Ahmet Kaya – Biz Üç Kişiydik Şarkı Sözleri
Biz üç kişiydik
Bedirhan, Nazlıcan ve ben
Üç ağız, üç yürek, üç yeminli fişek
Adımız bela diye yazılmıştı dağlara, taşlara
Boynumuzda ağır vebal
Koynumuzda çapraz tüfek
El tetikte, kulak kirişte
Ve sırtımız toprağa emanet
Baldıran acısıyla ovarak üşüyen ellerimizi
Yıldız yorgan altında birbirimize sarılırdık
Deniz çok uzaktaydı
Ve dokunuyordu yalnızlık
Gece, ırmak boylarında uzak çakal sesleri
Yüzümüze, ekmeğimize, türkümüze çarpar geçerdi
Göğsüne kekik sürerdi Nazlıcan
Tüterdi buram buram
Gizlice ona bakardık, yüreğimiz göçerdi
Belki bir çoban kavalında yitirdik Nazlıcan’ı
Ateş böcekleriyle bir oldu
Kırpışarak tükendi
Bir narin kelebek ölüsü bırakıp tam ortamıza
Kurşun gibi, mayın gibi tutuşarak tükendi
Oy, Nazlıcan, vahşi bayırların maralı
Oy, Nazlıcan, saçları fırtınayla taralı
Sen de böyle gider miydin yıldızlar ülkesine?
Oy, Nazlıcan oy, can evinden yaralı
Serin yayla çiçeği, oy Nazlıcan
Deli dolu heyecan, oy Nazlıcan
Deli dolu heyecan, oy Nazlıcan
Göğsümde bir sevda kelebeği
Ölüme sunduğum can, oy Nazlıcan
Ölüme sunduğum can, oy Nazlıcan
Artık, yenilmiş ordular kadar
Eziktik, sahipsizdik
Geçip gittik, parka ve yürek paramparça
Gerisi ölüm duygusu
Gerisi sağır sessizlik
Geçip gittik, Nazlıcan boşluğu aramızda
Bedirhan’ı bir gedikte sırtından vurdular
Yarıp çıkmışken nice büyük ablukaları
Omuzdan kayan bir tüfek gibi usulca
Titredi ve iki yana düştü kolları
Ölüm bir ısırgan otu gibi sarmıştı her yanını
Devrilmiş bir ağaçtı, ay ışığında gövdesi
Uzanıp, bir damla yaş ile dokundum kirpiklerine
Göğsümü çatlatırken nabzının tükenmiş sesi
Sanki bir şakaydı bu, birazdan uyanacaktı
Birazdan ateşi karıştırıp, bir cıgara saracaktı
Oysa ölüm, sadık kalmıştı randevusuna, ah
O da Nazlıcan gibi
Bir daha olmayacaktı
Hey Bedirhan, katran gecelerin heyulası
Hey Bedirhan, kancık pusuların belası
Sen de böyle bitecek adam mıydın, konuşsana
Hey Bedirhan hey, mezarı kartal yuvası
Mor dağların kaçağı, hey Bedirhan
Mavi gözleri şahan, hey Bedirhan
Mavi gözleri şahan, hey Bedirhan
Zulamda bir suskun gece bıçağı
Beyaz gömleğimde kan, hey Bedirhan
Beyaz gömleğimde kan, hey Bedirhan
Biz üç kişiydik, üç intihar çiçeği
Bedirhan, Nazlıcan ve ben, Suphi
Ahmet Kaya – Biz Üç Kişiydik Şarkı Sözleri
Bu sözler, üç kişi üzerinden anlatılan yoldaşlık, kayıp ve direniş hikâyesiyle dinleyeni derinden sarsan bir anlatı kurar. Aynı zamanda “Biz üç kişiydik” vurgusu, sadece bir sayıyı değil, paylaşılan kaderi ve ortak yazgıyı temsil eder. Bu nedenle Bedirhan, Nazlıcan ve anlatıcı; üç ayrı karakterden çok, tek bir yüreğin parçaları gibidir.
Bununla birlikte şarkı, sadece mücadeleyi değil, insanî olanı da ön plana çıkarır. Özellikle Nazlıcan figürü, doğayla iç içe betimlenir. Üstelik kekik kokusu, ateş böcekleri ve kelebek imgeleri, onun kaybını daha da kırılgan hâle getirir. Dolayısıyla Nazlıcan’ın gidişi, ani ve sessiz bir sönüş olarak şarkının ortasına yerleşir.
Bununla birlikte Bedirhan’ın ölümü, çok daha sert ve gerçekçidir. Başka bir deyişle pusu, kurşun ve yarım kalan bir hareket, mücadelenin acımasız yüzünü gösterir. Oysa anlatıcının “bir şakaydı bu” umudu ise, inkâr ile kabulleniş arasındaki ince çizgiyi yansıtır. Ancak ölüm, söz verildiği gibi gelir ve geri dönüş ihtimalini ortadan kaldırır.
Sonuç olarak bu şarkı, sadece bireysel kayıpları değil, geride kalanın taşıdığı sessiz suçluluk ve boşluğu anlatır. Dolayısıyla ilerleyen bu anlatı, dinleyicide derin bir ağırlık bırakır. Çünkü sonunda kalan tek şey, üç kişiden arta kalan tek bir ses ve eksilmeyen bir hatıradır.