nedenim yok” sözleriyle çarpıcı bir şekilde ifade edilir. Aşkın değerinin paha biçilemez olduğunu, ancak bu değerin ancak sevgiliyle var olabileceğini anlatan “aşkın ederi yok” dizesi, Elyas & Taha’nın “Yorgunum” şarkısının en vurucu noktalarından biridir. Yalnız kalmaya razı olmak, ama sevgilisiz asla kalamamak arasındaki ince çizgi, bu aşkın ne kadar derin ve çaresiz olduğunu gösterir. Sevgilinin gidişine sessiz kalmama kararlılığı ve sadece kendisine gülüp bakması yönündeki yalvarış, bu ilişkinin ne kadar özel ve bağımlılık yaratan bir niteliğe sahip olduğunu gözler önüne serer.
Karanlık Bir Yağmur ve Tekrar Yorgunluk
Şarkının ortasında bir kez daha yalnızlık ve karanlık teması belirir:
Bir yağmur yağar içime, kapkara
Gecelerin içinde beni yalnız bırakma
(Beni yalnız bırakma)
Nefesimi tuttum, gözlerimi de yumdum, sırılsıklam âşık oldum
Zordu ama kalbimi doldurdun ama olsun
Korktum, soldu gecelerime sinen kokun
Yorgunum, yorgunum, yorgunum (ah)
“Bir yağmur yağar içime, kapkara” dizesi, ilk baştaki yağmur imgesini daha da içselleştirir ve karartır. Bu, dışarıdan gelen bir yağmur değil, içsel bir hüzün ve karanlıktır. “Beni yalnız bırakma” tekrarı, çaresiz bir yakarıştır. Aşkın zorluklarına rağmen kalbinin dolduğunu, ancak bu durumun bir korkuyla, sevgilinin kokusunun solmasıyla sonuçlandığını anlatır. Bu dörtlük, aşkın getirdiği mutluluğun bile bir korkuyla gölgelendiğini ve bu duygusal iniş çıkışların yine “Yorgunum” isyanına yol açtığını gösterir.
Gökyüzü Mavi, Gözler Mavi ve Sonsuz Özlem
Şarkının son bölümü, aşkın kozmik boyutunu ve bitmeyen özlemi ele alır:
Gökyüzü mavi, gözlerinden almış rengini sahi (sahi)
Olamam sensiz, düşlerimde buluşuruz artık, mavi
Ay baba şahit, gecelerim ise tek sana ait
Gülüşlerinse hep bana aitti, ben sabrettim (hep sabrettim)
“Gökyüzü mavi, gözlerinden almış rengini” dizesi, sevgilinin güzelliğini evrensel bir boyuta taşır. Gözlerinin rengi, gökyüzüne ilham veren bir kaynaktır. Sevgilisiz yaşayamama ve artık sadece rüyalarda buluşma dileği, aşkın fiziksel gerçeklikten uzaklaştığını, ancak zihinsel ve ruhsal bağlantının devam ettiğini gösterir. “Ay baba şahit, gecelerim ise tek sana ait” ifadeleri, aşkın gizli ve kutsal yönüne vurgu yapar. Sabretme vurgusu, bu aşkın ne kadar uzun soluklu ve zorlu bir bekleyiş içerdiğini anlatır.
Elyas & Taha’nın “Yorgunum” şarkısı, sadece bir özlem hikayesi değil, aynı zamanda aşkın getirdiği tüm iniş çıkışları, umutları ve hayal kırıklıklarını da barındıran zengin bir duygu yelpazesi sunuyor. Bu şarkı, dinleyicisine kendi yorgunluklarını, kendi aşklarını ve kendi sabırlarını sorgulatma gücüne sahip.
Şarkının kapanış bölümü, bir umut kırıntısı ve gizli bir dilekle sona erer:
Nereye kadar gidebilirim bilmiyorum ama kalbimi doldur tekrar gülmemi sağla
Özledim de bunu söyleyemem sana asla (asla)
Gel soluma, damla damla sevda birikti, doldur bardağa
Düş soluma, şarkı söyleriz seninle belki, yoluna
Anlatıcı, belirsiz bir geleceğe doğru ilerlerken, sevgilisinden kalbini doldurmasını ve gülümsemesini geri getirmesini ister. “Özledim de bunu söyleyemem sana asla” dizesi, gururun veya korkunun aşkın önüne geçtiği o acımasız anları yansıtır. “Gel soluma”, “düş soluma” çağrısı, kalbin en derin yerine, en özel alana yapılan bir davettir. Biriken sevdanın bir bardağı doldurması imgesi, aşkın yavaş yavaş birikerek büyük bir bütün oluşturduğunu ve bunun artık taşacak seviyeye geldiğini gösterir. Son dizedeki “şarkı söyleriz seninle belki, yoluna” umudu, bu yorgunlukların ve özlemlerin sonunda bir araya gelme, paylaşma ve belki de yeni bir başlangıç yapma arzusunu barındırır.
Elyas & Taha – Yorgunum Şarkı Sözleri
Seni sordum bulutlara, yağmur yağdı
Aşkı buldum sandım, kandım gecelere, yalnızdım ama olsun
Koştum, yokuştun, yanımda da yoktun
Yorgunum, yorgunum, yorgunum (ah)
Doğ bana gün batımı, yoruyor hep kara geceler bak
Derdimi gün batırır, yaklaş bana, koş, gel, gün sayarım
Gözlerim Bostanlı, koca İzmir sana denk, yok farkın (yok)
Gece yıldız toplarsın, ben iyiyim, güldün ondandır
Gel, nefesim ol, rüzgârların esesi yok
Sen yoksan nedenim yok yaşamaya, aşkın ederi yok
Bir sen ol, yeter bana, yalnız kalırım, sensiz kalamam
Gidişine, hayır, öylece bakamam, sadece bana gül, sadece bana bak
Bir yağmur yağar içime, kapkara
Gecelerin içinde beni yalnız bırakma
(Beni yalnız bırakma)
Nefesimi tuttum, gözlerimi de yumdum, sırılsıklam âşık oldum
Zordu ama kalbimi doldurdun ama olsun
Korktum, soldu gecelerime sinen kokun
Yorgunum, yorgunum, yorgunum (ah)
Gökyüzü mavi, gözlerinden almış rengini sahi (sahi)
Olamam sensiz, düşlerimde buluşuruz artık, mavi
Ay baba şahit, gecelerim ise tek sana ait
Gülüşlerinse hep bana aitti, ben sabrettim (hep sabrettim)
Nereye kadar gidebilirim bilmiyorum ama kalbimi doldur tekrar gülmemi sağla
Özledim de bunu söyleyemem sana asla (asla)
Gel soluma, damla damla sevda birikti, doldur bardağa
Düş soluma, şarkı söyleriz seninle belki, yoluna
Elyas & Taha’nın “Yorgunum” Şarkısı: Bir Aşkın Yokuşlu Yolculuğu ve Bitmeyen Özlemi
Müzik dünyasında bazı şarkılar vardır ki, dinleyenin ruhuna dokunur, içindeki saklı duyguları yüzeye çıkarır. Elyas & Taha’nın “Yorgunum” şarkısı da tam olarak bu etkiyi yaratan, derin bir aşk hikayesini ve onun getirdiği yorgunlukları anlatan güçlü bir eser. Bu blog yazımızda, “Yorgunum” şarkısının sözlerinin katmanlarını aralayacak, her bir cümlenin ardındaki hisleri ve edebi derinliği keşfedeceğiz. Elyas & Taha, bu şarkıda dinleyicisine sadece bir melodi değil, aynı zamanda bir duygu yoğunluğu sunuyor.
Bulutlara Sorulan Aşk ve Gecelerin Aldatmacası
Şarkı, adeta bir arayışla başlıyor; kayıp bir sevgilinin peşinden doğaya yönelişle:
Burada “Seni sordum bulutlara, yağmur yağdı” dizesi, sevgilinin yokluğunun doğaya yansımasıdır. Yağan yağmur, bulutların cevabı olabileceği gibi, aynı zamanda anlatıcının içindeki hüznün, gözyaşlarının da bir dışavurumu. “Aşkı buldum sandım, kandım gecelere” ifadesi, aşkın yanıltıcı doğasına, gecelerin ise çoğu zaman yalnızlık ve yanılgı getiren atmosferine işaret eder. Koşmak, çabalamak, sevgiye ulaşmak için gösterilen tüm gayretin bir “yokuş” olduğunu, üstelik bu yokuşta sevgilinin de yanına olmadığını fark etmek, derin bir hayal kırıklığına ve nihayetinde “Yorgunum” nidasına dönüşür. Elyas & Taha’nın bu tekrarlayan “Yorgunum” feryadı, sadece fiziksel değil, ruhsal bir tükenmişliği de gözler önüne serer.
Gün Batımı Dileği ve İzmir’in Büyüsü
Şarkının ilerleyen bölümlerinde, anlatıcı karanlıktan bir çıkış yolu arar:
“Doğ bana gün batımı” dizesi, karanlık ve yorucu gecelerin ardından gelen, huzur veren bir bitişi veya yeni bir başlangıcı simgeler. Gün batımı, hem bir son hem de romantik bir umut vaadidir. Anlatıcı, sevgilisinin kendisi için bir “gün batımı” olmasını ister. “Gözlerim Bostanlı, koca İzmir sana denk, yok farkın” ifadesi ise, sevgilinin güzelliğini ve büyüklüğünü İzmir gibi koca bir şehre eş tutarak, ona duyulan hayranlığı ve benzersizliğini vurgular. Sevgilinin varlığı, adeta bir mucize gibidir; “Gece yıldız toplarsın” derken, onun sıradışı yeteneğine ve anlatıcının mutluluğunun (“ben iyiyim”) doğrudan onun gülüşüne bağlı olduğuna işaret edilir.
Nefes Olma İsteği ve Koşulsuz Aşkın Bedeli
Aşkın derinliği ve bağımlılığı, sonraki dizelerde daha da belirginleşir:
“Gel, nefesim ol” ifadesi, sevgilinin anlatıcının varoluşunun temel direği olduğunu gösterir. Onun yokluğunda hayatın anlamsızlaştığı, “yaşamaya nedenim yok” sözleriyle çarpıcı bir şekilde ifade edilir. Aşkın değerinin paha biçilemez olduğunu, ancak bu değerin ancak sevgiliyle var olabileceğini anlatan “aşkın ederi yok” dizesi, Elyas & Taha’nın “Yorgunum” şarkısının en vurucu noktalarından biridir. Yalnız kalmaya razı olmak, ama sevgilisiz asla kalamamak arasındaki ince çizgi, bu aşkın ne kadar derin ve çaresiz olduğunu gösterir. Sevgilinin gidişine sessiz kalmama kararlılığı ve sadece kendisine gülüp bakması yönündeki yalvarış, bu ilişkinin ne kadar özel ve bağımlılık yaratan bir niteliğe sahip olduğunu gözler önüne serer.
Karanlık Bir Yağmur ve Tekrar Yorgunluk
Şarkının ortasında bir kez daha yalnızlık ve karanlık teması belirir:
“Bir yağmur yağar içime, kapkara” dizesi, ilk baştaki yağmur imgesini daha da içselleştirir ve karartır. Bu, dışarıdan gelen bir yağmur değil, içsel bir hüzün ve karanlıktır. “Beni yalnız bırakma” tekrarı, çaresiz bir yakarıştır. Aşkın zorluklarına rağmen kalbinin dolduğunu, ancak bu durumun bir korkuyla, sevgilinin kokusunun solmasıyla sonuçlandığını anlatır. Bu dörtlük, aşkın getirdiği mutluluğun bile bir korkuyla gölgelendiğini ve bu duygusal iniş çıkışların yine “Yorgunum” isyanına yol açtığını gösterir.
Gökyüzü Mavi, Gözler Mavi ve Sonsuz Özlem
Şarkının son bölümü, aşkın kozmik boyutunu ve bitmeyen özlemi ele alır:
“Gökyüzü mavi, gözlerinden almış rengini” dizesi, sevgilinin güzelliğini evrensel bir boyuta taşır. Gözlerinin rengi, gökyüzüne ilham veren bir kaynaktır. Sevgilisiz yaşayamama ve artık sadece rüyalarda buluşma dileği, aşkın fiziksel gerçeklikten uzaklaştığını, ancak zihinsel ve ruhsal bağlantının devam ettiğini gösterir. “Ay baba şahit, gecelerim ise tek sana ait” ifadeleri, aşkın gizli ve kutsal yönüne vurgu yapar. Sabretme vurgusu, bu aşkın ne kadar uzun soluklu ve zorlu bir bekleyiş içerdiğini anlatır.
Elyas & Taha’nın “Yorgunum” şarkısı, sadece bir özlem hikayesi değil, aynı zamanda aşkın getirdiği tüm iniş çıkışları, umutları ve hayal kırıklıklarını da barındıran zengin bir duygu yelpazesi sunuyor. Bu şarkı, dinleyicisine kendi yorgunluklarını, kendi aşklarını ve kendi sabırlarını sorgulatma gücüne sahip.
Şarkının kapanış bölümü, bir umut kırıntısı ve gizli bir dilekle sona erer:
Anlatıcı, belirsiz bir geleceğe doğru ilerlerken, sevgilisinden kalbini doldurmasını ve gülümsemesini geri getirmesini ister. “Özledim de bunu söyleyemem sana asla” dizesi, gururun veya korkunun aşkın önüne geçtiği o acımasız anları yansıtır. “Gel soluma”, “düş soluma” çağrısı, kalbin en derin yerine, en özel alana yapılan bir davettir. Biriken sevdanın bir bardağı doldurması imgesi, aşkın yavaş yavaş birikerek büyük bir bütün oluşturduğunu ve bunun artık taşacak seviyeye geldiğini gösterir. Son dizedeki “şarkı söyleriz seninle belki, yoluna” umudu, bu yorgunlukların ve özlemlerin sonunda bir araya gelme, paylaşma ve belki de yeni bir başlangıç yapma arzusunu barındırır.